ฉบับฉบับมหาจุฬาฯ — ฉบับนี้ไม่มีเรื่องที่ตำแหน่งนี้แสดง
สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ขันธสังยุตต์ มูลปัณณาสก์ ภารวรรคที่ ๓ ภารสูตรก่อนหน้าอรรถกถาแปลไทย · ทั้งหมด · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ p2สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ขันธสังยุตต์ มูลปัณณาสก์ ภารวรรคที่ ๓ ปริชานสูตรถัดไป
สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ขันธสังยุตต์ มูลปัณณาสก์ ภารวรรคที่ ๓ ปริญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่ควรกำหนดรู้และความรอบรู้
อรรถกถาแปลไทย
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกข้อ ๕๔6 ข้อ1 ฉบับคำแปลไทย · ต้นฉบับยังไม่มีในคลังนี้
อรรถกถาแปลไทย · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาปริญญาสูตรที่ ๒
ในปริญญาสูตรที่ ๒ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.
บทว่า ปริญฺเญยฺเย แปลว่า พึงกำหนดรู้. อธิบายว่า พึงก้าวล่วงด้วยดี.
บทว่า ปริญฺญํ ได้แก่ กำหนดรู้ล่วงส่วน. อธิบายว่า ก้าวล่วงด้วยดี.
บทว่า ราคกฺขโย เป็นต้น เป็นชื่อของพระนิพพาน.
จริงอยู่ พระนิพพานนั้น ชื่อว่ากำหนดรู้ล่วงส่วน.
จบอรรถกถาปริญญาสูตรที่ ๒ ----------------------------------