ฉบับฉบับมหาจุฬาฯ — ฉบับนี้ไม่มีเรื่องที่ตำแหน่งนี้แสดง
อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต วรรคที่ไม่สงเคราะห์เป็นปัณณาสก์ ๒. โศภนวรรคก่อนหน้าอรรถกถาแปลไทย · ทั้งหมด · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ p2อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต วรรคที่ไม่สงเคราะห์เป็นปัณณาสก์ ๔. กรรมวรรคถัดไป
อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต วรรคที่ไม่สงเคราะห์เป็นปัณณาสก์ ๓. ทุจริตวรรค
อรรถกถาแปลไทย
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกข้อ ๒๒๑6 ข้อ1 ฉบับคำแปลไทย · ต้นฉบับยังไม่มีในคลังนี้
อรรถกถาแปลไทย · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ทุจริตวรรควรรณนาที่ ๓
ทุจริตสูตรที่ ๑ เป็นต้นแห่งวรรคที่ ๓ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้น.
ในกวีสูตรที่ ๑๐ พึงทราบวินิจฉัยในดังต่อไปนี้
ผู้ที่คิดแล้วจึงแต่งบทกวี ชื่อว่าจินตากวี.
ผู้ที่ฟังแล้วจึงแต่งบทกวี ชื่อว่าสุตกวี.
ผู้ที่อาศัยความแล้วแต่งบทกวี ชื่อว่าอัตถกวี.
ผู้ที่แต่งโดยปฏิภาณของตนในขณะนั้นเอง ดุจพระวังคีสเถระ ชื่อว่าปฏิภาณกวี. จบทุจริตวรรควรรณนาที่ ๓ -----------------------------------------------------