อุปาทสูตร ที่ ๒

สตฺติเม ภิกฺขเว โพชฺฌงฺคา ภาวิตา พหุลีกตา อนุปฺปนฺนา อุปฺปชฺชนฺติ นาญฺญตฺร สุคตวินยา ฯ กตเม สตฺต ฯ สติสมฺโพชฺฌงฺโค ฯเปฯ อุเปกฺขาสมฺโพชฺฌงฺโค ฯ อิเม โข ภิกฺขเว สตฺต โพชฺฌงฺคา ภาวิตา พหุลีกตา อนุปฺปนฺนา อุปฺปชฺชนฺติ นาญฺญตฺร สุคตวินยาติ ฯ ปพฺพตวคฺโค ปฐโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ หิมวนฺตํ กายสีลํ จ วตฺตํ ภิกฺขุ จ กุณฺฑลิ กูฏํ จ อุปวาณญฺจ อุปฺปาเท อปเร ทุเวติ ฯ --------

ดูกรภิกษุทั้งหลาย โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ที่ยังไม่เกิด ย่อมเกิดขึ้น ย่อมไม่เกิดขึ้น นอกวินัยของพระสุคต โพชฌงค์ ๗ เป็นไฉน?คือ สติสัมโพชฌงค์ ฯลฯ อุเบกขาสัมโพชฌงค์ โพชฌงค์ ๗ ประการนี้แล อันภิกษุเจริญแล้วกระทำให้มากแล้ว ที่ยังไม่เกิด ย่อมเกิดขึ้น ย่อมไม่เกิดขึ้น นอกวินัยของพระสุคต. จบ สูตรที่ ๑๐ จบ ปัพพตวรรคที่ ๑ -----------------------------------------------------รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. หิมวันตสูตร ๒. กายสูตร ๓. สีลสูตร ๔. วัตตสูตร ๕. ภิกขุสูตร ๖. กุณฑลิยสูตร ๗. กูฏสูตร ๘. อุปวาณสูตร ๙. อุปาทสูตรที่ ๑ ๑๐. อุปาทสูตรที่ ๒ -----------------------------------------------------

พึงทราบวินิจฉัยในทุติยอุปาทสูตรที่ ๑๐

บทว่า นาญฺญตฺร สุคตวินยา ความว่า เว้นพระโอวาทของพระสุคตเจ้าเสีย โพชฌงค์ย่อมไม่เกิดขึ้น ดังนี้.

จบอรรถกถาทุติยอุปาทสูตรที่ ๑๐ จบปัพพตวรรควรรณนาที่ ๑ -----------------------------------------------------

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. หิมวันตสูตร

๒. กายสูตร

๓. สีลสูตร

๔. วัตตสูตร

๕. ภิกขุสูตร

๖. กุณฑลิยสูตร

๗. กูฏสูตร

๘. อุปวาณสูตร

๙. อุปาทสูตรที่ ๑

๑๐. อุปาทสูตรที่ ๒ -----------------------------------------------------