SN 2.18

Kakudhasutta

At Sāketa the god Kakudha asks the Buddha if he delights or sorrows. The Buddha replies that since he has no attachments he neither delights nor sorrows.

ฉบับหลวงกกุธสูตรที่ ๘

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๒๖๖ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระอัญชนวัน สถานพระราชทานอภัยแก่เนื้อ เขตเมืองสาเกต ครั้งนั้น กกุธเทวบุตรเมื่อราตรีปฐมยามสิ้นไปแล้ว มีวรรณงามยิ่งนัก ยังอัญชนวันทั้งสิ้นให้สว่าง เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นแล้ว ก็ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคแล้ว ได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ

ข้อ ๒๖๗กกุธเทวบุตรยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระสมณะ พระองค์ทรงยินดีอยู่หรือ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรผู้มีอายุ เราได้อะไรจึงจะยินดี ฯ กกุธเทวบุตรกราบทูลว่า ข้าแต่พระสมณะ ถ้าอย่างนั้นพระองค์ทรงเศร้าโศกอยู่หรือ ฯ พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรผู้มีอายุ เราเสื่อมอะไรจึงจะเศร้าโศก ฯ กกุธเทวบุตรกราบทูลว่า ข้าแต่พระสมณะ ถ้าอย่างนั้นพระองค์ไม่ทรงยินดีเลย ไม่ทรงเศร้าโศกเลยหรือ ฯ พระผู้มีพระภาคตรัสว่า เป็นเช่นนั้นผู้มีอายุ ฯ

กกุธเทวบุตรกราบทูลว่า ข้าแต่ภิกษุ พระองค์ไม่มีทุกข์บ้างหรือ ความเพลิดเพลินไม่มีบ้างหรือ ความเบื่อหน่ายไม่ครอบงำพระองค์ผู้ประทับนั่งแต่พระองค์เดียวบ้างหรือ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรท่านผู้อันคนบูชา เราไม่มีทุกข์เลย และความเพลิดเพลินก็ไม่มี อนึ่ง ความเบื่อหน่ายก็ไม่ครอบงำเราผู้นั่งแต่ผู้เดียว ฯ

กกุธเทวบุตรกราบทูลว่า ข้าแต่ภิกษุ ทำไมพระองค์จึงไม่มีทุกข์ ทำไมความเพลิดเพลินจึงไม่มี ทำไมความเบื่อหน่ายจึงไม่ครอบงำพระองค์ผู้นั่งแต่ผู้เดียว ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ผู้มีทุกข์นั่นแหละจึงมีความเพลิดเพลิน ผู้มีความเพลิดเพลินนั่นแหละจึงมีทุกข์ ภิกษุย่อมเป็นผู้ไม่มีความเพลิดเพลิน ไม่มีทุกข์ ท่านจงรู้อย่างนี้เถิด ผู้มีอายุ ฯ

ข้อ ๒๗๒กกุธเทวบุตรกราบทูลว่า นานหนอ ข้าพระองค์จึงพบเห็นภิกษุผู้เป็นพราหมณ์ดับรอบแล้ว ไม่มีความเพลิดเพลิน ไม่มีทุกข์ ข้ามพ้นเครื่องข้องในโลกแล้ว ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 2.18

    Linked Discourses 2.18

  2. 0.2

    2. Anāthapiṇḍikavagga

    2. With Anāthapiṇḍika

  3. Kakudhasutta

    With Kakudha

  4. 1.1

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  5. 1.2

    ekaṁ samayaṁ bhagavā sākete viharati añjanavane migadāye.

    At one time the Buddha was staying near Sāketa in the deer park at the Añjana Wood.

  6. 1.3

    Atha kho kakudho devaputto abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇo kevalakappaṁ añjanavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho kakudho devaputto bhagavantaṁ etadavoca:

    Then, late at night, the glorious godling Kakudha, lighting up the entire Añjana Wood, went up to the Buddha, bowed, stood to one side, and said to him,

  7. 1.4

    “nandasi, samaṇā”ti?

    “Do you delight, ascetic?”

  8. 1.5

    “Kiṁ laddhā, āvuso”ti?

    “What have I gained, sir?”

  9. 1.6

    “Tena hi, samaṇa, socasī”ti?

    “Well then, ascetic, do you sorrow?”

  10. 1.7

    “Kiṁ jīyittha, āvuso”ti?

    “What have I lost, sir?”

  11. 1.8

    “Tena hi, samaṇa, neva nandasi na ca socasī”ti?

    “Well then, ascetic, do you neither delight nor sorrow?”

  12. 1.9

    “Evamāvuso”ti.

    “Yes, sir.”

  13. 2.1

    “Kacci tvaṁ anagho bhikkhu,

    “I hope you’re not gloomy, mendicant,

  14. 2.2

    kacci nandī na vijjati;

    I hope that delight isn’t found in you.

  15. 2.3

    Kacci taṁ ekamāsīnaṁ,

    I hope that discontent doesn’t

  16. 2.4

    aratī nābhikīratī”ti.

    overwhelm you as you sit alone.”

  17. 3.1

    “Anagho ve ahaṁ yakkha,

    “I’m genuinely not gloomy, spirit,

  18. 3.2

    atho nandī na vijjati;

    and no delight is found in me.

  19. 3.3

    Atho maṁ ekamāsīnaṁ,

    And also discontent doesn’t

  20. 3.4

    aratī nābhikīratī”ti.

    overwhelm me as I sit alone.”

  21. 4.1

    “Kathaṁ tvaṁ anagho bhikkhu,

    “How are you not gloomy, mendicant?

  22. 4.2

    kathaṁ nandī na vijjati;

    How is delight not found in you?

  23. 4.3

    Kathaṁ taṁ ekamāsīnaṁ,

    How does discontent not

  24. 4.4

    aratī nābhikīratī”ti.

    overwhelm you as you sit alone?”

  25. 5.1

    “Aghajātassa ve nandī,

    “Delight is born from gloom,

  26. 5.2

    nandījātassa ve aghaṁ;

    gloom is born from delight;

  27. 5.3

    Anandī anagho bhikkhu,

    sir, you should know me as

  28. 5.4

    evaṁ jānāhi āvuso”ti.

    a mendicant free of delight and gloom.”

  29. 6.1

    “Cirassaṁ vata passāmi,

    “After a long time I see

  30. 6.2

    brāhmaṇaṁ parinibbutaṁ;

    a brahmin fully quenched.

  31. 6.3

    Anandiṁ anaghaṁ bhikkhuṁ,

    A mendicant free of delight and gloom,

  32. 6.4

    tiṇṇaṁ loke visattikan”ti.

    he has crossed over clinging to the world.”

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn2.18
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ