SN 12.1

Paṭiccasamuppādasutta

The famous twelve links of dependent origination are spelled out, showing the origin and cessation of suffering dependent on ignorance.

ฉบับหลวงเทศนาสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

เล่ม ๑๖ · หน้า ๑ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ข้อ ๑ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้น พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคว่า พระพุทธเจ้าข้า พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระพุทธดำรัสนี้ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงปฏิจจสมุปบาทแก่พวกเธอ พวกเธอจงฟังปฏิจจสมุปบาทนั้น จงใส่ใจให้ดีเถิด เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคแล้ว ฯ

ข้อ ๒พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ปฏิจจสมุปบาทเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะอวิชชาเป็นปัจจัยจึงมีสังขาร เพราะสังขารเป็นปัจจัยจึงมีวิญญาณ เพราะวิญญาณเป็นปัจจัยจึงมีนามรูป เพราะนามรูปเป็นปัจจัยจึงมีสฬายตนะ เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัยจึงมีผัสสะ เพราะผัสสะเป็นปัจจัยจึงมีเวทนา เพราะเวทนาเป็นปัจจัยจึงมีตัณหา เพราะตัณหาเป็นปัจจัยจึงมีอุปาทาน เพราะอุปาทานเป็นปัจจัยจึงมีภพ เพราะภพเป็นปัจจัยจึงมีชาติ เพราะชาติเป็นปัจจัยจึงมีชราและมรณะสกปริเทวทุกขโทมนัสและอุปายาส ความเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยประการอย่างนี้ นี้เราเรียกว่า ปฏิจจสมุปบาท ฯ

ข้อ ๓ก็เพราะอวิชชานั่นแหละดับด้วยการสำรอกโดยไม่เหลือ สังขารจึงดับ เพราะสังขารดับวิญญาณจึงดับ เพราะวิญญาณดับนามรูปจึงดับ เพราะนามรูปดับสฬายตนะจึงดับ เพราะสฬายตนะดับผัสสะจึงดับ เพราะผัสสะดับเวทนาจึงดับ เพราะเวทนาดับตัณหาจึงดับ เพราะตัณหาดับอุปาทานจึงดับ เพราะอุปาทานดับภพจึงดับ เพราะภพดับชาติจึงดับ เพราะชาติดับชราและมรณะโสกปริเทวทุกขโทมนัสและอุปายาสจึงดับ ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยประการอย่างนี้ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระพุทธภาษิตนี้แล้ว ภิกษุเหล่านั้นมีใจยินดีชื่นชม ภาษิตของพระผู้มีพระภาคแล้ว ฯ

จบสูตรที่ ๑

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 12.1

    Linked Discourses 12.1

  2. 0.2

    1. Buddhavagga

    1. The Buddhas

  3. Paṭiccasamuppādasutta

    Dependent Origination

  4. 1.1

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  5. 1.2

    ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

    At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.

  6. 1.3

    Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

    There the Buddha addressed the mendicants,

  7. 1.4

    “bhikkhavo”ti.

    “Mendicants!”

  8. 1.5

    “Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

    “Venerable sir,” they replied.

  9. 1.6

    Bhagavā etadavoca:

    The Buddha said this:

  10. 1.7

    “paṭiccasamuppādaṁ vo, bhikkhave, desessāmi.

    “Mendicants, I will teach you dependent origination.

  11. 1.8

    Taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.

    Listen and apply your mind well, I will speak.”

  12. 1.9

    “Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

    “Yes, sir,” they replied.

  13. 1.10

    Bhagavā etadavoca:

    The Buddha said this:

  14. 2.1

    “Katamo ca, bhikkhave, paṭiccasamuppādo?

    “And what is dependent origination?

  15. 2.2

    Avijjāpaccayā, bhikkhave, saṅkhārā;

    Ignorance is a requirement for choices.

  16. 2.3

    saṅkhārapaccayā viññāṇaṁ;

    Choices are a requirement for consciousness.

  17. 2.4

    viññāṇapaccayā nāmarūpaṁ;

    Consciousness is a requirement for name and form.

  18. 2.5

    nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṁ;

    Name and form are requirements for the six sense fields.

  19. 2.6

    saḷāyatanapaccayā phasso;

    The six sense fields are requirements for contact.

  20. 2.7

    phassapaccayā vedanā;

    Contact is a requirement for feeling.

  21. 2.8

    vedanāpaccayā taṇhā;

    Feeling is a requirement for craving.

  22. 2.9

    taṇhāpaccayā upādānaṁ;

    Craving is a requirement for grasping.

  23. 2.10

    upādānapaccayā bhavo;

    Grasping is a requirement for continued existence.

  24. 2.11

    bhavapaccayā jāti;

    Continued existence is a requirement for rebirth.

  25. 2.12

    jātipaccayā jarāmaraṇaṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti.

    Rebirth is a requirement for old age and death, sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress to come to be.

  26. 2.13

    Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti.

    That is how this entire mass of suffering originates.

  27. 2.14

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, paṭiccasamuppādo.

    This is called dependent origination.

  28. 3.1

    Avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho;

    When ignorance fades away and ceases no residue left behind, choices cease.

  29. 3.2

    saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho;

    When choices cease, consciousness ceases.

  30. 3.3

    viññāṇanirodhā nāmarūpanirodho;

    When consciousness ceases, name and form cease.

  31. 3.4

    nāmarūpanirodhā saḷāyatananirodho;

    When name and form cease, the six sense fields cease.

  32. 3.5

    saḷāyatananirodhā phassanirodho;

    When the six sense fields cease, contact ceases.

  33. 3.6

    phassanirodhā vedanānirodho;

    When contact ceases, feeling ceases.

  34. 3.7

    vedanānirodhā taṇhānirodho;

    When feeling ceases, craving ceases.

  35. 3.8

    taṇhānirodhā upādānanirodho;

    When craving ceases, grasping ceases.

  36. 3.9

    upādānanirodhā bhavanirodho;

    When grasping ceases, continued existence ceases.

  37. 3.10

    bhavanirodhā jātinirodho;

    When continued existence ceases, rebirth ceases.

  38. 3.11

    jātinirodhā jarāmaraṇaṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti.

    When rebirth ceases, old age and death, sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress cease.

  39. 3.12

    Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hotī”ti.

    That is how this entire mass of suffering ceases.”

  40. 3.13

    Idamavoca bhagavā.

    That is what the Buddha said.

  41. 3.14

    Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.

    Satisfied, the mendicants approved what the Buddha said.

  42. 3.15

    Paṭhamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn12.1
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500PDM-1.0
English translation — Bhikkhu SujatoCC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวงPublic domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ