Uttaravipattisutta
In a discourse evidently set some time after the Buddha’s passing, Venerable Uttara, staying in a distant land, teaches that a mendicant should review their own failings and those of others. Questioned by Sakka, the Lord of Gods, Uttara affirms that he learned this from the Buddha.
ฉบับหลวงอุตตรสูตร
ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง
ข้อ ๙๘สมัยหนึ่ง ท่านพระอุตตระอยู่ที่วิหารชื่อว่า วัฏฏชาลิกา ใกล้ภูเขาสังเขยยกะ ณ มหิสพัสดุชนบท ณ ที่นั้นแล ท่านพระอุตตระกล่าวกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรท่านผู้มีอายุทั้ง หลาย เป็นความดีแล้ว ที่ภิกษุพิจารณาเห็นความวิบัติของตนโดยกาลอันควร ดูกรท่านผู้มีอายุ ทั้งหลาย เป็นความดีแล้ว ที่ภิกษุพิจารณาเห็นความวิบัติของคนอื่นโดยกาลอันควร ดูกรท่านผู้ มีอายุทั้งหลาย เป็นความดีแล้ว ที่ภิกษุพิจารณาเห็นสมบัติของตนโดยกาลอันควร ดูกรท่านผู้ มีอายุทั้งหลาย เป็นความดีแล้วที่ภิกษุพิจารณาเห็นสมบัติของผู้อื่นโดยกาลอันควร ฯ
ก็สมัยนั้นแล ท้าวเวสสวัณมหาราชออกจากทิศเหนือผ่านไปทางทิศใต้ด้วยกรณียกิจบาง อย่าง ได้สดับคำที่ท่านพระอุตตระแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลายในวัฏฏชาลิกาวิหาร ใกล้ภูเขา
เล่ม ๒๓ · หน้า ๑๒๗สังเขยยกะ ณ มหิสพัสดุชนบท อย่างนี้ … ได้หายจากวัฏฏชาลิกาวิหาร ใกล้ภูเขาสังเขยยกะ
ณ มหิสพัสดุชนบท ไปปรากฏในเทวดาชั้นดาวดึงส์ เปรียบเหมือนบุรุษมีกำลัง เหยียดแขนที่คู้ หรือคู้แขนที่เหยียด ฉะนั้น แล้วเข้าไปเฝ้าท้าวสักกะจอมเทพถึงที่ประทับ ครั้นแล้วจึงกราบทูลว่า ขอเดชะ พระองค์โปรดทรงทราบว่า ท่านพระอุตตระนี้ได้แสดงธรรมแก่ภิกษุในวัฏฏชาลิกาวิหาร อย่างนี้ … ลำดับนั้น ท้าวสักกะจอมเทพได้ทรงหายจากเทวดาชั้นดาวดึงส์ ไปปรากฏต่อหน้าท่าน พระอุตตระ ในวัฏฏชาลิกาวิหาร ใกล้ภูเขาสังเขยยกะ ณ มหิสพัสดุชนบท เปรียบเหมือนบุรุษ ผู้มีกำลังเหยียดแขนที่คู้หรือคู้แขนที่เหยียด ฉะนั้น แล้วเสด็จเข้าไปหาท่านพระอุตตระถึงที่อยู่ อภิวาทแล้ว ประทับยืน ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้ตรัสถามท่านพระอุตตระว่าข้าแต่ท่าน ผู้เจริญ ได้ยินว่า ท่านพระอุตตระแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลายอย่างนี้ …จริงหรือ ท่านพระอุตตระ ถวายพระพรว่า จริงอย่างนั้น มหาบพิตร ฯ
ส. ข้าแต่ท่านผู้เจริญ คำนี้เป็นปฏิภาณของพระคุณเจ้าเอง หรือว่าเป็นของพระผู้มีพระ ภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ฯ
อ. ดูกรมหาบพิตร ถ้าอย่างนั้น อาตมภาพจะทำข้ออุปมาให้มหาบพิตรทรงสดับ ซึ่ง วิญญูชนบางพวกจะรู้เนื้อความแห่งภาษิตได้ด้วยข้ออุปมา ดูกรมหาบพิตร เปรียบเหมือนข้าว เปลือกกองใหญ่ซึ่งมีอยู่ไม่ไกลบ้านหรือนิคมนัก ชนหมู่มากขนข้าวเปลือกออกจากกองนั้นด้วย กระเช้าบ้าง ด้วยตระกร้าบ้าง ด้วยห่อพกบ้าง ด้วยกอบมือบ้าง ดูกรมหาบพิตร บุคคลผู้หนึ่งเข้า ไปถามชนหมู่ใหญ่นั้นอย่างนี้ว่า ท่านทั้งหลายขนข้าวเปลือกนี้มาจากไหน ดูกรมหาบพิตร มหาชน นั้นจะตอบอย่างไร จึงจะตอบได้อย่างถูกต้อง ฯ
ส. ข้าแต่ท่านผู้เจริญ มหาชนนั้นพึงตอบให้ถูกต้องได้อย่างนี้ว่า พวกเราขนมาจากกอง ข้าวเปลือกกองใหญ่โน้น ฯ
อุ. ดูกรมหาบพิตร ฉันนั้นเหมือนกันแล คำอันเป็นสุภาษิตทั้งหมดล้วนเป็นพระดำรัส ของพระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ดังนั้นอาตมภาพจึงชักเอาข้าวเปลือก มาถวายพระพร โดยเทียบเคียงสุภาษิตอันเป็นพระดำรัสของพระผู้มีพระภาคนั้น ขอถวายพระพร ฯ
ส. ข้าแต่ท่านผู้เจริญ น่าอัศจรรย์ ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ไม่เคยมีมาแล้วที่ท่านพระอุตตระ ได้กล่าวไว้เป็นอย่างดีดังนี้ว่า คำอันเป็นสุภาษิตทั้งหมดล้วนเป็นพระดำรัสของพระผู้มีพระภาค อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ดังนั้น อาตมภาพจึงชักเอาข้าวเปลือกมาถวายพระพร โดย
เล่ม ๒๓ · หน้า ๑๒๘เทียบเคียงสุภาษิตอันเป็นพระดำรัสของพระผู้มีพระภาคนั้น ท่านอุตตระผู้เจริญ สมัยหนึ่ง พระผู้ มีพระภาคประทับอยู่ ณ ภูเขาคิชฌกูฏ ใกล้เมืองราชคฤห์ เมื่อพระเทวทัตต์หลีกไปแล้วไม่นาน ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงปรารภพระเทวทัตต์ ตรัสกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เป็นความดีแล้ว ที่ภิกษุพิจารณาเห็นความวิบัติของตนโดยกาลอันควร ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย พระ เทวทัตต์มีจิตอันอสัทธรรม ๘ ประการครอบงำย่ำยีแล้ว ต้องไปเกิดในอบาย ในนรกอยู่ชั่วกัลป์ แก้ไขไม่ได้ อสัทธรรม ๘ประการเป็นไฉน คือลาภ … ความเป็นผู้มีมิตรชั่ว ดูกรภิกษุทั้งหลาย พระเทวทัตต์มีจิตอันอสัทธรรม ๘ ประการนี้แลครอบงำย่ำยีแล้ว ต้องไปเกิดในอบาย ในนรกอยู่ชั่ว กัลป์ แก้ไขไม่ได้ ดูกรภิกษุทั้งหลาย เป็นความดีแล้ว ที่ภิกษุครอบงำย่ำยีลาภที่เกิดขึ้นแล้ว เป็นความดีแล้วที่ภิกษุจะพึงครอบงำย่ำยีความเสื่อมลาภ …ยศ … ความเสื่อมยศ … สักการะ … ความ เสื่อมสักการะ … ความเป็นผู้ปรารถนาลามก … ความเป็นผู้มีมิตรชั่ว ที่เกิดขึ้นแล้ว ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุอาศัยอำนาจประโยชน์อะไร จึงครอบงำย่ำยีลาภที่เกิดขึ้นแล้ว ฯลฯ ภิกษุอาศัยอำนาจประโยชน์อะไร จึงครอบงำย่ำยีความเป็นผู้มีมิตรชั่วที่เกิดขึ้นแล้ว เพราะว่าเมื่อ ภิกษุไม่ครอบงำย่ำยีลาภที่เกิดขึ้นแล้ว อาสวะที่ทำให้เกิดความคับแค้นเดือดร้อน พึงเกิดขึ้น เมื่ อภิกษุครอบงำย่ำยีลาภที่เกิดขึ้นแล้ว อาสวะที่ทำให้เกิดความคับแค้นเดือดร้อนเหล่านั้นย่อมไม่เกิด เพราะว่าเมื่อภิกษุไม่ครอบงำย่ำยีความเป็นผู้มีมิตรชั่วที่เกิดขึ้นแล้ว อาสวะที่ทำให้เกิดความคับแค้น เดือดร้อน พึงเกิดขึ้น เมื่อภิกษุครอบงำย่ำยีความเป็นผู้มีมิตรชั่วที่เกิดขึ้นแล้ว อาสวะที่ทำให้เกิด ความคับแค้นเดือดร้อนเหล่านั้นย่อมไม่เกิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุอาศัยอำนาจประโยชน์นี้แล จึงควรครอบงำย่ำยีลาภที่เกิดขึ้นแล้ว …จึงควรครอบงำย่ำยีความเป็นผู้มีมิตรชั่วที่เกิดขึ้นแล้ว ดูกร ภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุนั้นแล เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่า เราทั้งหลายจักครอบงำย่ำยีลาภที่ เกิดขึ้นแล้ว…จักครอบงำย่ำยีความเป็นผู้มีมิตรชั่วที่เกิดขึ้นแล้ว ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลาย พึงศึกษาอย่างนี้แล ฯ
ข้าแต่ท่านพระอุตตระผู้เจริญ ด้วยเหตุมีประมาณเท่านี้ ในหมู่มนุษย์มีบริษัท ๔ คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ธรรมบรรยายนี้ก็หาได้ตั้งอยู่ในบริษัทหมู่ไหนไม่ ท่านผู้เจริญ ขอพระ คุณเจ้าอุตตระจงเล่าเรียนธรรมบรรยายนี้จงทรงจำธรรมบรรยายนี้ไว้ด้วยว่า ธรรมบรรยายนี้ประกอบ ด้วยประโยชน์ เป็นเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์ ฯ
จบสูตรที่ ๘
- 0.1
Aṅguttara Nikāya 8.8
Numbered Discourses 8.8
- 0.2
1. Mettāvagga
1. Love
Uttaravipattisutta
Uttara on Failure
- 1.1
Ekaṁ samayaṁ āyasmā uttaro mahisavatthusmiṁ viharati saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ.
At one time Venerable Uttara was staying on the Saṅkheyyaka Mountain in the Mahisa region near Dhavajālikā.
- 1.2
Tatra kho āyasmā uttaro bhikkhū āmantesi:
There Uttara addressed the mendicants:
- 1.3
“sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti.
“Mendicants, it’s good for a mendicant to check their own failings from time to time.
- 1.4
Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ paccavekkhitā hoti.
It’s good for a mendicant to check the failings of others from time to time.
- 1.5
Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attasampattiṁ paccavekkhitā hoti.
It’s good for a mendicant to check their own successes from time to time.
- 1.6
Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ parasampattiṁ paccavekkhitā hotī”ti.
It’s good for a mendicant to check the successes of others from time to time.”
- 2.1
Tena kho pana samayena vessavaṇo mahārājā uttarāya disāya dakkhiṇaṁ disaṁ gacchati kenacideva karaṇīyena.
Now at that time the great king Vessavaṇa was on his way from the north to the south on some business.
- 2.2
Assosi kho vessavaṇo mahārājā āyasmato uttarassa mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ desentassa:
He heard Venerable Uttara teaching this to the mendicants on Saṅkheyyaka Mountain.
- 2.3
“sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti.
- 2.4
Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ paccavekkhitā hoti.
- 2.5
Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attasampattiṁ paccavekkhitā hoti.
- 2.6
Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ parasampattiṁ paccavekkhitā hotī”ti.
- 3.1
Atha kho vessavaṇo mahārājā—seyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ vā bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ vā bāhaṁ samiñjeyya; evamevaṁ mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ antarahito devesu tāvatiṁsesu pāturahosi.
Then Vessavaṇa vanished from Saṅkheyyaka Mountain and appeared among the gods of the thirty-three, as easily as a strong person would extend or contract their arm.
- 3.2
Atha kho vessavaṇo mahārājā yena sakko devānamindo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā sakkaṁ devānamindaṁ etadavoca:
Then he went up to Sakka, lord of gods, and said to him:
- 3.3
“yagghe, mārisa, jāneyyāsi.
“Please good fellow, you should know this.
- 3.4
Eso āyasmā uttaro mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ deseti:
Venerable Uttara is teaching the mendicants on Saṅkheyyaka Mountain in this way:
- 3.5
‘sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti.
‘It’s good for a mendicant from time to time to check their own failings. …
- 3.6
Sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ …pe…
the failings of others …
- 3.7
attasampattiṁ …
their own successes …
- 3.8
parasampattiṁ paccavekkhitā hotī’”ti.
the successes of others.’”
- 4.1
Atha kho sakko devānamindo seyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ vā bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ vā bāhaṁ samiñjeyya; evamevaṁ devesu tāvatiṁsesu antarahito mahisavatthusmiṁ saṅkheyyake pabbate vaṭajālikāyaṁ āyasmato uttarassa sammukhe pāturahosi.
Then, as easily as a strong person would extend or contract their arm, Sakka vanished from the gods of the thirty-three and reappeared on Saṅkheyyaka Mountain in front of Venerable Uttara.
- 4.2
Atha kho sakko devānamindo yenāyasmā uttaro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ uttaraṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho sakko devānamindo āyasmantaṁ uttaraṁ etadavoca:
Then Sakka went up to Venerable Uttara, bowed, stood to one side, and said to him:
- 5.1
“Saccaṁ kira, bhante, āyasmā uttaro bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ desesi:
“Is it really true, sir, that you teach the mendicants in this way:
- 5.2
‘sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti,
‘It’s good for a mendicant from time to time to check their own failings …
- 5.3
sādhāvuso, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ …pe…
the failings of others …
- 5.4
attasampattiṁ …
their own successes …
- 5.5
parasampattiṁ paccavekkhitā hotī’”ti?
the successes of others’?”
- 5.6
“Evaṁ, devānamindā”ti.
“Indeed, lord of gods.”
- 5.7
“Kiṁ panidaṁ, bhante, āyasmato uttarassa sakaṁ paṭibhānaṁ, udāhu tassa bhagavato vacanaṁ arahato sammāsambuddhassā”ti?
“Sir, did this teaching come to you from your own inspiration, or was it spoken by the Blessed One, the perfected one, the fully awakened Buddha?”
- 5.8
“Tena hi, devānaminda, upamaṁ te karissāmi.
“Well then, lord of gods, I shall give you a simile.
- 5.9
Upamāya m’idhekacce viññū purisā bhāsitassa atthaṁ ājānanti.
For by means of a simile some sensible people understand the meaning of what is said.
- 6.1
Seyyathāpi, devānaminda, gāmassa vā nigamassa vā avidūre mahādhaññarāsi.
Suppose there was a large heap of grain not far from a town or village.
- 6.2
Tato mahājanakāyo dhaññaṁ āhareyya—
And a large crowd were to take away grain
- 6.3
kājehipi piṭakehipi ucchaṅgehipi añjalīhipi.
with carrying poles, baskets, hip sacks, or their cupped hands.
- 6.4
Yo nu kho, devānaminda, taṁ mahājanakāyaṁ upasaṅkamitvā evaṁ puccheyya:
If someone were to go to that crowd and ask them
- 6.5
‘kuto imaṁ dhaññaṁ āharathā’ti, kathaṁ byākaramāno nu kho, devānaminda, so mahājanakāyo sammā byākaramāno byākareyyā”ti?
where they got the grain from, how should that crowd rightly reply?”
- 6.6
“‘Amumhā mahādhaññarāsimhā āharāmā’ti kho, bhante, so mahājanakāyo sammā byākaramāno byākareyyā”ti.
“Sir, they should reply that they took it from the large heap of grain.”
- 6.7
“Evamevaṁ kho, devānaminda, yaṁ kiñci subhāsitaṁ sabbaṁ taṁ tassa bhagavato vacanaṁ arahato sammāsambuddhassa.
“In the same way, lord of gods, whatever is well spoken is spoken by the Blessed One, the perfected one, the fully awakened Buddha.
- 6.8
Tato upādāyupādāya mayaṁ caññe ca bhaṇāmā”ti.
Both myself and others rely completely on that when we speak.”
- 7.1
“Acchariyaṁ, bhante, abbhutaṁ bhante.
“It’s incredible, sir, it’s amazing!
- 7.2
Yāva subhāsitañcidaṁ āyasmatā uttarena:
How well this was said by Venerable Uttara!
- 7.3
‘yaṁ kiñci subhāsitaṁ sabbaṁ taṁ tassa bhagavato vacanaṁ arahato sammāsambuddhassa.
‘Whatever is well spoken is spoken by the Blessed One, the perfected one, the fully awakened Buddha.
- 7.4
Tato upādāyupādāya mayañcaññe ca bhaṇāmā’ti.
Both myself and others rely completely on that when we speak.’
- 7.5
Ekamidaṁ, bhante uttara, samayaṁ bhagavā rājagahe viharati gijjhakūṭe pabbate acirapakkante devadatte.
At one time, Honorable Uttara, the Buddha was staying near Rājagaha, on the Vulture’s Peak Mountain, not long after Devadatta had left.
- 7.6
Tatra kho bhagavā devadattaṁ ārabbha bhikkhū āmantesi:
There the Buddha spoke to the mendicants about Devadatta:
- 8.1
‘Sādhu, bhikkhave, bhikkhu kālena kālaṁ attavipattiṁ paccavekkhitā hoti.
‘Mendicants, it’s good for a mendicant from time to time to check their own failings …
- 8.2
Sādhu, bhikkhave, bhikkhu kālena kālaṁ paravipattiṁ …pe…
the failings of others …
- 8.3
attasampattiṁ …
their own successes …
- 8.4
parasampattiṁ paccavekkhitā hoti.
the successes of others.
- 8.5
Aṭṭhahi, bhikkhave, asaddhammehi abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho.
Overcome and overwhelmed by eight things that oppose the true teaching, Devadatta is going to a place of loss, to hell, there to remain for an eon, irredeemable.
- 8.6
Katamehi aṭṭhahi?
What eight?
- 8.7
Lābhena hi, bhikkhave, abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho;
Overcome and overwhelmed by gain …
- 8.8
alābhena, bhikkhave …pe…
loss …
- 8.9
yasena, bhikkhave …
fame …
- 8.10
ayasena, bhikkhave …
disgrace …
- 8.11
sakkārena, bhikkhave …
honor …
- 8.12
asakkārena, bhikkhave …
dishonor …
- 8.13
pāpicchatāya, bhikkhave …
corrupt wishes …
- 8.14
pāpamittatāya, bhikkhave, abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho.
bad friendship, Devadatta is going to a place of loss, to hell, there to remain for an eon, irredeemable.
- 8.15
Imehi kho, bhikkhave, aṭṭhahi asaddhammehi abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho.
Overcome and overwhelmed by these eight things that oppose the true teaching, Devadatta is going to a place of loss, to hell, there to remain for an eon, irredeemable.
- 9.1
Sādhu, bhikkhave, bhikkhu uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya;
It’s good for a mendicant, whenever they encounter it, to overcome gain …
- 9.2
uppannaṁ alābhaṁ …pe…
loss …
- 9.3
uppannaṁ yasaṁ …
fame …
- 9.4
uppannaṁ ayasaṁ …
disgrace …
- 9.5
uppannaṁ sakkāraṁ …
honor …
- 9.6
uppannaṁ asakkāraṁ …
dishonor …
- 9.7
uppannaṁ pāpicchataṁ …
corrupt wishes …
- 9.8
uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya.
bad friendship.
- 10.1
Kiñca, bhikkhave, bhikkhu atthavasaṁ paṭicca uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya;
What advantage does a mendicant gain by overcoming these eight things?
- 10.2
uppannaṁ alābhaṁ …pe…
- 10.3
uppannaṁ yasaṁ …
- 10.4
uppannaṁ ayasaṁ …
- 10.5
uppannaṁ sakkāraṁ …
- 10.6
uppannaṁ asakkāraṁ …
- 10.7
uppannaṁ pāpicchataṁ …
- 10.8
uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya?
- 11.1
Yaṁ hissa, bhikkhave, uppannaṁ lābhaṁ anabhibhuyya viharato uppajjeyyuṁ āsavā vighātapariḷāhā, uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya viharato evaṁsa te āsavā vighātapariḷāhā na honti.
The distressing and feverish defilements that might arise in someone who lives without overcoming these eight things do not arise when they have overcome them.
- 11.2
Yaṁ hissa, bhikkhave, uppannaṁ alābhaṁ …pe…
- 11.3
uppannaṁ yasaṁ …
- 11.4
uppannaṁ ayasaṁ …
- 11.5
uppannaṁ sakkāraṁ …
- 11.6
uppannaṁ asakkāraṁ …
- 11.7
uppannaṁ pāpicchataṁ …
- 11.8
uppannaṁ pāpamittataṁ anabhibhuyya viharato uppajjeyyuṁ āsavā vighātapariḷāhā, uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya viharato evaṁsa te āsavā vighātapariḷāhā na honti.
- 11.9
Idaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu atthavasaṁ paṭicca uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya;
This is the advantage that a mendicant gains by overcoming these eight things.
- 11.10
uppannaṁ alābhaṁ …pe…
- 11.11
uppannaṁ yasaṁ …
- 11.12
uppannaṁ ayasaṁ …
- 11.13
uppannaṁ sakkāraṁ …
- 11.14
uppannaṁ asakkāraṁ …
- 11.15
uppannaṁ pāpicchataṁ …
- 11.16
uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya.
- 12.1
Tasmātiha, bhikkhave, evaṁ sikkhitabbaṁ:
So you should train like this:
- 12.2
“uppannaṁ lābhaṁ abhibhuyya abhibhuyya viharissāma,
“Whenever we encounter it, we will overcome gain …
- 12.3
uppannaṁ alābhaṁ …pe…
loss …
- 12.4
uppannaṁ yasaṁ …
fame …
- 12.5
uppannaṁ ayasaṁ …
disgrace …
- 12.6
uppannaṁ sakkāraṁ …
honor …
- 12.7
uppannaṁ asakkāraṁ …
dishonor …
- 12.8
uppannaṁ pāpicchataṁ …
corrupt wishes …
- 12.9
uppannaṁ pāpamittataṁ abhibhuyya abhibhuyya viharissāmā”ti.
bad friendship.”
- 12.10
Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabban’ti.
That’s how you should train.’
- 13.1
Ettāvatā, bhante uttara, manussesu catasso parisā—
Honorable Uttara, this exposition of the teaching is not established anywhere in the four assemblies—
- 13.2
bhikkhū, bhikkhuniyo, upāsakā, upāsikāyo.
monks, nuns, laymen, and laywomen.
- 13.3
Nāyaṁ dhammapariyāyo kismiñci upaṭṭhito.
- 13.4
Uggaṇhatu, bhante, āyasmā uttaro imaṁ dhammapariyāyaṁ.
Sir, learn this exposition of the teaching!
- 13.5
Pariyāpuṇātu, bhante, āyasmā uttaro imaṁ dhammapariyāyaṁ.
Memorize this exposition of the teaching!
- 13.6
Dhāretu, bhante, āyasmā uttaro imaṁ dhammapariyāyaṁ.
Remember this exposition of the teaching!
- 13.7
Atthasaṁhito ayaṁ, bhante, dhammapariyāyo ādibrahmacariyako”ti.
Sir, this exposition of the teaching is beneficial and relevant to the fundamentals of the spiritual life.”
- 13.8
Aṭṭhamaṁ.
- แหล่งที่มา
- SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 ·
an8.8 - ฉบับที่ใช้
- Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
- English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
- พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
- การเทียบฉบับ
- มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
- สิทธิ์การใช้งาน
- สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ