AN 11.6

Byasanasutta

When a mendicant abuses their fellow monastics, eleven disasters follow.

ฉบับหลวงพยสนสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๒๑๓ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดด่าบริภาษเพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลายติเตียนพระอริยเจ้า ข้อนี้มิใช่ฐานะ มิใช่โอกาส ที่ภิกษุนั้นจะไม่พึงถึงความฉิบหาย ๑๑ อย่าง อย่างใดอย่างหนึ่ง ความฉิบหาย ๑๑ อย่างเป็นไฉน คือ ไม่บรรลุธรรมที่ยังไม่ได้บรรลุ ๑ เสื่อมจากธรรมที่บรรลุ แล้ว ๑ สัทธรรมของภิกษุนั้นย่อมไม่ผ่องแผ้ว ๑ เป็นผู้เข้าใจว่าได้บรรลุในสัทธรรม ๑ เป็นผู้ ไม่ยินดีประพฤติพรหมจรรย์ ๑ ต้องอาบัติเศร้าหมองอย่างใดอย่างหนึ่ง ๑ บอกลาสิกขาเวียนมา เพื่อหินภาพ ๑ ถูกต้องโรคอย่างหนัก ๑ ย่อมถึงความเป็นบ้า คือ ความฟุ้งซ่านแห่งจิต ๑ เป็นผู้หลงใหลทำกาละ ๑ เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติวินิบาต นรก ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดด่าบริภาษเพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลายติเตียนพระอริยเจ้า ข้อนี้มิใช่ฐานะ มิใช่โอกาส ที่ภิกษุนั้นจะไม่พึงถึงความฉิบหาย ๑๑ อย่าง อย่างใดอย่างหนึ่งนี้ ฯ

จบสูตรที่ ๖

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Aṅguttara Nikāya 11.6

    Numbered Discourses 11.6

  2. 0.2

    1. Nissayavagga

    1. Dependence

  3. Byasanasutta

    Disasters

  4. 1.1

    “Yo so, bhikkhave, bhikkhu akkosako paribhāsako ariyūpavādo sabrahmacārīnaṁ, ṭhānametaṁ avakāso yaṁ so ekādasannaṁ byasanānaṁ aññataraṁ byasanaṁ nigaccheyya.

    “Mendicants, any mendicant who abuses and insults their spiritual companions, denouncing the noble ones, will, without a doubt, fall into one or other of these eleven disasters.

  5. 2.1

    Katamesaṁ ekādasannaṁ?

    What eleven?

  6. 2.2

    Anadhigataṁ nādhigacchati,

    They don’t achieve the unachieved.

  7. 2.3

    adhigatā parihāyati,

    What they have achieved falls away.

  8. 2.4

    saddhammassa na vodāyanti,

    They don’t refine their good qualities.

  9. 2.5

    saddhammesu vā adhimāniko hoti,

    They overestimate their good qualities.

  10. 2.6

    anabhirato vā brahmacariyaṁ carati,

    Or they lead the spiritual life dissatisfied.

  11. 2.7

    aññataraṁ vā saṅkiliṭṭhaṁ āpattiṁ āpajjati,

    Or they commit a corrupt offense.

  12. 2.8

    sikkhaṁ vā paccakkhāya hīnāyāvattati,

    Or they resign the training and return to a lesser life.

  13. 2.9

    gāḷhaṁ vā rogātaṅkaṁ phusati,

    Or they contract a severe illness.

  14. 2.10

    ummādaṁ vā pāpuṇāti cittakkhepaṁ vā,

    Or they go mad or lose their mind.

  15. 2.11

    sammūḷho kālaṁ karoti,

    They feel lost when they die.

  16. 2.12

    kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjati—

    And when their body breaks up, after death, they are reborn in a place of loss, a bad place, the underworld, hell.

  17. 2.13

    yo so, bhikkhave, bhikkhu akkosako paribhāsako ariyūpavādo sabrahmacārīnaṁ, ṭhānametaṁ avakāso yaṁ so imesaṁ ekādasannaṁ byasanānaṁ aññataraṁ byasanaṁ nigaccheyya.

    Any mendicant who abuses and insults their spiritual companions, denouncing the noble ones, will, without a doubt, fall into one or other of these eleven disasters.

  18. 3.1

    Yo so, bhikkhave, bhikkhu akkosako paribhāsako ariyūpavādo sabrahmacārīnaṁ, aṭṭhānametaṁ anavakāso yaṁ so ekādasannaṁ byasanānaṁ aññataraṁ byasanaṁ na nigaccheyya.

    Any mendicant who does not abuse and insult their spiritual companions, denouncing the noble ones, will, without a doubt, not fall into one or other of these eleven disasters.

  19. 4.1

    Katamesaṁ ekādasannaṁ?

    What eleven?

  20. 4.2

    Anadhigataṁ nādhigacchati,

    They don’t achieve the unachieved.

  21. 4.3

    adhigatā parihāyati,

    What they have achieved falls away.

  22. 4.4

    saddhammassa na vodāyanti,

    They don’t refine their good qualities.

  23. 4.5

    saddhammesu vā adhimāniko hoti,

    They overestimate their good qualities.

  24. 4.6

    anabhirato vā brahmacariyaṁ carati,

    Or they lead the spiritual life dissatisfied.

  25. 4.7

    aññataraṁ vā saṅkiliṭṭhaṁ āpattiṁ āpajjati,

    Or they commit one of the corrupt offenses.

  26. 4.8

    sikkhaṁ vā paccakkhāya hīnāyāvattati,

    Or they resign the training and return to a lesser life.

  27. 4.9

    gāḷhaṁ vā rogātaṅkaṁ phusati,

    Or they contract a severe illness.

  28. 4.10

    ummādaṁ vā pāpuṇāti cittakkhepaṁ vā,

    Or they go mad or lose their mind.

  29. 4.11

    sammūḷho kālaṁ karoti,

    They feel lost when they die.

  30. 4.12

    kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjati—

    And when their body breaks up, after death, they are reborn in a place of loss, a bad place, the underworld, hell.

  31. 4.13

    yo so, bhikkhave, bhikkhu akkosako paribhāsako ariyūpavādo sabrahmacārīnaṁ, aṭṭhānametaṁ anavakāso yaṁ so imesaṁ ekādasannaṁ byasanānaṁ aññataraṁ byasanaṁ na nigaccheyyā”ti.

    Any mendicant who does not abuse and insult their spiritual companions, denouncing the noble ones, will, without a doubt, not fall into one or other of these eleven disasters.”

  32. 4.14

    Chaṭṭhaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · an11.6
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ