SN 6.10

Kokālikasutta

Kokālika goes to the Buddha and criticizes Sāriputta and Moggallāna. But having deliberately slandered such great monks, he dies and Brahmā Sahampati informs the Buddha he has been reborn in hell. The Buddha gives a memorable simile of the length of life in hell.

ฉบับหลวงทุติยโกกาลิกสูตรที่ ๑๐

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๕๙๘สาวัตถีนิทาน ฯ

ครั้งนั้นแล พระโกกาลิกภิกษุเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาค แล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ

พระโกกาลิกภิกษุนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วแล ได้กราบทูลคำนี้ กะพระผู้มีพระภาคว่า

“พระเจ้าข้า พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะมีความปรารถนาลามก ไปแล้วสู่อำนาจแห่งความปรารถนาอันลามก” ฯ

ข้อ ๕๙๙เมื่อพระโกกาลิกภิกษุกล่าวเช่นนี้แล้ว พระผู้มีพระภาคได้ตรัสคำนี้กะพระโกกาลิกภิกษุว่า

“โกกาลิก ก็เธออย่าได้กล่าวเช่นนี้ โกกาลิก ก็เธออย่าได้กล่าวเช่นนี้ โกกาลิก เธอจงทำจิตให้เลื่อมใสในภิกษุชื่อว่าสารีบุตรและโมคคัลลานะ ภิกษุชื่อว่าสารีบุตรและโมคคัลลานะ เป็นผู้มีศีลเป็นที่รัก” ฯ

แม้ครั้งที่สองแล พระโกกาลิกภิกษุก็ได้กราบทูลคำนี้กะพระผู้มีพระภาคว่า

“พระเจ้าข้า บุคคลผู้มีวาจาควรเชื่อได้ควรไว้ใจได้ของข้าพระองค์จะมีอยู่ก็จริง ถึงเช่นนั้นแล พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะก็ยังเป็นผู้ปรารถนาลามก ไปแล้วสู่อำนาจแห่งความปรารถนาลามก ฯ

แม้ครั้งที่สองแล พระผู้มีพระภาคก็ได้ตรัสคำนี้กะพระโกกาลิกภิกษุว่า

“โกกาลิก ก็เธออย่าได้กล่าวเช่นนี้ โกกาลิก ก็เธออย่าได้กล่าวเช่นนี้ โกกาลิก เธอจงทำจิตให้เลื่อมใสในภิกษุชื่อว่าสารีบุตรและโมคคัลลานะ ภิกษุชื่อว่าสารีบุตรและโมคคัลลานะ เป็นผู้มีศีลเป็นที่รัก ฯ

เล่ม ๑๕ · หน้า ๑๘๔แม้ครั้งที่สามแล พระโกกาลิกภิกษุก็ทูลคำนี้กะพระผู้มีพระภาคว่า

“ฯลฯ ไปแล้วสู่อำนาจแห่งความปรารถนาอันลามก” ฯ

แม้ครั้งที่สามแล พระผู้มีพระภาคก็ตรัสคำนี้กะพระโกกาลิกภิกษุว่า

“ฯลฯ ภิกษุชื่อว่าสารีบุตรและโมคคัลลานะเป็นผู้มีศีลเป็นที่รัก ฯ

ข้อ ๖๐๐ลำดับนั้นแล พระโกกาลิกภิกษุลุกจากอาสนะถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาค กระทำประทักษิณหลีกไปแล้ว ฯ

ก็เมื่อพระโกกาลิกภิกษุหลีกไปแล้วไม่นาน ต่อมทั้งหลายขนาดเมล็ดพรรณผักกาดได้ผุดขึ้นทั่วกายของเธอ ต่อมเหล่านั้นได้โตขึ้นเป็นขนาดถั่วเขียว แล้วก็โตขึ้นเป็นขนาดถั่วดำ แล้วก็โตขึ้นเป็นขนาดเมล็ดพุดซา แล้วก็โตขึ้นเป็นขนาดลูกพุดซา แล้วก็โตขึ้นเป็นขนาดผลมะขาม ป้อม แล้วก็โตขึ้นเป็นขนาด ผลมะตูมอ่อน แล้วก็โตขึ้นเป็นขนาดผลมะตูม ต่อจากนั้นก็แตกทั่วแล้ว หนองและเลือดหลั่งไหลออกแล้ว ฯ

ครั้งนั้นแล พระโกกาลิกภิกษุได้กระทำกาละแล้วเพราะอาพาธอันนั้นเอง ครั้นกระทำกาละแล้วก็เข้าถึงปทุมนรก เพราะจิตอาฆาตในพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ ฯ

ข้อ ๖๐๑ครั้งนั้นแล ท้าวสหัมบดีพรหม เมื่อราตรีปฐมยามล่วงแล้ว มีรัศมีงามยิ่งนัก ยังพระวิหารเชตวันทั้งสิ้นให้สว่าง เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาค แล้วได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ

ท้าวสหัมบดีพรหมยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วแล ได้ทูลคำนี้กะพระผู้มีพระภาคว่า

พระเจ้าข้า พระโกกาลิกภิกษุได้กระทำกาละแล้ว และเข้าถึงแล้วซึ่งปทุมนรก เพราะจิตอาฆาตในพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ ฯ

ท้าวสหัมบดีพรหมได้กล่าวคำนี้แล้ว ครั้นแล้วถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาค กระทำประทักษิณแล้วหายไปในที่นั้นแล ฯ

ข้อ ๖๐๒ครั้นล่วงราตรีนั้นแล้ว พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมาว่า ภิกษุทั้งหลาย เมื่อคืนนี้ท้าวสหัมบดีพรหมเมื่อราตรีล่วงปฐมยามไปแล้ว มีรัศมีงามยิ่งนัก ยังวิหารเชตวันทั้งสิ้นให้สว่าง เข้าไปหาเราถึงที่อยู่ ครั้นแล้ว ไหว้เราแล้วได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ

เล่ม ๑๕ · หน้า ๑๘๕ดูกรภิกษุทั้งหลาย ท้าวสหัมบดีพรหมยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วแล ได้กล่าวคำนี้ กะเราว่าพระเจ้าข้า พระโกกาลิกภิกษุได้กระทำกาละแล้ว และเข้าถึงแล้วซึ่งปทุมนรก เพราะจิตอาฆาตในพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ท้าวสหัมบดีพรหมได้กล่าวคำนี้แล้ว ครั้นแล้ว ไหว้เรากระทำประทักษิณแล้วหายไปในที่นั้นเอง ฯ

ข้อ ๖๐๓เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสเช่นนี้แล้ว ภิกษุรูปหนึ่งได้ทูลคำนี้กะพระผู้มีพระภาคว่า “พระเจ้าข้า ประมาณแห่งอายุในปทุมนรกนานเท่าไรหนอ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ดูกรภิกษุ ประมาณแห่งอายุในปทุมนรกนานแล อันใครๆ ไม่กระทำได้โดยง่าย เพื่ออันนับว่าเท่านี้ปี หรือว่าเท่านี้ร้อยปี หรือว่าเท่านี้พันปี หรือว่าเท่านี้แสนปี ฯ

ภิกษุนั้นทูลถามว่า พระเจ้าข้า พระองค์อาจที่จะทรงกระทำอุปมาได้หรือ ฯ

ข้อ ๖๐๔พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ดูกรภิกษุ เราอาจอยู่ แล้วตรัสว่า ดูกรภิกษุ เปรียบเหมือนเกวียนบรรทุกงาแห่งชาวโกศลซึ่งบรรทุกงาได้ ๒๐ ขารี บุรุษพึงเก็บงาขึ้นจากเกวียนนั้น โดยล่วงร้อยปีๆ ต่อเมล็ดหนึ่งๆ ฯ

“ดูกรภิกษุ เกวียนบรรทุกงาแห่งชาวโกศลซึ่งบรรทุกงาได้ ๒๐ ขารีนั้น พึงถึงความสิ้นไปหมดไป เพราะความเพียรนี้เร็วกว่า ส่วนอัพพุทนรกหนึ่งยังไม่ถึงความสิ้นหมดไปเลย ฯ

“ดูกรภิกษุ ๒๐ อัพพุทนรกเป็นหนึ่งนิรัพพุทนรก ๒๐ นิรัพพุทนรกเป็นหนึ่งอพพนรก ๒๐ อพพนรกเป็นหนึ่งอฏฏนรก ดูกรภิกษุ ๒๐ อฏฏนรกเป็นหนึ่งอหหนรก ๒๐ อหหนรกเป็นหนึ่งกุมุทนรก ๒๐ กุมุทนรกเป็นหนึ่งโสคันธิกนรก ดูกรภิกษุ ๒๐ โสคันธิกนรกเป็นหนึ่งอุปปลกนรก ๒๐ อุปปลกนรกเป็นหนึ่งปุณฑริกนรก ๒๐ ปุณฑริกนรกเป็นหนึ่งปทุมนรก ดูกรภิกษุ ก็ภิกษุโกกาลิกเข้าถึงปทุมนรกแล้วแล เพราะจิตอาฆาตในภิกษุ ชื่อว่าสารีบุตรและโมคคัลลานะ ฯ

ข้อ ๖๐๕พระผู้มีพระภาคผู้พระสุคตศาสดา ครั้นตรัสไวยากรณ์ภาษิตนี้จบลงแล้ว จึงได้ตรัสคาถาประพันธ์ต่อไปอีกว่า

เล่ม ๑๕ · หน้า ๑๘๖ชนพาลเมื่อกล่าวคำเป็นทุพภาษิตชื่อว่าย่อมตัดตนด้วยศัสตราใด ก็ศัสตรานั้นย่อมเกิดในปากของบุรุษผู้เกิดแล้ว ฯ ผู้ใดสรรเสริญผู้ที่ควรถูกติ หรือติผู้ที่ควรได้รับความสรรเสริญผู้นั้นชื่อ ว่าสั่งสมโทษด้วยปาก เพราะโทษนั้นเขาย่อมไม่ประสบความสุข ฯ ความปราชัยด้วยทรัพย์ในเพราะการพนันทั้งหลาย พร้อมด้วยสิ่งของของตนทั้งหมดก็ดี พร้อมด้วยตนก็ดี ก็เป็นโทษเพียงเล็กน้อยๆ ฯ บุคคลใดทำใจให้ประทุษร้ายในท่านผู้ปฏิบัติดีทั้งหลาย ความประทุษร้ายแห่งใจของบุคคลนั้นเป็นโทษใหญ่กว่า ฯ บุคคลตั้งวาจาและใจอันลามกไว้ เป็นผู้มักติเตียนพระอริยเจ้าย่อมเข้าถึงนรกซึ่งมีปริมาณแห่งอายุถึงแสนสามสิบหกนิรัพพุท กับห้าอัพพุทะ ฯ

จบวรรคที่ ๑

รวมพระสูตรในปฐมวรรคนี้ มี ๑๐ สูตร คือ อายาจนสูตรที่ ๑ คารวสูตรที่ ๒ พรหมเทวสูตรที่ ๓ พกพรหมสูตรที่ ๔ อปราทิฏฐิสูตรที่ ๕ ปมาทสูตรที่ ๖โกกาลิกสูตรที่ ๗ ติสสกสูตรที่ ๘ ตุทุพรหมสูตรที่ ๙ อปรโกกาลิกสูตรที่ ๑๐ ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 6.10

    Linked Discourses 6.10

  2. 0.2

    1. Paṭhamavagga

    1. The Appeal

  3. Kokālikasutta

    With Kokālika

  4. 1.1

    Sāvatthinidānaṁ.

    At Sāvatthī.

  5. 1.2

    Atha kho kokāliko bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho kokāliko bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

    Then the mendicant Kokālika went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him,

  6. 1.3

    “pāpicchā, bhante, sāriputtamoggallānā pāpikānaṁ icchānaṁ vasaṁ gatā”ti.

    “Sir, Sāriputta and Moggallāna have corrupt wishes. They’ve fallen under the sway of corrupt wishes.”

  7. 1.4

    Evaṁ vutte, bhagavā kokālikaṁ bhikkhuṁ etadavoca:

    When this was said, the Buddha said to Kokālika,

  8. 1.5

    “mā hevaṁ, kokālika, avaca; mā hevaṁ, kokālika, avaca.

    “Don’t say that, Kokālika! Don’t say that, Kokālika!

  9. 1.6

    Pasādehi, kokālika, sāriputtamoggallānesu cittaṁ. Pesalā sāriputtamoggallānā”ti.

    Have confidence in Sāriputta and Moggallāna, they’re good monks.”

  10. 1.7

    Dutiyampi kho kokāliko bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

    For a second time Kokālika said to the Buddha,

  11. 1.8

    “kiñcāpi me, bhante, bhagavā saddhāyiko paccayiko; atha kho pāpicchāva bhante, sāriputtamoggallānā pāpikānaṁ icchānaṁ vasaṁ gatā”ti.

    “Despite my faith and trust in the Buddha, Sāriputta and Moggallāna have corrupt wishes. They’ve fallen under the sway of corrupt wishes.”

  12. 1.9

    Dutiyampi kho bhagavā kokālikaṁ bhikkhuṁ etadavoca:

    For a second time, the Buddha said to Kokālika,

  13. 1.10

    “mā hevaṁ, kokālika, avaca; mā hevaṁ, kokālika, avaca.

    “Don’t say that, Kokālika! Don’t say that, Kokālika!

  14. 1.11

    Pasādehi, kokālika, sāriputtamoggallānesu cittaṁ. Pesalā sāriputtamoggallānā”ti.

    Have confidence in Sāriputta and Moggallāna, they’re good monks.”

  15. 1.12

    Tatiyampi kho kokāliko bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

    For a third time Kokālika said to the Buddha,

  16. 1.13

    “kiñcāpi …pe… icchānaṁ vasaṁ gatā”ti.

    “Despite my faith and trust in the Buddha, Sāriputta and Moggallāna have corrupt wishes. They’ve fallen under the sway of corrupt wishes.”

  17. 1.14

    Tatiyampi kho bhagavā kokālikaṁ bhikkhuṁ etadavoca:

    For a third time, the Buddha said to Kokālika,

  18. 1.15

    “mā hevaṁ …pe…

    “Don’t say that, Kokālika! Don’t say that, Kokālika!

  19. 1.16

    pesalā sāriputtamoggallānā”ti.

    Have confidence in Sāriputta and Moggallāna, they’re good monks.”

  20. 2.1

    Atha kho kokāliko bhikkhu uṭṭhāyāsanā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkāmi.

    Then Kokālika rose from his seat, bowed, and respectfully circled the Buddha, keeping him on his right, before leaving.

  21. 2.2

    Acirapakkantassa ca kokālikassa bhikkhuno sāsapamattīhi pīḷakāhi sabbo kāyo phuṭo ahosi.

    Not long after he left his body erupted with boils the size of mustard seeds.

  22. 2.3

    Sāsapamattiyo hutvā muggamattiyo ahesuṁ, muggamattiyo hutvā kalāyamattiyo ahesuṁ, kalāyamattiyo hutvā kolaṭṭhimattiyo ahesuṁ, kolaṭṭhimattiyo hutvā kolamattiyo ahesuṁ, kolamattiyo hutvā āmalakamattiyo ahesuṁ, āmalakamattiyo hutvā beluvasalāṭukamattiyo ahesuṁ, beluvasalāṭukamattiyo hutvā billamattiyo ahesuṁ, billamattiyo hutvā pabhijjiṁsu. Pubbañca lohitañca pagghariṁsu.

    The boils grew to the size of mung beans, then chickpeas, then jujube seeds, then jujubes, then myrobalans, then unripe wood-apples, then ripe wood-apples. Finally they burst open, and pus and blood oozed out.

  23. 2.4

    Atha kho kokāliko bhikkhu teneva ābādhena kālamakāsi.

    Then the mendicant Kokālika died of that illness.

  24. 2.5

    Kālaṅkato ca kokāliko bhikkhu padumaṁ nirayaṁ upapajji sāriputtamoggallānesu cittaṁ āghātetvā.

    He was reborn in the Pink Lotus hell because of his resentment for Sāriputta and Moggallāna.

  25. 3.1

    Atha kho brahmā sahampati abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇo kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho brahmā sahampati bhagavantaṁ etadavoca:

    Then, late at night, the glorious divinity Sahampati, lighting up the entire Jeta’s Grove, went up to the Buddha, bowed, stood to one side, and said to him,

  26. 3.2

    “kokāliko, bhante, bhikkhu kālaṅkato.

    “Sir, the mendicant Kokālika has passed away.

  27. 3.3

    Kālaṅkato ca, bhante, kokāliko bhikkhu padumaṁ nirayaṁ upapanno sāriputtamoggallānesu cittaṁ āghātetvā”ti.

    He was reborn in the Pink Lotus hell because of his resentment for Sāriputta and Moggallāna.”

  28. 3.4

    Idamavoca brahmā sahampati.

    That is what the divinity Sahampati said.

  29. 3.5

    Idaṁ vatvā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyīti.

    Then he bowed and respectfully circled the Buddha, keeping him on his right, before vanishing right there.

  30. 4.1

    Atha kho bhagavā tassā rattiyā accayena bhikkhū āmantesi:

    Then, when the night had passed, the Buddha told the mendicants all that had happened.

  31. 4.2

    “imaṁ, bhikkhave, rattiṁ brahmā sahampati abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇo kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yenāhaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā maṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho, bhikkhave, brahmā sahampati maṁ etadavoca:

  32. 4.3

    ‘kokāliko, bhante, bhikkhu kālaṅkato.

  33. 4.4

    Kālaṅkato ca, bhante, kokāliko bhikkhu padumaṁ nirayaṁ upapanno sāriputtamoggallānesu cittaṁ āghātetvā’ti.

  34. 4.5

    Idamavoca, bhikkhave, brahmā sahampati, idaṁ vatvā maṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyī”ti.

  35. 5.1

    Evaṁ vutte, aññataro bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

    When he said this, one of the mendicants said to the Buddha,

  36. 5.2

    “kīvadīghaṁ nu kho, bhante, padume niraye āyuppamāṇan”ti?

    “Sir, how long is the lifespan in the Pink Lotus hell?”

  37. 5.3

    “Dīghaṁ kho, bhikkhu, padume niraye āyuppamāṇaṁ.

    “It’s long, mendicant.

  38. 5.4

    Taṁ na sukaraṁ saṅkhātuṁ:

    It’s not easy to calculate

  39. 5.5

    ‘ettakāni vassāni iti vā, ettakāni vassasatāni iti vā, ettakāni vassasahassāni iti vā, ettakāni vassasatasahassāni iti vā’”ti.

    how many years, how many hundreds or thousands or hundreds of thousands of years it lasts.”

  40. 5.6

    “Sakkā pana, bhante, upamaṁ kātun”ti?

    “But sir, is it possible to give a simile?”

  41. 5.7

    “Sakkā, bhikkhū”ti bhagavā avoca:

    “It’s possible,” said the Buddha.

  42. 6.1

    “Seyyathāpi, bhikkhu vīsatikhāriko kosalako tilavāho. Tato puriso vassasatassa vassasatassa accayena ekamekaṁ tilaṁ uddhareyya;

    “Suppose there was a Kosalan load of twenty packs of sesame seed. And at the end of every hundred years someone would remove a single seed from it.

  43. 6.2

    khippataraṁ kho so, bhikkhu, vīsatikhāriko kosalako tilavāho iminā upakkamena parikkhayaṁ pariyādānaṁ gaccheyya, na tveva eko abbudo nirayo.

    By this means the Kosalan load of twenty packs of sesame seed would run out faster than a single lifetime in the Abbuda hell.

  44. 6.3

    Seyyathāpi, bhikkhu, vīsati abbudā nirayā, evameko nirabbudanirayo.

    Now, twenty lifetimes in the Abbuda hell equal one lifetime in the Nirabbuda hell.

  45. 6.4

    Seyyathāpi, bhikkhu, vīsati nirabbudā nirayā, evameko ababo nirayo.

    Twenty lifetimes in the Nirabbuda hell equal one lifetime in the Ababa hell.

  46. 6.5

    Seyyathāpi, bhikkhu, vīsati ababā nirayā, evameko aṭaṭo nirayo.

    Twenty lifetimes in the Ababa hell equal one lifetime in the Aṭaṭa hell.

  47. 6.6

    Seyyathāpi, bhikkhu, vīsati aṭaṭā nirayā, evameko ahaho nirayo.

    Twenty lifetimes in the Aṭaṭa hell equal one lifetime in the Ahaha hell.

  48. 6.7

    Seyyathāpi, bhikkhu, vīsati ahahā nirayā, evameko kumudo nirayo.

    Twenty lifetimes in the Ahaha hell equal one lifetime in the Yellow Lotus hell.

  49. 6.8

    Seyyathāpi, bhikkhu, vīsati kumudā nirayā, evameko sogandhiko nirayo.

    Twenty lifetimes in the Yellow Lotus hell equal one lifetime in the Fragrant Water Lily hell.

  50. 6.9

    Seyyathāpi, bhikkhu, vīsati sogandhikā nirayā, evameko uppalanirayo.

    Twenty lifetimes in the Fragrant Water Lily hell equal one lifetime in the Blue Water Lily hell.

  51. 6.10

    Seyyathāpi, bhikkhu, vīsati uppalā nirayā, evameko puṇḍariko nirayo.

    Twenty lifetimes in the Blue Water Lily hell equal one lifetime in the White Lotus hell.

  52. 6.11

    Seyyathāpi, bhikkhu, vīsati puṇḍarikā nirayā, evameko padumo nirayo.

    Twenty lifetimes in the White Lotus hell equal one lifetime in the Pink Lotus hell.

  53. 6.12

    Padume pana, bhikkhu, niraye kokāliko bhikkhu upapanno sāriputtamoggallānesu cittaṁ āghātetvā”ti.

    The mendicant Kokālika has been reborn in the Pink Lotus hell because of his resentment for Sāriputta and Moggallāna.”

  54. 6.13

    Idamavoca bhagavā.

    That is what the Buddha said.

  55. 6.14

    Idaṁ vatvāna sugato athāparaṁ etadavoca satthā:

    Then the Holy One, the Teacher, went on to say:

  56. 7.1

    “Purisassa hi jātassa,

    “A person is born

  57. 7.2

    kuṭhārī jāyate mukhe;

    with an axe in their mouth.

  58. 7.3

    Yāya chindati attānaṁ,

    A fool cuts themselves with it

  59. 7.4

    bālo dubbhāsitaṁ bhaṇaṁ.

    when they say bad words.

  60. 8.1

    Yo nindiyaṁ pasaṁsati,

    When you praise someone worthy of criticism,

  61. 8.2

    Taṁ vā nindati yo pasaṁsiyo;

    or criticize someone worthy of praise,

  62. 8.3

    Vicināti mukhena so kaliṁ,

    you choose a losing hand with your own mouth:

  63. 8.4

    Kalinā tena sukhaṁ na vindati.

    you’ll never find happiness that way.

  64. 9.1

    Appamattako ayaṁ kali,

    A losing hand at dice is a trivial thing,

  65. 9.2

    Yo akkhesu dhanaparājayo;

    if all you lose is your money

  66. 9.3

    Sabbassāpi sahāpi attanā,

    and all you own, even yourself.

  67. 9.4

    Ayameva mahantaro kali;

    What’s a really terrible hand

  68. 9.5

    Yo sugatesu manaṁ padosaye.

    is to hate the holy ones.

  69. 10.1

    Sataṁ sahassānaṁ nirabbudānaṁ,

    For a hundred thousand times a hundred million,

  70. 10.2

    Chattiṁsati pañca ca abbudāni;

    times five hundred and thirty-six times
    a thousand times ten million years

  71. 10.3

    Yamariyagarahī nirayaṁ upeti,

    a slanderer of noble ones goes to hell,

  72. 10.4

    Vācaṁ manañca paṇidhāya pāpakan”ti.

    having aimed bad words and thoughts at them.”

  73. 10.5

    Paṭhamo vaggo.

  74. 11.0

    Tassuddānaṁ

  75. 11.1

    Āyācanaṁ gāravo brahmadevo,

  76. 11.2

    Bako ca brahmā aparā ca diṭṭhi;

  77. 11.3

    Pamādakokālikatissako ca,

  78. 11.4

    Turū ca brahmā aparo ca kokālikoti.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn6.10
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ