AN 2.42–51

Parisavagga

Assemblies

ฉบับหลวง

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

2.42

ข้อ ๒๘๗ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือ บริษัทตื้น ๑

บริษัทลึก ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทตื้นเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทใดในธรรมวินัย นี้ มีภิกษุฟุ้งซ่านเชิดตัว มีจิตกวัดแกว่ง ปากกล้าพูดจาอื้อฉาว หลงลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะ มีจิตไม่ตั้งมั่น คิดจะสึก ไม่สำรวมอินทรีย์ บริษัทเช่นนี้เรียกว่าบริษัทตื้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทลึกเป็นไฉนดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทใดในธรรมวินัยนี้ มีภิกษุไม่ฟุ้งซ่าน ไม่เชิดตัว

มีจิตไม่กวัดแกว่ง ปากไม่กล้า ไม่พูดจาอื้อฉาว ดำรงสติมั่น มีสัมปชัญญะ มีใจตั้งมั่น มีจิต เป็นเอกัคคตา สำรวมอินทรีย์ บริษัทเช่นนี้ เรียกว่าบริษัทลึก ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้แล บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ บริษัทลึกเป็นเลิศ ฯ

2.43

ข้อ ๒๘๘ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือ บริษัทที่แยก ออกเป็นพวก ๑ บริษัทที่สามัคคีกัน ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทที่แยกออกเป็นพวกเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทใดในธรรมวินัยนี้ มีภิกษุหมายมั่นทะเลาะวิวาทกัน ต่างเอาหอก คือปาก ทิ่มแทงกันและกันอยู่ บริษัทเช่นนี้---เรียกว่าบริษัทที่แยกกันเป็นพวก ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ บริษัทที่สามัคคีกันเป็นไฉนดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทใดในธรรมวินัยนี้ มีภิกษุพร้อมเพรียง กัน ชื่นชมกันไม่วิวาทกัน เป็นเหมือนน้ำนมกับน้ำ ต่างมองดูกันและกันด้วยนัยน์ตาเป็น ที่รักอยู่บริษัทเช่นนี้ เรียกว่าบริษัทที่สามัคคีกัน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้แล บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ บริษัทที่สามัคคีกันเป็นเลิศ ฯ

2.44

ข้อ ๒๘๙ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือบริษัทที่ไม่มี อัครบุคคล ๑ บริษัทที่มีอัครบุคคล ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทที่ไม่มีอัครบุคคลเป็นไฉน ดูกร ภิกษุทั้งหลาย บริษัทใดในธรรมวินัยนี้ มีพวกภิกษุเถระเป็นคนมักมาก เป็นคนย่อหย่อน เป็น หัวหน้าในการก้าวไปสู่ทางต่ำ ทอดทิ้งธุระในปวิเวก ไม่ปรารภความเพียรเพื่อถึงธรรมที่ยังไม่ถึง

เพื่อบรรลุธรรมที่ยังไม่ได้บรรลุ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ยังมิได้ทำให้แจ้ง ประชุมชนภายหลัง

เล่ม ๒๐ · หน้า ๖๗ต่างถือเอาภิกษุเถระเหล่านั้นเป็นตัวอย่าง ถึงประชุมชนนั้นก็เป็นผู้มักมาก ย่อหย่อน เป็นหัวหน้า ในการก้าวไปสู่ทางต่ำ ทอดทิ้งธุระในปวิเวก ไม่ปรารภความเพียรเพื่อถึงธรรมที่ยังไม่ถึง เพื่อ บรรลุธรรมที่ยังไม่บรรลุ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ยังไม่ได้ทำให้แจ้ง ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท เช่นนี้ เรียกว่าบริษัทไม่มีอัครบุคคลดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทที่มีอัครบุคคลเป็นไฉน ดูกร ภิกษุทั้งหลาย บริษัทใดในธรรมวินัยนี้ มีพวกภิกษุเถระเป็นคนไม่มักมาก ไม่ย่อหย่อน ทอด ทิ้งธุระในการก้าวไปสู่ทางต่ำ เป็นหัวหน้าในปวิเวก ปรารภความเพียรเพื่อถึงธรรมที่ยังไม่ถึง เพื่อ บรรลุธรรมที่ยังไม่ได้บรรลุ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ยังไม่ได้ทำให้แจ้ง ประชุมชนภายหลังต่าง ถือเอาภิกษุเถระเหล่านั้นเป็นตัวอย่าง ถึงประชุมชนนั้นก็เป็นผู้ไม่มักมาก ไม่ย่อหย่อน ทอดทิ้ง ธุระในการก้าวไปสู่ทางต่ำ เป็นหัวหน้าในปวิเวก ปรารภความเพียรเพื่อถึงธรรมที่ยังไม่ถึง เพื่อ บรรลุธรรมที่ยังไม่ได้บรรลุ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ยังไม่ได้ทำให้แจ้ง ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท เช่นนี้ เรียกว่าบริษัทมีอัครบุคคล ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย

บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ บริษัทที่มีอัครบุคคลเป็นเลิศ ฯ

2.45

ข้อ ๒๙๐ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือ บริษัทที่มิใช่ อริยะ ๑ บริษัทที่เป็นอริยะ ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทที่มิใช่อริยะเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย

ภิกษุในบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ ไม่รู้ชัดตามเป็นจริงว่า นี้ทุกข์ นี้เหตุให้เกิดทุกข์ นี้ความดับ ทุกข์ นี้ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทเช่นนี้ เรียกว่าบริษัทที่มิใช่ อริยะ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทที่เป็นอริยะเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในบริษัทใดใน ธรรมวินัยนี้ รู้ชัดตามเป็นจริงว่า นี้ทุกข์ นี้เหตุให้เกิดทุกข์ นี้ความดับทุกข์นี้ข้อปฏิบัติให้ถึง ความดับทุกข์ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทเช่นนี้เรียกว่า บริษัทที่เป็นอริยะ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ บริษัทที่เป็นอริยะเป็นเลิศ ฯ

2.46

ข้อ ๒๙๑ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือ บริษัทหยาก เยื่อ ๑ บริษัทใสสะอาด ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทหยากเยื่อเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ ย่อมถึงฉันทาคติโทสาคติ โมหาคติ ภยาคติ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทเช่นนี้ เรียกว่าบริษัทหยากเยื่อ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทใสสะอาดเป็นไฉน ดูกร ภิกษุทั้งหลายภิกษุในบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ ย่อมไม่ถึงฉันทาคติ โทสาคติ โมหาคติ ภยาคติ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทเช่นนี้ เรียกว่าบริษัทใสสะอาด ดูกรภิกษุทั้งหลายบริษัท ๒ จำพวก นี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ บริษัทใสสะอาดเป็นเลิศ ฯ

2.47

เล่ม ๒๐ · หน้า ๖๘ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือ บริษัทที่ดื้อ ด้านไม่ได้รับการสอบถามแนะนำ ๑ บริษัทที่ได้รับการสอบถามแนะนำไม่ดื้อด้าน ๑ ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย ก็บริษัทที่ดื้อด้านไม่ได้รับการสอบถามแนะนำเป็นไฉน ภิกษุในบริษัทใดในธรรมวินัย นี้ เมื่อผู้อื่นกล่าวพระสูตรที่ตถาคตภาษิตไว้ซึ่งลึกล้ำ มีอรรถอันลึกล้ำ เป็นโลกุตระ ปฏิสังยุต ด้วยสุญญตธรรม ไม่ตั้งใจฟังให้ดี ไม่เงี่ยหูลงสดับ ไม่เข้าไปตั้งจิตไว้เพื่อจะรู้ทั่วถึง อนึ่ง ภิกษุ เหล่านั้นไม่เข้าใจธรรมที่ตนควรเล่าเรียนท่องขึ้นใจ แต่เมื่อผู้อื่นกล่าวพระสูตรที่กวีได้รจนาไว้ เป็นคำกวี มีอักษรวิจิตร มีพยัญชนะวิจิตร มีในภายนอก ซึ่งสาวกได้ภาษิตไว้ ย่อมตั้งใจฟัง เป็นอย่างดี เงี่ยหูลงสดับ เข้าไปตั้งจิตไว้เพื่อจะรู้ทั่วถึงอนึ่ง ภิกษุเหล่านั้นย่อมเข้าใจธรรมที่ ตนควรเล่าเรียน ท่องขึ้นใจ ภิกษุเหล่านั้นเรียนธรรมนั้นแล้ว ไม่สอบสวน ไม่เที่ยวไต่ถามกัน และกันว่า พยัญชนะนี้อย่างไร อรรถแห่งภาษิตนี้เป็นไฉน ภิกษุเหล่านั้นไม่เปิดเผยอรรถที่ลี้ลับ

ไม่ทำอรรถที่ลึกซึ้งให้ตื้น และไม่บรรเทาความสงสัยในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความสงสัยหลายอย่าง เสีย ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้เรียกว่าบริษัทดื้อด้านไม่ได้รับการสอบถามแนะนำ ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย ก็บริษัทที่ได้รับการสอบถามแนะนำไม่ดื้อด้านเป็นไฉน ภิกษุในบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ เมื่อผู้อื่นกล่าวพระสูตรที่กวีรจนาไว้เป็นคำกวี มีอักษรวิจิตร มีพยัญชนะวิจิตร มีในภายนอก เป็นสาวกภาษิต ไม่ตั้งใจฟังด้วยดี ไม่เงี่ยหูลงสดับ ไม่เข้าไปตั้งจิตไว้เพื่อจะรู้ทั่วถึง อนึ่ง ภิกษุ เหล่านั้นไม่เข้าใจธรรมที่ตนควรเล่าเรียน ท่องขึ้นใจ แต่ว่า เมื่อผู้อื่นกล่าวพระสูตรที่ตถาคตภาษิต ไว้ ซึ่งลึกล้ำ มีอรรถลึกล้ำ เป็นโลกุตระปฏิสังยุตด้วยสุญญตธรรม ย่อมตั้งใจฟังเป็นอย่างดี เงี่ยหูลงสดับ เข้าไปตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และภิกษุเหล่านั้นย่อมเข้าใจธรรมที่ตนควรเล่าเรียน ท่อง ขึ้นใจ ภิกษุเหล่านั้นเรียนธรรมนั้นแล้ว ย่อมสอบสวนเที่ยวไต่ถามกันและกันว่า พยัญชนะนี้ อย่างไร อรรถแห่งภาษิตนี้เป็นไฉน ภิกษุเหล่านั้นย่อมเปิดเผยอรรถที่ลี้ลับ ทำอรรถที่ลึกซึ้ง ให้ตื้น และบรรเทาความสงสัยในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความสงสัยหลายอย่างเสีย ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้เรียกว่า บริษัทผู้ได้รับการสอบถามแนะนำ ไม่ดื้อด้าน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกเหล่านี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ บริษัทที่ได้รับการสอบถามแนะ นำ ไม่ดื้อด้าน เป็นเลิศ ฯ

2.48

ข้อ ๒๙๓ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือบริษัทที่หนัก ในอามิส ไม่หนักในสัทธรรม ๑ บริษัทที่หนักในสัทธรรม ไม่หนักในอามิส ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย

ก็บริษัทที่หนักในอามิส ไม่หนักในสัทธรรมเป็นไฉน ภิกษุบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ ต่าง

เล่ม ๒๐ · หน้า ๖๙สรรเสริญคุณของกันและกันต่อหน้าคฤหัสถ์ผู้นุ่งห่มผ้าขาวว่า ภิกษุรูปโน้นเป็นอุภโตภาควิมุต รูป โน้นเป็นปัญญาวิมุตรูปโน้นเป็นกายสักขี รูปโน้นเป็นทิฏฐิปัตตะ รูปโน้นเป็นสัทธาวิมุต รูป โน้นเป็นธรรมานุสารี รูปโน้นเป็นสัทธานุสารี รูปโน้นมีศีล มีกัลยาณธรรม รูปโน้นทุศีล มี ธรรมเลวทราม เธอต่างได้ลาภด้วยเหตุนั้น ครั้นได้แล้ว ต่างก็กำหนัดยินดี หมกมุ่น ไม่เห็น โทษ ไร้ปัญญาเป็นเหตุออกไปจากภพบริโภคอยู่ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้เรียกว่า บริษัทผู้หนัก ในอามิส ไม่หนักในสัทธรรม ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทที่หนักในสัทธรรม ไม่หนักในอามิส เป็นไฉน ภิกษุในบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ ต่างไม่พูดสรรเสริญคุณของกันและกัน ต่อหน้า คฤหัสถ์ผู้นุ่งห่มผ้าขาวว่า ภิกษุรูปโน้นเป็นอุภโตภาควิมุต รูปโน้นเป็นปัญญาวิมุต รูปโน้น เป็นกายสักขี รูปโน้นเป็นทิฏฐิปัตตะ รูปโน้นเป็นสัทธาวิมุต รูปโน้นเป็นธรรมานุสารี เป็น สัทธานุสารี รูปโน้นมีศีล มีกัลยาณธรรม รูปโน้นทุศีลมีธรรมเลวทราม เธอต่างได้ลาภด้วย เหตุนั้น ครั้นได้แล้วก็ไม่กำหนัด ไม่ยินดีไม่หมกมุ่น มักเห็นโทษ มีปัญญาเป็นเหตุออกไปจาก ภพบริโภคอยู่ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้เรียกว่า บริษัทผู้หนักในสัทธรรม ไม่หนักในอามิส ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้บริษัท ที่หนักในสัทธรรม ไม่หนักในอามิสเป็นเลิศ ฯ

2.49

ข้อ ๒๙๔ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือ บริษัทไม่ เรียบร้อย ๑ บริษัทเรียบร้อย ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทไม่เรียบร้อย เป็นไฉน ในบริษัทใด ในธรรมวินัยนี้ กรรมฝ่ายอธรรมเป็นไป กรรมฝ่ายธรรมไม่เป็นไป กรรมที่ไม่เป็นวินัยเป็นไป กรรม ที่เป็นวินัยไม่เป็นไป กรรมฝ่ายอธรรมรุ่งเรือง กรรมฝ่ายธรรมไม่รุ่งเรือง กรรมที่ไม่เป็นวินัยรุ่งเรือง กรรมที่เป็นวินัยไม่รุ่งเรือง ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้เรียกว่า บริษัทไม่เรียบร้อย ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะบริษัทเป็นผู้ไม่เรียบร้อย กรรมฝ่ายอธรรมจึงเป็นไป กรรมฝ่ายธรรมจึงไม่เป็นไป กรรมที่ไม่ เป็นวินัยจึงเป็นไป กรรมที่เป็นวินัยจึงไม่เป็นไป กรรมฝ่ายอธรรมจึงรุ่งเรือง กรรมที่เป็นธรรมจึง ไม่รุ่งเรือง กรรมที่ไม่เป็นวินัยจึงรุ่งเรืองกรรมที่เป็นวินัยจึงไม่รุ่งเรือง ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัท เรียบร้อยเป็นไฉน ในบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ กรรมฝ่ายธรรมเป็นไป กรรมฝ่ายอธรรมไม่ เป็นไป กรรมที่เป็นวินัยเป็นไป กรรมที่ไม่เป็นวินัยไม่เป็นไป กรรมฝ่ายธรรมรุ่งเรือง กรรมฝ่าย อธรรมไม่รุ่งเรือง กรรมที่เป็นวินัยรุ่งเรือง กรรมที่ไม่เป็นวินัยไม่รุ่งเรือง กรรมที่ไม่เป็นวินัยไม่ รุ่งเรือง ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้เรียกว่า บริษัทเรียบร้อย ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะบริษัท เรียบร้อย กรรมฝ่ายธรรมจึงเป็นไป กรรมฝ่ายอธรรมจึงไม่เป็นไป กรรมที่เป็นวินัยจึงเป็นไป

เล่ม ๒๐ · หน้า ๗๐กรรมที่ไม่เป็นวินัยจึงไม่เป็นไป กรรมฝ่ายธรรมจึงรุ่งเรืองกรรมฝ่ายอธรรมจึงไม่รุ่งเรือง กรรมที่ เป็นวินัยจึงรุ่งเรือง กรรมที่ไม่เป็นวินัยจึงไม่รุ่งเรือง ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้แล

ดูกรภิกษุทั้งหลาย บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ บริษัทที่เรียบร้อยเป็นเลิศ ฯ

2.50

ข้อ ๒๙๕ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือ บริษัทที่ไร้ ธรรม ๑ บริษัทที่ประกอบด้วยธรรม ๑ ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลายบริษัท ๒ จำพวกนี้แล ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ บริษัทที่ประกอบด้วยธรรมเป็นเลิศ ฯ

2.51

ข้อ ๒๙๖ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน คือ อธรรมวาที บริษัท ๑ ธรรมวาทีบริษัท ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็อธรรมวาทีบริษัทเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย

ในบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ ภิกษุทั้งหลายยึดถืออธิกรณ์ เป็นธรรมหรือไม่เป็นธรรมก็ตาม ภิกษุ เหล่านั้น ครั้นยึดถืออธิกรณ์นั้นแล้ว ไม่ยังกันและกันให้ยินยอม ไม่เข้าถึงความตกลงกัน ไม่ ยังกันและกันให้เพ่งโทษตน และไม่เข้าถึงการเพ่งโทษตน ภิกษุเหล่านั้นมีการไม่ตกลงกัน เป็นกำลัง มีการไม่เพ่งโทษตนเป็นกำลัง คิดไม่สละคืน ยึดมั่นอธิกรณ์นั้นแหละด้วยกำลัง ด้วยรูปคลำ แล้วกล่าวว่า "คำนี้เท่านั้นจริง คำอื่นเปล่า" ดังนี้ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้ เรียกว่า "อธรรมวาทีบริษัท" ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมวาทีบริษัทเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ในบริษัทใดใน ธรรมวินัยนี้ ภิกษุทั้งหลายยึดถืออธิกรณ์ เป็นธรรมหรือไม่เป็นธรรมก็ตาม ภิกษุเหล่านั้นครั้นยึดถือ อธิกรณ์นั้นแล้ว ยังกันและกันให้ยินยอม เข้าถึงความตกลงกัน ยังกันและกันให้เพ่งโทษ เข้าถึง การเพ่งโทษตน ภิกษุเหล่านั้นมีความตกลงกันเป็นกำลัง มีการเพ่งโทษตนเป็นกำลัง คิดสละคืน ไม่ยึดมั่นอธิกรณ์นั้นด้วยกำลัง ด้วยการลูบคลำ แล้วกล่าวว่า "คำนี้เท่านั้นจริง คำอื่นเปล่า" ดังนี้ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้เรียกว่า "ธรรมวาทีบริษัท" ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ ธรรมวาทีบริษัทเป็นเลิศ ฯ

จบปริสวรรคที่ ๕

จบปฐมปัณณาสก์

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Aṅguttara Nikāya 2

    Numbered Discourses 2.42–51

  2. 5. Parisavagga

    The Chapter on Assemblies

  3. 42

    42

  4. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  5. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  6. 1.3

    Uttānā ca parisā gambhīrā ca parisā.

    A shallow assembly and a deep assembly.

  7. 1.4

    Katamā ca, bhikkhave, uttānā parisā?

    And what is a shallow assembly?

  8. 1.5

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū uddhatā honti unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatī asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākatindriyā.

    An assembly where the mendicants are haughty, insolent, fickle, scurrilous, loose-tongued, unmindful, lacking situational awareness and immersion, with straying minds and undisciplined faculties.

  9. 1.6

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, uttānā parisā.

    This is called a shallow assembly.

  10. 2.1

    Katamā ca, bhikkhave, gambhīrā parisā?

    And what is a deep assembly?

  11. 2.2

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū anuddhatā honti anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā upaṭṭhitassatī sampajānā samāhitā ekaggacittā saṁvutindriyā.

    An assembly where the mendicants are not haughty, insolent, fickle, scurrilous, or loose-tongued, but have established mindfulness, situational awareness, immersion, unified minds, and restrained faculties.

  12. 2.3

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, gambhīrā parisā.

    This is called a deep assembly.

  13. 2.4

    Imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    These are the two assemblies.

  14. 2.5

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ gambhīrā parisā”ti.

    The better of these two assemblies is the deep assembly.”

  15. 43

    43

  16. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  17. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  18. 1.3

    Vaggā ca parisā samaggā ca parisā.

    A divided assembly and a harmonious assembly.

  19. 1.4

    Katamā ca, bhikkhave, vaggā parisā?

    And what is a divided assembly?

  20. 1.5

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū bhaṇḍanajātā kalahajātā vivādāpannā aññamaññaṁ mukhasattīhi vitudantā viharanti.

    An assembly where the mendicants fight, quarrel, and dispute, continually wounding each other with barbed words.

  21. 1.6

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, vaggā parisā.

    This is called a divided assembly.

  22. 2.1

    Katamā ca, bhikkhave, samaggā parisā?

    And what is a harmonious assembly?

  23. 2.2

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū samaggā sammodamānā avivadamānā khīrodakībhūtā aññamaññaṁ piyacakkhūhi sampassantā viharanti.

    An assembly where the mendicants live in harmony, appreciating each other, without dispute, blending like milk and water, and regarding each other with kindly eyes.

  24. 2.3

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, samaggā parisā.

    This is called a harmonious assembly.

  25. 2.4

    Imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    These are the two assemblies.

  26. 2.5

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ samaggā parisā”ti.

    The better of these two assemblies is the harmonious assembly.”

  27. 44

    44

  28. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  29. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  30. 1.3

    Anaggavatī ca parisā aggavatī ca parisā.

    An assembly of the worst and an assembly of the best.

  31. 1.4

    Katamā ca, bhikkhave, anaggavatī parisā?

    And what is an assembly of the worst?

  32. 1.5

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ therā bhikkhū bāhulikā honti sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā, na vīriyaṁ ārabhanti appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya.

    An assembly where the senior mendicants are indulgent and slack, leaders in backsliding, neglecting seclusion, not rousing energy for attaining the unattained, achieving the unachieved, and realizing the unrealized.

  33. 1.6

    Tesaṁ pacchimā janatā diṭṭhānugatiṁ āpajjati.

    Those who come after follow their example.

  34. 1.7

    Sāpi hoti bāhulikā sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā, na vīriyaṁ ārabhati appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya.

    They too become indulgent and slack, leaders in backsliding, neglecting seclusion, not rousing energy for attaining the unattained, achieving the unachieved, and realizing the unrealized.

  35. 1.8

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, anaggavatī parisā.

    This is called an assembly of the worst.

  36. 2.1

    Katamā ca, bhikkhave, aggavatī parisā?

    And what is an assembly of the best?

  37. 2.2

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ therā bhikkhū na bāhulikā honti na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, vīriyaṁ ārabhanti appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya.

    An assembly where the senior mendicants are not indulgent or slack, nor are they backsliders; instead, they take the lead in seclusion, rousing energy for attaining the unattained, achieving the unachieved, and realizing the unrealized.

  38. 2.3

    Tesaṁ pacchimā janatā diṭṭhānugatiṁ āpajjati.

    Those who come after follow their example.

  39. 2.4

    Sāpi hoti na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, vīriyaṁ ārabhati appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya.

    They too are not indulgent or slack, nor are they backsliders; instead, they take the lead in seclusion, rousing energy for attaining the unattained, achieving the unachieved, and realizing the unrealized.

  40. 2.5

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, aggavatī parisā.

    This is called an assembly of the best.

  41. 2.6

    Imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    These are the two assemblies.

  42. 2.7

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ aggavatī parisā”ti.

    The better of these two assemblies is the assembly of the best.”

  43. 45

    45

  44. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  45. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  46. 1.3

    Anariyā ca parisā ariyā ca parisā.

    An ignoble assembly and a noble assembly.

  47. 1.4

    Katamā ca, bhikkhave, anariyā parisā?

    And what is an ignoble assembly?

  48. 1.5

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū ‘idaṁ dukkhan’ti yathābhūtaṁ nappajānanti, ‘ayaṁ dukkhasamudayo’ti yathābhūtaṁ nappajānanti, ‘ayaṁ dukkhanirodho’ti yathābhūtaṁ nappajānanti, ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yathābhūtaṁ nappajānanti.

    An assembly where the mendicants don’t truly understand: ‘This is suffering’ … ‘This is the origin of suffering’ … ‘This is the cessation of suffering’ … ‘This is the practice that leads to the cessation of suffering’.

  49. 1.6

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, anariyā parisā.

    This is called an ignoble assembly.

  50. 2.1

    Katamā ca, bhikkhave, ariyā parisā?

    And what is a noble assembly?

  51. 2.2

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū ‘idaṁ dukkhan’ti yathābhūtaṁ pajānanti, ‘ayaṁ dukkhasamudayo’ti yathābhūtaṁ pajānanti, ‘ayaṁ dukkhanirodho’ti yathābhūtaṁ pajānanti, ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yathābhūtaṁ pajānanti.

    An assembly where the mendicants truly understand: ‘This is suffering’ … ‘This is the origin of suffering’ … ‘This is the cessation of suffering’ … ‘This is the practice that leads to the cessation of suffering’.

  52. 2.3

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, ariyā parisā.

    This is called a noble assembly.

  53. 2.4

    Imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    These are the two assemblies.

  54. 2.5

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ ariyā parisā”ti.

    The better of these two assemblies is the noble assembly.”

  55. 46

    46

  56. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  57. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  58. 1.3

    Parisākasaṭo ca parisāmaṇḍo ca.

    An assembly of the dregs and an assembly of the cream.

  59. 1.4

    Katamo ca, bhikkhave, parisākasaṭo?

    And what is an assembly of the dregs?

  60. 1.5

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū chandāgatiṁ gacchanti, dosāgatiṁ gacchanti, mohāgatiṁ gacchanti, bhayāgatiṁ gacchanti.

    An assembly where the mendicants make decisions prejudiced by favoritism, hostility, stupidity, and cowardice.

  61. 1.6

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, parisākasaṭo.

    This is called an assembly of the dregs.

  62. 2.1

    Katamo ca, bhikkhave, parisāmaṇḍo?

    And what is an assembly of the cream?

  63. 2.2

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū na chandāgatiṁ gacchanti, na dosāgatiṁ gacchanti, na mohāgatiṁ gacchanti, na bhayāgatiṁ gacchanti.

    An assembly where the mendicants make decisions unprejudiced by favoritism, hostility, stupidity, and cowardice.

  64. 2.3

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, parisāmaṇḍo.

    This is called an assembly of the cream.

  65. 2.4

    Imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    These are the two assemblies.

  66. 2.5

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ parisāmaṇḍo”ti.

    The better of these two assemblies is the assembly of the cream.”

  67. 47

    47

  68. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  69. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  70. 1.3

    Okkācitavinītā parisā nopaṭipucchāvinītā, paṭipucchāvinītā parisā nookkācitavinītā.

    An assembly educated in fancy talk, not in questioning, and an assembly educated in questioning, not in fancy talk.

  71. 1.4

    Katamā ca, bhikkhave, okkācitavinītā parisā nopaṭipucchāvinītā?

    And what is an assembly educated in fancy talk, not in questioning?

  72. 1.5

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū ye te suttantā tathāgatabhāsitā gambhīrā gambhīratthā lokuttarā suññatāpaṭisaṁyuttā tesu bhaññamānesu na sussūsanti na sotaṁ odahanti na aññā cittaṁ upaṭṭhapenti na ca te dhamme uggahetabbaṁ pariyāpuṇitabbaṁ maññanti.

    It is an assembly where, when discourses spoken by the Realized One—deep, profound, transcendent, dealing with emptiness—are being recited the mendicants do not want to listen. They don’t actively listen or try to understand, nor do they think those teachings are worth learning and memorizing.

  73. 1.6

    Ye pana te suttantā kavitā kāveyyā cittakkharā cittabyañjanā bāhirakā sāvakabhāsitā tesu bhaññamānesu sussūsanti sotaṁ odahanti aññā cittaṁ upaṭṭhapenti, te dhamme uggahetabbaṁ pariyāpuṇitabbaṁ maññanti, te ca taṁ dhammaṁ pariyāpuṇitvā na ceva aññamaññaṁ paṭipucchanti na ca paṭivicaranti:

    But when discourses composed by poets—poetry, with fancy words and phrases, composed by outsiders or spoken by disciples—are being recited the mendicants do want to listen. They actively listen and try to understand, and they think those teachings are worth learning and memorizing. But when they’ve memorized those teachings they don’t question or examine each other, saying:

  74. 1.7

    ‘idaṁ kathaṁ, imassa ko attho’ti?

    ‘Why does it say this? What does that mean?’

  75. 1.8

    Te avivaṭañceva na vivaranti, anuttānīkatañca na uttānīkaronti, anekavihitesu ca kaṅkhāṭhāniyesu dhammesu kaṅkhaṁ na paṭivinodenti.

    So they don’t reveal what is hidden or clarify what is unclear, or dispel doubt regarding the many doubtful matters.

  76. 1.9

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, okkācitavinītā parisā no paṭipucchāvinītā.

    This is called an assembly educated in fancy talk, not in questioning.

  77. 2.1

    Katamā ca, bhikkhave, paṭipucchāvinītā parisā nookkācitavinītā?

    And what is an assembly educated in questioning, not in fancy talk?

  78. 2.2

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū ye te suttantā kavitā kāveyyā cittakkharā cittabyañjanā bāhirakā sāvakabhāsitā tesu bhaññamānesu na sussūsanti na sotaṁ odahanti na aññā cittaṁ upaṭṭhapenti, na ca te dhamme uggahetabbaṁ pariyāpuṇitabbaṁ maññanti.

    It is an assembly where, when discourses composed by poets—poetry, with fancy words and phrases, composed by outsiders or spoken by disciples—are being recited the mendicants do not want to listen. They don’t actively listen or try to understand, nor do they think those teachings are worth learning and memorizing.

  79. 2.3

    Ye pana te suttantā tathāgatabhāsitā gambhīrā gambhīratthā lokuttarā suññatāpaṭisaṁyuttā tesu bhaññamānesu sussūsanti sotaṁ odahanti aññā cittaṁ upaṭṭhapenti, te ca dhamme uggahetabbaṁ pariyāpuṇitabbaṁ maññanti.

    But when discourses spoken by the Realized One—deep, profound, transcendent, dealing with emptiness—are being recited the mendicants do want to listen. They actively listen and try to understand, and they think those teachings are worth learning and memorizing.

  80. 2.4

    Te taṁ dhammaṁ pariyāpuṇitvā aññamaññaṁ paṭipucchanti paṭivicaranti:

    And when they’ve memorized those teachings they question and examine each other, saying:

  81. 2.5

    ‘idaṁ kathaṁ, imassa ko attho’ti?

    ‘Why does it say this? What does that mean?’

  82. 2.6

    Te avivaṭañceva vivaranti, anuttānīkatañca uttānīkaronti, anekavihitesu ca kaṅkhāṭhāniyesu dhammesu kaṅkhaṁ paṭivinodenti.

    So they reveal what is hidden, clarify what is unclear, and dispel doubt regarding the many doubtful matters.

  83. 2.7

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, paṭipucchāvinītā parisā nookkācitavinītā.

    This is called an assembly educated in questioning, not in fancy talk.

  84. 2.8

    Imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    These are the two assemblies.

  85. 2.9

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ paṭipucchāvinītā parisā nookkācitavinītā”ti.

    The better of these two assemblies is the assembly educated in questioning, not in fancy talk.”

  86. 48

    48

  87. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  88. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  89. 1.3

    Āmisagaru parisā no saddhammagaru, saddhammagaru parisā no āmisagaru.

    An assembly that values things of the flesh, not the true teaching, and an assembly that values the true teaching, not things of the flesh.

  90. 1.4

    Katamā ca, bhikkhave, āmisagaru parisā no saddhammagaru?

    And what is an assembly that values things of the flesh, not the true teaching?

  91. 1.5

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū gihīnaṁ odātavasanānaṁ sammukhā aññamaññassa vaṇṇaṁ bhāsanti:

    It is an assembly where the mendicants praise each other in front of the white-clothed laypeople, saying:

  92. 1.6

    ‘asuko bhikkhu ubhatobhāgavimutto, asuko paññāvimutto, asuko kāyasakkhī, asuko diṭṭhippatto, asuko saddhāvimutto, asuko dhammānusārī, asuko saddhānusārī, asuko sīlavā kalyāṇadhammo, asuko dussīlo pāpadhammo’ti.

    ‘The mendicant so-and-so is freed both ways; so-and-so is freed by wisdom; so-and-so is a direct witness; so-and-so is attained to view; so-and-so is freed by faith; so-and-so is a follower of teachings; so-and-so is a follower by faith; so-and-so is ethical, of good character; so-and-so is unethical, of bad character.’

  93. 1.7

    Te tena lābhaṁ labhanti.

    They thereby acquire material things.

  94. 1.8

    Te taṁ lābhaṁ labhitvā gathitā mucchitā ajjhopannā anādīnavadassāvino anissaraṇapaññā paribhuñjanti.

    And when they get these things, they use them tied, infatuated, attached, blind to the drawbacks, and not understanding the escape.

  95. 1.9

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, āmisagaru parisā no saddhammagaru.

    This is called an assembly that values things of the flesh, not the true teaching.

  96. 2.1

    Katamā ca, bhikkhave, saddhammagaru parisā noāmisagaru?

    And what is an assembly that values the true teaching, not things of the flesh?

  97. 2.2

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū gihīnaṁ odātavasanānaṁ sammukhā aññamaññassa vaṇṇaṁ na bhāsanti:

    It is an assembly where the mendicants don’t praise each other in front of the white-clothed laypeople, saying:

  98. 2.3

    ‘asuko bhikkhu ubhatobhāgavimutto, asuko paññāvimutto, asuko kāyasakkhī, asuko diṭṭhippatto, asuko saddhāvimutto, asuko dhammānusārī, asuko saddhānusārī, asuko sīlavā kalyāṇadhammo, asuko dussīlo pāpadhammo’ti.

    ‘The mendicant so-and-so is freed both ways; so-and-so is freed by wisdom; so-and-so is a direct witness; so-and-so is attained to view; so-and-so is freed by faith; so-and-so is a follower of teachings; so-and-so is a follower by faith; so-and-so is ethical, of good character; so-and-so is unethical, of bad character.’

  99. 2.4

    Te tena lābhaṁ labhanti.

    They thereby acquire material things.

  100. 2.5

    Te taṁ lābhaṁ labhitvā agathitā amucchitā anajjhosannā ādīnavadassāvino nissaraṇapaññā paribhuñjanti.

    And when they get these things, they use them untied, uninfatuated, unattached, seeing the drawbacks, and understanding the escape.

  101. 2.6

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, saddhammagaru parisā noāmisagaru.

    This is called an assembly that values the true teaching, not things of the flesh.

  102. 2.7

    Imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    These are the two assemblies.

  103. 2.8

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ saddhammagaru parisā noāmisagarū”ti.

    The better of these two assemblies is the assembly that values the true teaching, not things of the flesh.”

  104. 49

    49

  105. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  106. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  107. 1.3

    Visamā ca parisā samā ca parisā.

    An unjust assembly and a just assembly.

  108. 1.4

    Katamā ca, bhikkhave, visamā parisā?

    And what is an unjust assembly?

  109. 1.5

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ adhammakammāni pavattanti dhammakammāni nappavattanti, avinayakammāni pavattanti vinayakammāni nappavattanti, adhammakammāni dippanti dhammakammāni na dippanti, avinayakammāni dippanti vinayakammāni na dippanti.

    An assembly where legal acts against the teaching proceed, while legal acts following the teaching don’t proceed. Legal acts against the training proceed, while legal acts following the training don’t proceed. Legal acts against the teaching are explained, while legal acts following the teaching aren’t explained. Legal acts against the training are explained, while legal acts following the training aren’t explained.

  110. 1.6

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, visamā parisā. (…)

    This is called an unjust assembly.

  111. 2.1

    Katamā ca, bhikkhave, samā parisā?

    And what is a just assembly?

  112. 2.2

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ dhammakammāni pavattanti adhammakammāni nappavattanti, vinayakammāni pavattanti avinayakammāni nappavattanti, dhammakammāni dippanti adhammakammāni na dippanti, vinayakammāni dippanti avinayakammāni na dippanti.

    An assembly where legal acts following the teaching proceed, while legal acts against the teaching don’t proceed. Legal acts following the training proceed, while legal acts against the training don’t proceed. Legal acts following the teaching are explained, while legal acts against the teaching aren’t explained. Legal acts in line with the training are explained, while legal acts following training aren’t explained.

  113. 2.3

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, samā parisā. (…)

    This is called a just assembly.

  114. 2.4

    Imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    These are the two assemblies.

  115. 2.5

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ samā parisā”ti.

    The better of these two assemblies is the just assembly.”

  116. 50

    50

  117. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  118. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  119. 1.3

    Adhammikā ca parisā dhammikā ca parisā …pe… imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    An unprincipled assembly and a principled assembly …

  120. 1.4

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ dhammikā parisā”ti.

    The better of these two assemblies is the principled assembly.”

  121. 51

    51

  122. 1.1

    “Dvemā, bhikkhave, parisā.

    “There are, mendicants, these two assemblies.

  123. 1.2

    Katamā dve?

    What two?

  124. 1.3

    Adhammavādinī ca parisā dhammavādinī ca parisā.

    An assembly with unprincipled speech, and an assembly with principled speech.

  125. 1.4

    Katamā ca, bhikkhave, adhammavādinī parisā?

    And what is an assembly with unprincipled speech?

  126. 1.5

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū adhikaraṇaṁ ādiyanti dhammikaṁ vā adhammikaṁ vā.

    It is an assembly where the mendicants take up disciplinary issues, whether legitimate or not.

  127. 1.6

    Te taṁ adhikaraṇaṁ ādiyitvā na ceva aññamaññaṁ saññāpenti na ca saññattiṁ upagacchanti, na ca nijjhāpenti na ca nijjhattiṁ upagacchanti.

    But they don’t persuade each other or allow themselves to be persuaded, nor do they convince each other or allow themselves to be convinced.

  128. 1.7

    Te asaññattibalā anijjhattibalā appaṭinissaggamantino tameva adhikaraṇaṁ thāmasā parāmāsā abhinivissa voharanti:

    Unable to persuade or convince each other, they can’t let go of their opinions. They obstinately stick to that disciplinary issue, insisting that:

  129. 1.8

    ‘idameva saccaṁ moghamaññan’ti.

    ‘This is the only truth, anything else is futile.’

  130. 1.9

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, adhammavādinī parisā.

    This is called an assembly with unprincipled speech.

  131. 2.1

    Katamā ca, bhikkhave, dhammavādinī parisā?

    And what is an assembly with principled speech?

  132. 2.2

    Idha, bhikkhave, yassaṁ parisāyaṁ bhikkhū adhikaraṇaṁ ādiyanti dhammikaṁ vā adhammikaṁ vā.

    It is an assembly where the mendicants take up disciplinary issues, whether legitimate or not.

  133. 2.3

    Te taṁ adhikaraṇaṁ ādiyitvā aññamaññaṁ saññāpenti ceva saññattiñca upagacchanti, nijjhāpenti ceva nijjhattiñca upagacchanti.

    Then they persuade each other or allow themselves to be persuaded, and they convince each other or allow themselves to be convinced.

  134. 2.4

    Te saññattibalā nijjhattibalā paṭinissaggamantino, na tameva adhikaraṇaṁ thāmasā parāmāsā abhinivissa voharanti:

    Since they are able to persuade and convince each other, they let go of their opinions. They don’t obstinately stick to that disciplinary issue or insist that:

  135. 2.5

    ‘idameva saccaṁ moghamaññan’ti.

    ‘This is the only truth, anything else is futile.’

  136. 2.6

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, dhammavādinī parisā.

    This is called an assembly with principled speech.

  137. 2.7

    Imā kho, bhikkhave, dve parisā.

    These are the two assemblies.

  138. 2.8

    Etadaggaṁ, bhikkhave, imāsaṁ dvinnaṁ parisānaṁ yadidaṁ dhammavādinī parisā”ti.

    The better of these two assemblies is the assembly with principled speech.”

  139. 2.9

    Parisavaggo pañcamo.

  140. 3.0

    Tassuddānaṁ

  141. 3.1

    Uttānā vaggā aggavatī,

  142. 3.2

    Ariyā kasaṭo ca pañcamo;

  143. 3.3

    Okkācitaāmisañceva,

  144. 3.4

    Visamā adhammādhammiyena cāti.

  145. 3.5

    Paṭhamo paṇṇāsako samatto.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · an2.42-51
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ