SN 6.13

Andhakavindasutta

Brahmā Sahampati appears to the Buddha and speaks in praise of the renunciates staying fearless in the deep forest, and celebrates the many who have found freedom.

ฉบับหลวงอันธกวินทสูตรที่ ๓

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ในอันธกวินทคาม ในแคว้นมคธ ฯ

ก็โดยสมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคประทับนั่งอยู่ในที่แจ้งในราตรีอันมืดและฝนกำลังตกประปรายอยู่ ฯ

ลำดับนั้นแล ท้าวสหัมบดีพรหมเมื่อราตรีปฐมยามล่วงไปแล้ว มีรัศมีอันงดงามยิ่ง ยังอันธกวินทคามทั้งสิ้นให้สว่างแล้ว เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาคแล้ว ได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรข้างหนึ่ง ฯ

ท้าวสหัมบดีพรหมยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคว่า ภิกษุพึงเสพที่นอนและที่นั่งอันสงัด พึงประพฤติเพื่อความหลุดพ้นจากสัญโญชน์ ถ้าว่าภิกษุไม่พึงได้ความยินดีในที่นั้นไซร้ ก็พึงเป็นผู้มีตนอันรักษาแล้ว มีสติพึงอยู่ในหมู่ภิกษุผู้เที่ยวไปอยู่จากตระกูลสู่ตระกูล เพื่อบิณฑบาต มีอินทรีย์อันคุ้มครองแล้ว มีปัญญารักษาตน มีสติ พึงเสพที่นอนและที่นั่งอันสงัด ภิกษุพ้นแล้วจากภัย น้อมไปแล้วในธรรม อันไม่มีภัย ปราศจากความสยดสยอง นั่งอยู่แล้วในที่มีสัตว์เลื้อยคลานอันน่ากลัว สายฟ้าฉวัดเฉวียน ฝนตกในราตรีอันมืด ก็ข้าพระองค์ไม่อาจกำหนดนับในใจของข้าพระองค์ได้เลยว่า เหตุนี้ข้าพระองค์เคยเห็นแล้วแน่ ข้าพระองค์ไม่กล่าวถึงเหตุนี้ว่าเป็นอย่างนี้ในพรหมจรรย์ (คือ ธรรมเทศนา) คราวหนึ่งเกิดมีพระขีณาสพผู้ละความตายได้มีจำนวนพัน พระเสขะมากกว่าห้าร้อย และพระเสขะทั้งสิบ ทั้งร้อย ทั้งหมดถึงกระแสมรรคแล้ว ไม่ไปสู่กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน ส่วนหมู่สัตว์นอกนี้เป็นผู้มีส่วนบุญดังนี้ เพราะกลัวมุสาวาท ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 6.13

    Linked Discourses 6.13

  2. 0.2

    2. Dutiyavagga

    Chapter Two

  3. Andhakavindasutta

    At Andhakavinda

  4. 1.1

    Ekaṁ samayaṁ bhagavā māgadhesu viharati andhakavinde.

    At one time the Buddha was staying in the land of the Magadhans at Andhakavinda.

  5. 1.2

    Tena kho pana samayena bhagavā rattandhakāratimisāyaṁ abbhokāse nisinno hoti, devo ca ekamekaṁ phusāyati.

    Now at that time the Buddha was meditating in the open during the dark of night, while a gentle rain drizzled down.

  6. 1.3

    Atha kho brahmā sahampati abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇo kevalakappaṁ andhakavindaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi.

    Then, late at night, the glorious divinity Sahampati, lighting up the entirety of Andhakavinda, went up to the Buddha, bowed, stood to one side,

  7. 1.4

    Ekamantaṁ ṭhito kho brahmā sahampati bhagavato santike imā gāthāyo abhāsi:

    and recited these verses in the Buddha’s presence:

  8. 2.1

    “Sevetha pantāni senāsanāni,

    “One should frequent secluded lodgings,

  9. 2.2

    Careyya saṁyojanavippamokkhā;

    and practice to be released from fetters.

  10. 2.3

    Sace ratiṁ nādhigaccheyya tattha,

    If you don’t find enjoyment there,

  11. 2.4

    Saṅghe vase rakkhitatto satīmā.

    live in the Saṅgha, self-protected and mindful.

  12. 3.1

    Kulākulaṁ piṇḍikāya caranto,

    Walking for alms from family to family,

  13. 3.2

    Indriyagutto nipako satimā;

    with senses guarded, alert and mindful.

  14. 3.3

    Sevetha pantāni senāsanāni,

    One should frequent secluded lodgings,

  15. 3.4

    Bhayā pamutto abhaye vimutto.

    free of fear, freed in the fearless.

  16. 4.1

    Yattha bheravā sarīsapā,

    Where dreadful reptiles slither,

  17. 4.2

    Vijju sañcarati thanayati devo;

    where the lightning flashes and the heavens thunder

  18. 4.3

    Andhakāratimisāya rattiyā,

    in the dark of the night;

  19. 4.4

    Nisīdi tattha bhikkhu vigatalomahaṁso.

    there meditates a mendicant, free of goosebumps.

  20. 5.1

    Idañhi jātu me diṭṭhaṁ,

    For this is ever seen by me,

  21. 5.2

    nayidaṁ itihītihaṁ;

    it isn’t just the testament of hearsay.

  22. 5.3

    Ekasmiṁ brahmacariyasmiṁ,

    Within a single spiritual dispensation

  23. 5.4

    sahassaṁ maccuhāyinaṁ.

    there are a thousand conquerors of Death.

  24. 6.1

    Bhiyyo pañcasatā sekkhā,

    And of trainees, more than five hundred,

  25. 6.2

    dasā ca dasadhā dasa;

    and ten times ten tens,

  26. 6.3

    Sabbe sotasamāpannā,

    are all stream-enterers,

  27. 6.4

    atiracchānagāmino.

    freed from rebirth in the animal realm.

  28. 7.1

    Athāyaṁ itarā pajā,

    And as for the rest of folk

  29. 7.2

    puññabhāgāti me mano;

    who I think have shared in merit—

  30. 7.3

    Saṅkhātuṁ nopi sakkomi,

    I couldn’t even number them,

  31. 7.4

    musāvādassa ottapan”ti.

    for fear of speaking falsely.”

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn6.13
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500PDM-1.0
English translation — Bhikkhu SujatoCC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวงPublic domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ