Saṁsappanīyasutta
Those who do the ten kinds of bad deeds are like creepy creatures.
ฉบับหลวงธรรมปริยายสูตร
ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง
ข้อ ๑๙๓ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมปริยายอันเป็นเหตุแห่งความกระเสือก กระสนแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวภิกษุเหล่านั้นทูลรับ พระผู้มีพระภาคแล้ว พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลายธรรมปริยายอันเป็น เหตุแห่งความกระเสือกกระสนเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลายสัตว์ทั้งหลายเป็นผู้มีกรรมเป็น ของๆ ตน เป็นผู้รับผลของกรรม เป็นผู้มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นพวกพ้อง มีกรรม เป็นที่พึ่งอาศัย กระทำกรรมใดไว้ เป็นกรรมดีหรือกรรมชั่วก็ตาม ย่อมเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ เป็นผู้ฆ่าสัตว์ หยาบช้า มีมือชุ่มด้วยโลหิต ตั้งอยู่ในการฆ่าและการทุบตี ไม่มีความเอ็นดูในสัตว์ที่มีชีวิตทั้งปวง บุคคลนั้นย่อมกระเสือก กระสนด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ กายกรรมของเขาคด วจีกรรมของเขาก็คด มโนกรรม ของเขาคด คติของเขาก็คดอุบัติของเขาก็คด ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวคติ ๒ อย่าง อย่างใด
เล่ม ๒๔ · หน้า ๒๖๔อย่างหนึ่งคือ นรกอันมีทุกข์โดยส่วนเดียว หรือกำเนิดดิรัจฉานอันมีปรกติกระเสือกกระสน ของบุคคลผู้มีคติคด ผู้มีอุบัติอันคด ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็กำเนิดดิรัจฉานมีปรกติกระเสือกกระสนนั้นเป็นไฉนคือ งู แมลงป่อง ตะขาบ พังพอน แมว หนู นกเค้าแมว หรือสัตว์ทั้งหลายผู้เข้าถึงกำเนิดสัตว์ ดิรัจฉานเหล่าใดเหล่าหนึ่ง แม้อื่นๆ ที่เห็นมนุษย์แล้วย่อมกระเสือกกระสน ดูกรภิกษุทั้งหลาย การอุบัติของสัตว์ย่อมมีเพราะกรรมอันมีแล้วด้วยประการดังนี้แล คือ เขาย่อมอุปบัติด้วยกรรม ที่เขาทำ ผัสสะอันเป็นวิบากย่อมถูกต้องเขาผู้อุบัติแล้ว ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราย่อมกล่าวว่า สัตว์ทั้งหลายเป็นผู้รับผลของกรรม ด้วยประการฉะนี้ ฯ
อนึ่ง บุคคลบางคนในโลกนี้ เป็นผู้ลักทรัพย์ … เป็นผู้ประพฤติผิดในกาม … เป็นผู้ พูดเท็จ … เป็นผู้พูดส่อเสียด … เป็นผู้พูดคำหยาบ …เป็นผู้พูดเพ้อเจ้อ … เป็นผู้อยากได้ของ ผู้อื่น … เป็นผู้คิดปองร้าย … เป็นผู้มีความเห็นผิด คือมีความเห็นวิปริตว่า ทานที่ให้แล้วไม่มีผล การเซ่นสรวงไม่มีผล การบูชาไม่มีผล ผลวิบากแห่งกรรมที่บุคคลทำดีทำชั่วไม่มี โลกนี้ไม่มี โลกหน้าไม่มี มารดาไม่มี บิดาไม่มี สัตว์ผู้เป็นอุปปาติกะไม่มี สมณพราหมณ์ผู้ดำเนินไปโดยชอบ ผู้ปฏิบัติชอบ ผู้ทำโลกนี้และโลกหน้าให้แจ้งชัดด้วยปัญญาอันยิ่งด้วยตนเอง แล้วสอนผู้อื่นให้ รู้ตาม ไม่มีในโลก ดังนี้ บุคคลนั้นย่อมกระเสือกกระสนด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ กายกรรม ของเขาคด วจีกรรมของเขาก็คดมโนกรรมของเขาก็คด คติของเขาก็คด การอุบัติของเขาก็คด ดูกรภิกษุทั้งหลายเรากล่าวคติ ๒ อย่าง อย่างใดอย่างหนึ่ง คือ นรกอันมีทุกข์โดยส่วนเดียว หรือกำเนิดสัตว์ดิรัจฉานอันมีปรกติกระเสือกกระสน ของบุคคลผู้มีคติอันคดผู้มีการอุบัติอันคด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็กำเนิดสัตว์ดิรัจฉานอันมีปรกติกระเสือกกระสนนั้นเป็นไฉน คือ งู แมลงป่อง ตะขาบ พังพอน แมว หนู นกเค้าแมวหรือสัตว์ทั้งหลายผู้เข้าถึงกำเนิดสัตว์ดิรัจฉานเหล่าใด เหล่าหนึ่ง แม้อื่นๆ ที่เห็นมนุษย์แล้วย่อมกระเสือกกระสน ดูกรภิกษุทั้งหลาย การอุปบัติ ของสัตว์ย่อมมีเพราะกรรมอันมีแล้วด้วยประการดังนี้แล คือ เขาย่อมอุบัติด้วยกรรมที่เขาทำ ผัสสะอันเป็นวิบากย่อมถูกต้องเขาผู้อุบัติแล้ว ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราย่อมกล่าวว่าสัตว์ทั้งหลาย ย่อมเป็นผู้รับผลของกรรม ด้วยประการฉะนี้ ฯ
เล่ม ๒๔ · หน้า ๒๖๕ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลาย เป็นผู้มีกรรมเป็นของๆ ตน เป็นผู้รับผลของกรรม เป็นผู้มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นพวกพ้อง มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย ทำกรรมอันใดไว้ เป็น กรรมดีหรือกรรมชั่วก็ตาม ย่อมเป็นผู้รับผลของกรรมนั้นๆ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนใน โลกนี้ ละการฆ่าสัตว์เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ วางทัณฑะ วางศาตรา มีความละอาย มีความ เอ็นดูมีความกรุณาหวังประโยชน์เกื้อกูลแก่สัตว์ทั้งปวงอยู่ บุคคลนั้นย่อมไม่กระเสือกกระสน ด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ กายกรรมของเขาตรง วจีกรรมของเขาก็ตรงมโนกรรมของเขา ก็ตรง คติของเขาก็ตรง การอุบัติของเขาก็ตรง ดูกรภิกษุทั้งหลายเราย่อมกล่าวคติ ๒ อย่าง อย่างใดอย่างหนึ่ง ของบุคคลผู้มีคติอันตรง ผู้มีการอุบัติอันตรง คือสัตว์ทั้งหลายผู้มีสุขโดยส่วน เดียว หรือสกุลที่สูงๆ คือสกุลกษัตริย์มหาศาล สกุลพราหมณ์มหาศาล หรือ สกุลคฤหบดีมหาศาล อันมั่งคั่งมีทรัพย์มาก มีโภคะมาก มีเงินทองมาก มีเครื่องอุปกรณ์แห่งทรัพย์เครื่องปลื้มใจมาก มี ทรัพย์และข้าวเปลือกมาก ดูกรภิกษุทั้งหลาย การอุบัติของสัตว์ย่อมมีเพราะกรรมอันมีแล้ว ด้วยประการดังนี้แล คือ สัตว์นั้นย่อมอุบัติด้วยกรรมที่ตนทำไว้ ผัสสะอันเป็นวิบากทั้งหลาย ย่อมถูกต้องเขาผู้อุบัติแล้ว ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราย่อมกล่าวว่า สัตว์ทั้งหลายเป็นผู้รับผลของ กรรม ด้วยประการฉะนี้ ฯ
อนึ่ง บุคคลบางคนในโลกนี้ ละการลักทรัพย์ เว้นขาดจากการลักทรัพย์ …ละการประพฤติ ผิดในกาม เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม … ละการพูดเท็จเว้นขาดจากการพูดเท็จ … ละคำ ส่อเสียด เว้นขาดจากคำส่อเสียด … ละคำหยาบ เว้นขาดจากคำหยาบ … ละการพูดเพ้อเจ้อ เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อ … เป็นผู้ไม่อยากได้ของผู้อื่น … เป็นผู้มีจิตไม่คิดปองร้าย … เป็นผู้มี ความเห็นชอบ คือ มีความเห็นไม่วิปริตว่า ทานที่ให้แล้วมีผล การเซ่นสรวงมีผล การบูชา มีผล ผลวิบากแห่งกรรมที่บุคคลทำดีทำชั่วมีอยู่ โลกนี้มี โลกหน้ามีมารดามี บิดามี สัตว์ ทั้งหลายผู้เป็นอุปปาติกะมีอยู่ สมณพราหมณ์ผู้ดำเนินไปโดยชอบ ผู้ปฏิบัติชอบ ผู้ทำโลกนี้และ โลกหน้าให้แจ้งชัดด้วยปัญญาอันยิ่งด้วยตนเองแล้ว สอนผู้อื่นให้รู้ตาม มีอยู่ในโลก ดังนี้ บุคคลนั้น ย่อมไม่กระเสือกกระสนด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ กายกรรมของเขาตรง วจีกรรม ของเขาก็ตรง มโนกรรมของเขาก็ตรง คติของเขาก็ตรง การอุบัติของเขาก็ตรงดูกรภิกษุ ทั้งหลาย เราย่อมกล่าวคติ ๒ อย่าง อย่างใดอย่างหนึ่ง ของบุคคลผู้มีคติตรง ผู้มีการอุบัติตรง
เล่ม ๒๔ · หน้า ๒๖๖คือ สัตว์ทั้งหลายผู้มีสุขโดยส่วนเดียว หรือสกุลที่สูงๆคือสกุลกษัตริย์มหาศาล สกุลพราหมณ์ มหาศาล หรือสกุลคฤหบดีมหาศาล อันมั่งคั่งมีทรัพย์มาก มีโภคะมาก มีเงินทองมาก มี เครื่องอุปกรณ์แก่ทรัพย์เครื่องปลื้มใจมาก การอุบัติของสัตว์ย่อมมีเพราะกรรมอันมีแล้วด้วย ประการดังนี้แล คือ เขาย่อมอุบัติด้วยกรรมที่ตนทำไว้ ผัสสะอันเป็นวิบากทั้งหลายย่อมถูก ต้องเขาผู้อุบัติแล้ว ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราย่อมกล่าวว่า สัตว์ทั้งหลายเป็นผู้รับผลของกรรม ด้วยประการฉะนี้ ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายเป็นผู้มีกรรมเป็นของๆ ตนเป็นผู้รับผลของกรรม เป็น ผู้มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นพวกพ้อง มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัยทำกรรมอันใดไว้ เป็นกรรมดี หรือกรรมชั่วก็ตาม ย่อมเป็นผู้รับผลของกรรมนั้นดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรมปริยายอันเป็นเหตุ แห่งกระเสือกกระสนเป็นดังนี้แล ฯ
จบสูตรที่ ๑
- 0.1
Aṅguttara Nikāya 10.216
Numbered Discourses 10.216
- 0.2
21. Karajakāyavagga
21. The Body Born of Deeds
Saṁsappanīyasutta
Creepy Creatures
- 1.1
“Saṁsappanīyapariyāyaṁ vo, bhikkhave, dhammapariyāyaṁ desessāmi.
“Mendicants, I will teach you an exposition of the teaching on creepy creatures.
- 1.2
Taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.
Listen and apply your mind well, I will speak.”
- 1.3
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
“Yes, sir,” they replied.
- 1.4
Bhagavā etadavoca:
The Buddha said this:
- 2.1
“Katamo ca, bhikkhave, saṁsappanīyapariyāyo dhammapariyāyo?
“What is the exposition of the teaching on creepy creatures?
- 2.2
Kammassakā, bhikkhave, sattā kammadāyādā kammayonī kammabandhū kammapaṭisaraṇā, yaṁ kammaṁ karonti—
Sentient beings are the owners of their deeds and heir to their deeds. Deeds are their womb, their relative, and their refuge.
- 2.3
kalyāṇaṁ vā pāpakaṁ vā—tassa dāyādā bhavanti.
They shall be the heir of whatever deeds they do, whether good or bad.
- 3.1
Idha, bhikkhave, ekacco pāṇātipātī hoti luddo lohitapāṇi hatapahate niviṭṭho, adayāpanno sabbapāṇabhūtesu.
Take a certain someone who kills living creatures. They’re violent, bloody-handed, a hardened killer, merciless to all living beings.
- 3.2
So saṁsappati kāyena, saṁsappati vācāya, saṁsappati manasā.
They’re creepy in body, speech, and mind.
- 3.3
Tassa jimhaṁ kāyakammaṁ hoti, jimhaṁ vacīkammaṁ, jimhaṁ manokammaṁ, jimhā gati, jimhupapatti.
Doing crooked deeds by way of body, speech, and mind, their destiny and rebirth are crooked.
- 4.1
Jimhagatikassa kho panāhaṁ, bhikkhave, jimhupapattikassa dvinnaṁ gatīnaṁ aññataraṁ gatiṁ vadāmi—
Someone whose destiny and rebirth is crooked is reborn in one of two places, I say:
- 4.2
ye vā ekantadukkhā nirayā yā vā saṁsappajātikā tiracchānayoni.
in an absolutely painful hell, or among the species of creepy animals.
- 4.3
Katamā ca sā, bhikkhave, saṁsappajātikā tiracchānayoni?
And what are the species of creepy animals?
- 4.4
Ahi vicchikā satapadī nakulā biḷārā mūsikā ulūkā, ye vā panaññepi keci tiracchānayonikā sattā manusse disvā saṁsappanti.
Snakes, scorpions, centipedes, mongooses, cats, mice, owls, or whatever other species of animal that creep away when they see humans.
- 4.5
Iti kho, bhikkhave, bhūtā bhūtassa upapatti hoti.
This is how a being is born from a being.
- 4.6
Yaṁ karoti tena upapajjati.
For your deeds determine your rebirth,
- 4.7
Upapannamenaṁ phassā phusanti.
and when you’re reborn contacts strike you.
- 4.8
Evamahaṁ, bhikkhave, ‘kammadāyādā sattā’ti vadāmi.
This is why I say that sentient beings are heirs to their deeds.
- 5.1
Idha pana, bhikkhave, ekacco adinnādāyī hoti …pe…
Take someone else who steals …
- 5.2
kāmesumicchācārī hoti …
commits sexual misconduct …
- 5.3
musāvādī hoti …
lies …
- 5.4
pisuṇavāco hoti …
backbites …
- 5.5
pharusavāco hoti …
speaks harshly …
- 5.6
samphappalāpī hoti …
indulges in talking nonsense …
- 5.7
abhijjhālu hoti …
is covetous …
- 5.8
byāpannacitto hoti …
has cruel intentions …
- 5.9
micchādiṭṭhiko hoti viparītadassano:
has wrong view …
- 5.10
‘natthi dinnaṁ …pe…
- 5.11
sayaṁ abhiññā sacchikatvā pavedentī’ti.
- 5.12
So saṁsappati kāyena, saṁsappati vācāya, saṁsappati manasā.
They’re creepy in body, speech, and mind.
- 5.13
Tassa jimhaṁ kāyakammaṁ hoti, jimhaṁ vacīkammaṁ, jimhaṁ manokammaṁ, jimhā gati, jimhupapatti.
Doing crooked deeds by way of body, speech, and mind, their destiny and rebirth are crooked.
- 6.1
Jimhagatikassa kho panāhaṁ, bhikkhave, jimhupapattikassa dvinnaṁ gatīnaṁ aññataraṁ gatiṁ vadāmi—
Someone whose destiny and rebirth is crooked is reborn in one of two places, I say:
- 6.2
ye vā ekantadukkhā nirayā yā vā saṁsappajātikā tiracchānayoni.
in an absolutely painful hell, or among the species of creepy animals.
- 6.3
Katamā ca sā, bhikkhave, saṁsappajātikā tiracchānayoni?
And what are the species of creepy animals?
- 6.4
Ahi vicchikā satapadī nakulā biḷārā mūsikā ulūkā, ye vā panaññepi keci tiracchānayonikā sattā manusse disvā saṁsappanti.
Snakes, scorpions, centipedes, mongooses, cats, mice, owls, or whatever other species of animal that creep away when they see humans.
- 6.5
Iti kho, bhikkhave, bhūtā bhūtassa upapatti hoti,
This is how a being is born from a being.
- 6.6
yaṁ karoti tena upapajjati.
For your deeds determine your rebirth,
- 6.7
Upapannamenaṁ phassā phusanti.
and when you’re reborn contacts strike you.
- 6.8
Evamahaṁ, bhikkhave, ‘kammadāyādā sattā’ti vadāmi.
This is why I say that sentient beings are heirs to their deeds.
- 6.9
Kammassakā, bhikkhave, sattā kammadāyādā kammayonī kammabandhū kammapaṭisaraṇā, yaṁ kammaṁ karonti—
Sentient beings are the owners of their deeds and heir to their deeds. Deeds are their womb, their relative, and their refuge.
- 6.10
kalyāṇaṁ vā pāpakaṁ vā—tassa dāyādā bhavanti.
They shall be the heir of whatever deeds they do, whether good or bad.
- 7.1
Idha, bhikkhave, ekacco pāṇātipātaṁ pahāya pāṇātipātā paṭivirato hoti nihitadaṇḍo nihitasattho, lajjī dayāpanno sabbapāṇabhūtahitānukampī viharati.
Take a certain someone who gives up killing living creatures, renouncing the rod and the sword. They’re scrupulous and kind, living full of sympathy for all living beings.
- 7.2
So na saṁsappati kāyena, na saṁsappati vācāya, na saṁsappati manasā.
They’re not creepy in body, speech, and mind.
- 7.3
Tassa uju kāyakammaṁ hoti, uju vacīkammaṁ, uju manokammaṁ, uju gati, ujupapatti.
Doing virtuous deeds by way of body, speech, and mind, their destiny and rebirth is virtuous.
- 8.1
Ujugatikassa kho panāhaṁ, bhikkhave, ujupapattikassa dvinnaṁ gatīnaṁ aññataraṁ gatiṁ vadāmi—
Someone whose destiny and rebirth is virtuous is reborn in one of two places, I say:
- 8.2
ye vā ekantasukhā saggā yāni vā pana tāni uccākulāni khattiyamahāsālakulāni vā brāhmaṇamahāsālakulāni vā gahapatimahāsālakulāni vā aḍḍhāni mahaddhanāni mahābhogāni pahūtajātarūparajatāni pahūtavittūpakaraṇāni pahūtadhanadhaññāni.
in a heaven of absolute happiness, or in an eminent well-to-do family of aristocrats, brahmins, or householders—rich, affluent, and wealthy, with lots of gold and silver, lots of property and assets, and lots of money and grain.
- 8.3
Iti kho, bhikkhave, bhūtā bhūtassa upapatti hoti.
This is how a being is born from a being.
- 8.4
Yaṁ karoti tena upapajjati.
For your deeds determine your rebirth,
- 8.5
Upapannamenaṁ phassā phusanti.
and when you’re reborn contacts strike you.
- 8.6
Evamahaṁ, bhikkhave, ‘kammadāyādā sattā’ti vadāmi.
This is why I say that sentient beings are heirs to their deeds.
- 9.1
Idha pana, bhikkhave, ekacco adinnādānaṁ pahāya adinnādānā paṭivirato hoti …pe…
Take someone else who gives up stealing …
- 9.2
kāmesumicchācārā paṭivirato hoti …
sexual misconduct …
- 9.3
musāvādaṁ pahāya musāvādā paṭivirato hoti …
lying …
- 9.4
pisuṇaṁ vācaṁ pahāya pisuṇāya vācāya paṭivirato hoti …
backbiting …
- 9.5
pharusaṁ vācaṁ pahāya pharusāya vācāya paṭivirato hoti …
harsh speech …
- 9.6
samphappalāpaṁ pahāya samphappalāpā paṭivirato hoti …
talking nonsense …
- 9.7
anabhijjhālu hoti …
They’re content …
- 9.8
abyāpannacitto hoti …
kind hearted …
- 9.9
sammādiṭṭhiko hoti aviparītadassano:
they have right view …
- 9.10
‘atthi dinnaṁ …pe…
- 9.11
ye imañca lokaṁ parañca lokaṁ sayaṁ abhiññā sacchikatvā pavedentī’ti.
- 9.12
So na saṁsappati kāyena, na saṁsappati vācāya, na saṁsappati manasā.
They’re not creepy in body, speech, and mind.
- 9.13
Tassa uju kāyakammaṁ hoti, uju vacīkammaṁ, uju manokammaṁ, uju gati, ujupapatti.
Doing virtuous deeds by way of body, speech, and mind, their destiny and rebirth is virtuous.
- 10.1
Ujugatikassa kho pana ahaṁ, bhikkhave, ujupapattikassa dvinnaṁ gatīnaṁ aññataraṁ gatiṁ vadāmi—
Someone whose destiny and rebirth is virtuous is reborn in one of two places, I say:
- 10.2
ye vā ekantasukhā saggā yāni vā pana tāni uccākulāni khattiyamahāsālakulāni vā brāhmaṇamahāsālakulāni vā gahapatimahāsālakulāni vā aḍḍhāni mahaddhanāni mahābhogāni pahūtajātarūparajatāni pahūtavittūpakaraṇāni pahūtadhanadhaññāni.
in a heaven of absolute happiness, or in an eminent well-to-do family of aristocrats, brahmins, or householders—rich, affluent, and wealthy, with lots of gold and silver, lots of property and assets, and lots of money and grain.
- 10.3
Iti kho, bhikkhave, bhūtā bhūtassa upapatti hoti.
This is how a being is born from a being.
- 10.4
Yaṁ karoti tena upapajjati.
For your deeds determine your rebirth,
- 10.5
Upapannamenaṁ phassā phusanti.
and when you’re reborn contacts strike you.
- 10.6
Evamahaṁ, bhikkhave, ‘kammadāyādā sattā’ti vadāmi.
This is why I say that sentient beings are heirs to their deeds.
- 11.1
Kammassakā, bhikkhave, sattā kammadāyādā kammayonī kammabandhū kammapaṭisaraṇā, yaṁ kammaṁ karonti—
Sentient beings are the owners of their deeds and heir to their deeds. Deeds are their womb, their relative, and their refuge.
- 11.2
kalyāṇaṁ vā pāpakaṁ vā—tassa dāyādā bhavanti.
They shall be the heir of whatever deeds they do, whether good or bad.
- 11.3
Ayaṁ kho so, bhikkhave, saṁsappanīyapariyāyo dhammapariyāyo”ti.
This is the exposition of the teaching on creepy creatures.”
- 11.4
Chaṭṭhaṁ.
- แหล่งที่มา
- SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 ·
an10.216 - ฉบับที่ใช้
- Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
- English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
- พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
- การเทียบฉบับ
- มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
- สิทธิ์การใช้งาน
- สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ