SN 56.16

Dutiyadhāraṇasutta

The Buddha asks the mendicants how they remember the four noble truths.

ฉบับหลวงธารณสูตรที่ ๒ · ว่าด้วยการทรงจำอริยสัจ ๔ อย่างถูกต้อง

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายทรงจำอริยสัจ ๔ ที่เราแสดงไว้แล้วเถิด เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว ภิกษุรูปหนึ่งได้กราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ทรงจำได้ ซึ่งอริยสัจ ๔ ที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว.

พ. ดูกรภิกษุ เธอทรงจำอริยสัจ ๔ ที่เราแสดงแล้วอย่างไร?

ภิ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ทรงจำทุกขอริยสัจเป็นข้อที่ ๑ ที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว ก็สมณะหรือพราหมณ์ผู้ใดผู้หนึ่งจะพึงกล่าวอย่างนี้ว่า นี้ไม่ใช่ทุกขอริยสัจข้อที่ ๑ ที่พระสมณโคดมทรงแสดงไว้ เราจักบอกเลิกทุกขอริยสัจข้อที่ ๑ นั้นเสีย แล้วบัญญัติทุกขอริยสัจข้อที่ ๑ อย่างอื่นใหม่ ข้อนี้มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ฯลฯ ข้าพระองค์ทรงจำทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจเป็นข้อที่ ๔ ที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว ก็สมณะหรือพราหมณ์ผู้ใดผู้หนึ่งจะพึงกล่าวอย่างนี้ว่า นี้มิใช่ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจข้อที่ ๔ ที่พระสมณโคดมทรงแสดงไว้ เราจักบอกเลิกทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจข้อที่ ๔ นั้นเสีย แล้วบัญญัติทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจที่ ๔ อย่างอื่นใหม่ ข้อนี้มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ทรงจำอริยสัจ ๔ ที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้วอย่างนี้แล.

พ. ดูกรภิกษุ ดีละๆ เธอทรงจำอริยสัจ ๔ ที่เราแสดงแล้วได้ถูกต้อง เราแสดงทุกขอริยสัจเป็นข้อที่ ๑ เธอก็ทรงจำได้ ก็สมณะหรือพราหมณ์ผู้ใดผู้หนึ่งจะพึงกล่าวอย่างนี้ว่า นี้มิใช่ทุกขอริยสัจข้อที่ ๑ ที่พระสมณโคดมทรงแสดงไว้ เราจักบอกเลิกทุกขอริยสัจข้อที่ ๑ นั้นเสีย แล้วบัญญัติทุกขอริยสัจข้อที่ ๑ อย่างอื่นใหม่ ข้อนี้มิใช่ฐานะที่จะมีได้ ฯลฯ เราแสดงทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจเป็นข้อที่ ๔ เธอก็ทรงจำได้ ก็สมณะหรือพราหมณ์ผู้ใดผู้หนึ่งจะพึงกล่าวอย่างนี้ว่า นี้มิใช่ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจข้อที่ ๔ ที่พระสมณโคดมทรงแสดงไว้ เราจักบอกเลิกทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจข้อที่ ๔ นั้นเสีย แล้วบัญญัติทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจข้อที่ ๔ อย่างอื่นใหม่ ข้อนี้มิใช่ฐานะที่จะมีได้ เธอจงทรงจำอริยสัจ ๔ ที่เราแสดงแล้วอย่างนี้แล ดูกรภิกษุ เพราะฉะนั้นแหละ เธอพึงกระทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า นี้ทุกข์ ฯลฯ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา.

จบ สูตรที่ ๖

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 56.16

    Linked Discourses 56.16

  2. 0.2

    2. Dhammacakkappavattanavagga

    2. Rolling Forth the Wheel of Dhamma

  3. Dutiyadhāraṇasutta

    Remembering (2nd)

  4. 1.1

    “Dhāretha no tumhe, bhikkhave, mayā cattāri ariyasaccāni desitānī”ti?

    “Mendicants, do you remember the four noble truths that I taught?”

  5. 1.2

    Evaṁ vutte, aññataro bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

    When he said this, one of the mendicants said to the Buddha:

  6. 1.3

    “ahaṁ kho, bhante, dhāremi bhagavatā cattāri ariyasaccāni desitānī”ti.

    “I do, sir.”

  7. 2.1

    “Yathā kathaṁ pana tvaṁ, bhikkhu, dhāresi mayā cattāri ariyasaccāni desitānī”ti?

    “How so, mendicant?”

  8. 2.2

    “Dukkhaṁ khvāhaṁ, bhante, bhagavatā paṭhamaṁ ariyasaccaṁ desitaṁ dhāremi.

    “Sir, I remember that suffering is the first noble truth you’ve taught.

  9. 2.3

    Yo hi koci, bhante, samaṇo vā brāhmaṇo vā evaṁ vadeyya:

    For if any ascetic or brahmin should say this:

  10. 2.4

    ‘netaṁ dukkhaṁ paṭhamaṁ ariyasaccaṁ yaṁ samaṇena gotamena desitaṁ.

    ‘What the ascetic Gotama teaches is not the first noble truth of suffering.

  11. 2.5

    Ahametaṁ dukkhaṁ paṭhamaṁ ariyasaccaṁ paccakkhāya aññaṁ dukkhaṁ paṭhamaṁ ariyasaccaṁ paññapessāmī’ti—

    I’ll deny this first noble truth of suffering and describe another first noble truth of suffering.’

  12. 2.6

    netaṁ ṭhānaṁ vijjati.

    That is not possible.

  13. 2.7

    Dukkhasamudayaṁ khvāhaṁ, bhante, bhagavatā …pe…

    The origin of suffering … The cessation of suffering …

  14. 2.8

    dukkhanirodhagāminiṁ paṭipadaṁ khvāhaṁ, bhante, bhagavatā catutthaṁ ariyasaccaṁ desitaṁ dhāremi.

    The practice that leads to the cessation of suffering is the fourth noble truth you’ve taught.

  15. 2.9

    Yo hi koci, bhante, samaṇo vā brāhmaṇo vā evaṁ vadeyya:

    For if any ascetic or brahmin should say this:

  16. 2.10

    ‘netaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā catutthaṁ ariyasaccaṁ yaṁ samaṇena gotamena desitaṁ.

    ‘What the ascetic Gotama teaches is not the fourth noble truth of the practice that leads to the cessation of suffering.

  17. 2.11

    Ahametaṁ dukkhanirodhagāminiṁ paṭipadaṁ catutthaṁ ariyasaccaṁ paccakkhāya aññaṁ dukkhanirodhagāminiṁ paṭipadaṁ catutthaṁ ariyasaccaṁ paññapessāmī’ti—

    I’ll deny this fourth noble truth of the practice that leads to the cessation of suffering and describe another fourth noble truth of the practice that leads to the cessation of suffering.’

  18. 2.12

    netaṁ ṭhānaṁ vijjati.

    That is not possible.

  19. 2.13

    Evaṁ khvāhaṁ, bhante, dhāremi bhagavatā cattāri ariyasaccāni desitānī”ti.

    That’s how I remember the four noble truths as you’ve taught them.”

  20. 3.1

    “Sādhu sādhu, bhikkhu.

    “Good, good, mendicant!

  21. 3.2

    Sādhu kho tvaṁ, bhikkhu, dhāresi mayā cattāri ariyasaccāni desitānīti.

    It’s good that you remember the four noble truths as I’ve taught them.

  22. 3.3

    Dukkhaṁ kho, bhikkhu, mayā paṭhamaṁ ariyasaccaṁ desitaṁ, tathā naṁ dhārehi.

    Suffering is the first noble truth I’ve taught, and that’s how you should remember it.

  23. 3.4

    Yo hi koci, bhikkhu, samaṇo vā brāhmaṇo vā evaṁ vadeyya:

    For if any ascetic or brahmin should say this:

  24. 3.5

    ‘netaṁ dukkhaṁ paṭhamaṁ ariyasaccaṁ yaṁ samaṇena gotamena desitaṁ.

    ‘What the ascetic Gotama teaches is not the first noble truth of suffering.

  25. 3.6

    Ahametaṁ dukkhaṁ paṭhamaṁ ariyasaccaṁ paccakkhāya aññaṁ dukkhaṁ paṭhamaṁ ariyasaccaṁ paññapessāmī’ti—

    I’ll deny this first noble truth of suffering and describe another first noble truth of suffering.’

  26. 3.7

    netaṁ ṭhānaṁ vijjati.

    That is not possible.

  27. 3.8

    Dukkhasamudayaṁ kho, bhikkhu …pe…

    The origin of suffering …

  28. 3.9

    dukkhanirodhaṁ kho, bhikkhu …pe…

    The cessation of suffering …

  29. 3.10

    dukkhanirodhagāminī paṭipadā kho, bhikkhu, mayā catutthaṁ ariyasaccaṁ desitaṁ, tathā naṁ dhārehi.

    The practice that leads to the cessation of suffering is the fourth noble truth I’ve taught, and that’s how you should remember it.

  30. 3.11

    Yo hi koci, bhikkhu, samaṇo vā brāhmaṇo vā evaṁ vadeyya:

    For if any ascetic or brahmin should say this:

  31. 3.12

    ‘netaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā catutthaṁ ariyasaccaṁ yaṁ samaṇena gotamena desitaṁ.

    ‘What the ascetic Gotama teaches is not the fourth noble truth of the practice that leads to the cessation of suffering.

  32. 3.13

    Ahametaṁ dukkhanirodhagāminiṁ paṭipadaṁ catutthaṁ ariyasaccaṁ paccakkhāya aññaṁ dukkhanirodhagāminiṁ paṭipadaṁ catutthaṁ ariyasaccaṁ paññapessāmī’ti—

    I’ll deny this fourth noble truth of the practice that leads to the cessation of suffering and describe another fourth noble truth of the practice that leads to the cessation of suffering.’

  33. 3.14

    netaṁ ṭhānaṁ vijjati.

    That is not possible.

  34. 3.15

    Evaṁ kho tvaṁ, bhikkhu, dhārehi mayā cattāri ariyasaccāni desitānīti.

    That’s how you should remember the four noble truths as I’ve taught them.

  35. 4.1

    Tasmātiha, bhikkhu, ‘idaṁ dukkhan’ti yogo karaṇīyo …pe… ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yogo karaṇīyo”ti.

    That’s why you should practice meditation …”

  36. 4.2

    Chaṭṭhaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn56.16
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ