SN 19.1

Aṭṭhisutta

While walking for alms down Vulture’s Peak, Venerable Moggallāna smiled at something invisible. Later, he told the Buddha it was a skeleton flying through the air, being pecked at by vultures. The Buddha confirmed that the man he had seen had been a butcher in his past life.

ฉบับหลวงอัฏฐิสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเวฬุวันกลันทกนิวาปสถาน เขตพระนครราชคฤห์ ก็สมัยนั้นแลท่านพระลักขณะกับท่านพระมหาโมคคัลลานะอยู่บนภูเขาคิชฌกูฏ ฯ

ครั้งนั้นแลเป็นเวลาเช้า ท่านพระมหาโมคคัลลานะนุ่งแล้วถือบาตรและจีวรเข้าไปหาท่านพระลักขณะจนถึงที่อยู่ ครั้นเข้าไปหาแล้วได้กล่าวชวนท่านพระลักขณะว่า มาไปบิณฑบาตยังพระนครราชคฤห์ด้วยกันเถิดท่านลักขณะ ท่านพระลักขณะรับคำท่านพระมหาโมคคัลลานะว่า อย่างนั้น ลำดับนั้นแล ท่านพระมหาโมคคัลลานะกำลังลงจากภูเขาคิชฌกูฏได้ยิ้มแย้มขึ้นในที่แห่งหนึ่ง ทีนั้นท่านพระลักขณะได้ถามท่านพระมหาโมคคัลลานะว่า ท่านโมคคัลลานะ อะไรเล่าเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ทำให้ยิ้มแย้ม ท่านมหาโมคคัลลานะตอบว่า ท่านลักขณะ มิใช่เวลาที่จะเฉลยปัญหาข้อนี้ ท่านจงถามผมในสำนักพระผู้มีพระภาคเถิด ฯ

ครั้งนั้นแล ท่านพระลักขณะกับท่านพระมหาโมคคัลลานะเที่ยวบิณฑบาตในพระนครราชคฤห์ กลับจากบิณฑบาตภายหลังภัตตาหารแล้ว เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นเข้าไปเฝ้าแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นท่านพระลักขณะนั่งเรียบร้อยแล้ว ได้ถามท่านพระมหาโมคคัลลานะว่า ท่านมหาโมคคัลลานะ เมื่อลงจากภูเขาคิชฌกูฏได้ยิ้มแย้มขึ้นแล้วในที่แห่งหนึ่ง ดูกรท่านพระมหาโมคคัลลานะ อะไรเล่าเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ทำให้ยิ้มแย้มขึ้น ฯ

ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า เมื่อผมลงมาจากภูเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นโครงกระดูกลอยอยู่ในเวหาส พวกแร้งบ้าง กาบ้าง นกตะกรุมบ้าง ต่างก็โผถลาตามเจาะ จิก ทึ้งโครงกระดูกนั้น ได้ยินว่า โครงกระดูกนั้นส่งเสียงร้องครวญคราง ผมคิดว่าอัศจรรย์จริงหนอ ไม่เคยมีมาหนอ สัตว์แม้เห็นปานนี้ก็จักมี ยักษ์แม้เห็นปานนี้ก็จักมี การได้อัตภาพแม้เห็นปานนี้ก็จักมี ฯ

ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย สาวกทั้งหลายเป็นผู้มีจักษุหนอ เป็นผู้มีญาณหนอ เพราะว่าแม้สาวกก็จักรู้ จักเห็น สัตว์เช่นนี้ หรือจักเป็นพยาน เมื่อก่อนเราได้เห็นสัตว์ตนนั้นเหมือนกัน แต่ว่าไม่ได้พยากรณ์ไว้ หากว่าเราพึงพยากรณ์สัตว์นั้นไซร้ คนอื่นๆ ก็จะไม่พึงเชื่อถือเรา ข้อนั้นพึงเป็นไปเพื่อมิใช่ประโยชน์ เพื่อความทุกข์สิ้นกาลนานแก่ผู้ไม่เชื่อถือเรา ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์นี้เป็นคนฆ่าโคอยู่ในพระนครราชคฤห์นี้เอง ด้วยผลของกรรมนั้นเขาจึงหมกไหม้อยู่ในนรกสิ้นปี สิ้นร้อยปี พันปี แสนปีเป็นอันมาก ด้วยผลของกรรมนั่นแหละยังเหลืออยู่ เขาจึงต้องเสวยการได้อัตภาพเห็นปานนี้ ฯ

จบสูตรที่ ๑

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 19.1

    Linked Discourses 19.1

  2. 0.2

    1. Paṭhamavagga

    Chapter One

  3. Aṭṭhisutta

    A Skeleton

  4. 1.1

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  5. 1.2

    ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.

    At one time the Buddha was staying near Rājagaha in the Bamboo Grove, the squirrels’ feeding ground.

  6. 1.3

    Tena kho pana samayena āyasmā ca lakkhaṇo āyasmā ca mahāmoggallāno gijjhakūṭe pabbate viharanti.

    Now at that time Venerable Mark and Venerable Mahāmoggallāna were staying on the Vulture’s Peak Mountain.

  7. 1.4

    Atha kho āyasmā mahāmoggallāno pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yenāyasmā lakkhaṇo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ lakkhaṇaṁ etadavoca:

    Then Mahāmoggallāna robed up in the morning and, taking his bowl and robe, went to Mark and said to him,

  8. 1.5

    “āyāmāvuso lakkhaṇa, rājagahaṁ piṇḍāya pavisissāmā”ti.

    “Come, Reverend Mark, let’s enter Rājagaha for alms.”

  9. 1.6

    “Evamāvuso”ti kho āyasmā lakkhaṇo āyasmato mahāmoggallānassa paccassosi.

    “Yes, reverend,” Mark replied.

  10. 1.7

    Atha kho āyasmā mahāmoggallāno gijjhakūṭā pabbatā orohanto aññatarasmiṁ padese sitaṁ pātvākāsi.

    As Mahāmoggallāna was descending from Vulture’s Peak Mountain he smiled at a certain spot.

  11. 1.8

    Atha kho āyasmā lakkhaṇo āyasmantaṁ mahāmoggallānaṁ etadavoca:

    So Mark said to Mahāmoggallāna,

  12. 1.9

    “ko nu kho, āvuso moggallāna, hetu ko paccayo sitassa pātukammāyā”ti?

    “What is the cause, Reverend Moggallāna, what is the reason you smiled?”

  13. 1.10

    “Akālo kho, āvuso lakkhaṇa, etassa pañhassa.

    “Reverend Mark, it’s the wrong time for this question.

  14. 1.11

    Bhagavato maṁ santike etaṁ pañhaṁ pucchā”ti.

    Ask me when we’re in the Buddha’s presence.”

  15. 2.1

    Atha kho āyasmā ca lakkhaṇo āyasmā ca mahāmoggallāno rājagahe piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā lakkhaṇo āyasmantaṁ mahāmoggallānaṁ etadavoca:

    Then Mark and Mahāmoggallāna wandered for alms in Rājagaha. After the meal, on their return from almsround, they went to the Buddha, bowed, and sat down to one side. Mark said to Mahāmoggallāna:

  16. 2.2

    “idhāyasmā mahāmoggallāno gijjhakūṭā pabbatā orohanto aññatarasmiṁ padese sitaṁ pātvākāsi.

    “Just now, as Mahāmoggallāna was descending from Vulture’s Peak Mountain he smiled at a certain spot.

  17. 2.3

    Ko nu kho, āvuso moggallāna, hetu ko paccayo sitassa pātukammāyā”ti?

    What is the cause, Reverend Moggallāna, what is the reason you smiled?”

  18. 3.1

    “Idhāhaṁ, āvuso, gijjhakūṭā pabbatā orohanto addasaṁ aṭṭhikasaṅkhalikaṁ vehāsaṁ gacchantiṁ.

    “Just now, reverend, as I was descending from Vulture’s Peak Mountain I saw a skeleton flying through the air.

  19. 3.2

    Tamenaṁ gijjhāpi kākāpi kulalāpi anupatitvā anupatitvā phāsuḷantarikāhi vitudenti vitacchenti virājenti.

    Vultures, crows, and hawks kept chasing it, pecking, clawing, and stabbing it in the ribs

  20. 3.3

    Sā sudaṁ aṭṭassaraṁ karoti.

    as it screeched in pain.

  21. 3.4

    Tassa mayhaṁ, āvuso, etadahosi:

    It occurred to me:

  22. 3.5

    ‘acchariyaṁ vata bho, abbhutaṁ vata bho.

    ‘Oh lord, how incredible, how amazing!

  23. 3.6

    Evarūpopi nāma satto bhavissati.

    That there can be such a sentient being,

  24. 3.7

    Evarūpopi nāma yakkho bhavissati.

    such a spirit,

  25. 3.8

    Evarūpopi nāma attabhāvapaṭilābho bhavissatī’”ti.

    such an incarnation!’”

  26. 4.1

    Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

    Then the Buddha said to the mendicants:

  27. 4.2

    “cakkhubhūtā vata, bhikkhave, sāvakā viharanti;

    “Mendicants, there are disciples who live full of vision and knowledge,

  28. 4.3

    ñāṇabhūtā vata, bhikkhave, sāvakā viharanti, yatra hi nāma sāvako evarūpaṁ ñassati vā dakkhati vā sakkhiṁ vā karissati.

    since a disciple knows, sees, and witnesses such a thing.

  29. 4.4

    Pubbeva me so, bhikkhave, satto diṭṭho ahosi, api cāhaṁ na byākāsiṁ.

    Formerly, I too saw that being, but I did not speak of it.

  30. 4.5

    Ahañcetaṁ byākareyyaṁ, pare ca me na saddaheyyuṁ.

    For if I had spoken of it others would not have believed me,

  31. 4.6

    Ye me na saddaheyyuṁ, tesaṁ taṁ assa dīgharattaṁ ahitāya dukkhāya.

    which would be for their lasting harm and suffering.

  32. 4.7

    Eso, bhikkhave, satto imasmiṁyeva rājagahe goghātako ahosi.

    That being used to be a cattle butcher right here in Rājagaha.

  33. 4.8

    So tassa kammassa vipākena bahūni vassāni bahūni vassasatāni bahūni vassasahassāni bahūni vassasatasahassāni niraye paccitvā tasseva kammassa vipākāvasesena evarūpaṁ attabhāvapaṭilābhaṁ paṭisaṁvedayatī”ti.

    As a result of that deed he burned in hell for many years, many hundreds, many thousands, many hundreds of thousands of years. Now he experiences the residual result of that deed in such an incarnation.”

  34. 4.9

    (Sabbesaṁ suttantānaṁ eseva peyyālo.)

    (Tell all these discourses in full like this.)

  35. 4.10

    Paṭhamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn19.1
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500PDM-1.0
English translation — Bhikkhu SujatoCC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวงPublic domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ