๗. ทสังคิกสูตร

สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตตฺร โข ภควา ... ธาตุโสว ภิกฺขเว สตฺตา สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ มิจฺฉาทิฏฺฐิกา มิจฺฉาทิฏฺฐิเกหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ มิจฺฉาสงฺกปฺปา ... มิจฺฉาวาจา ... มิจฺฉากมฺมนฺตา ... มิจฺฉาอาชีวา ... มิจฺฉาวายามา ... มิจฺฉาสติโน ... มิจฺฉาสมาธิโน มิจฺฉาสมาธีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ มิจฺฉาญาณิโน มิจฺฉาญาณีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ มิจฺฉาวิมุตฺติโน มิจฺฉาวิมุตฺตีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ ฯ

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย ... แล้วได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน โดยธาตุเทียว คือพวกมิจฉาทิฐิ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกันกับพวกมิจฉาทิฐิ พวกมิจฉาสังกัปปะ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกมิจฉาสังกัปปะ พวกมิจฉาวาจา ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกมิจฉาวาจา พวกมิจฉากัมมันตะ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกมิจฉากัมมันตะพวกมิจฉาอาชีวะ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกมิจฉาอาชีวะ พวกมิจฉาวายามะ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกมิจฉาวายามะ พวกมิจฉาสติ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกมิจฉาสติ พวกมิจฉาสมาธิ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกมิจฉาสมาธิ พวกมิจฉาญาณะ ย่อมคบค้ากันย่อมสมาคมกัน กับพวกมิจฉาญาณะ พวกมิจฉาวิมุติ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกมิจฉาวิมุติ ฯ

สมฺมาทิฏฺฐิกา สมฺมาทิฏฺฐิเกหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ สมฺมาสงฺกปฺปา ... สมฺมาวาจา ... สมฺมากมฺมนฺตา ... สมฺมา- อาชีวา ... สมฺมาวายามา ... สมฺมาสติโน ... สมฺมาสมาธิโน ... สมฺมาญาณิโน สมฺมาญาณีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ สมฺมาวิมุตฺติโน สมฺมาวิมุตฺตีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺตีติ ฯ สตฺตมํ ฯ [สพฺพตฺถ อตีตานาคตปจฺจุปฺปนฺนํ กาตพฺพํ] ฯ สตฺตนฺนํ สุตฺตนฺตานํ อุทฺทานํ อสมาหิตญฺจ ทุสฺสีลํ ปญฺจสิกฺขาปทานิ จ สตฺตกมฺมปถา วุตฺตา ทสกมฺมปเถน จ ฉฏฺฐํ อฏฺฐงฺคิโก วุตฺโต ทสหิ องฺเคหิ จ สตฺตมํ ฯ ทสกมฺมปถวคฺโค ตติโย ฯ -------------

พวกสัมมาทิฐิ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมาทิฐิ พวกสัมมาสังกัปปะ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมาสังกัปปะพวกสัมมาวาจา ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมาวาจา พวกสัมมากัมมันตะ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมากัมมันตะ พวกสัมมาอาชีวะ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมาอาชีวะ พวกสัมมาวายามะย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมาวายามะ พวกสัมมาสติ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมาสติ พวกสัมมาสมาธิ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมาสมาธิ พวกสัมมาญาณะ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมาญาณะ พวกสัมมาวิมุติ ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับพวกสัมมาวิมุติ ฯ จบสูตรที่ ๗ [ในที่ทุกแห่งพึงทำอดีตอนาคตปัจจุบัน] รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อสมาหิตสูตร ๒. ทุสสีลสูตร ๓. ปัญจสิกขา ปทสูตร ๔. สัตตกัมมปถสูตร ๕. ทสกัมมปถสูตร ๖. อัฏฐังคิกสูตร ๗. ทสังคิกสูตร จบทสกัมมปถวรรคที่ ๓ -----------------------------------------------------

ทสังคิกสูตรที่ ๗ ท่านกล่าวไว้ด้วยอำนาจมิจฉัตตะ ๑๐ และสัมมัตตะ ๑๐.

ในบทเหล่านั้น บทว่า มิจฺฉาญาณิโน ความว่า ผู้ประกอบด้วยความรู้ผิดและการพิจารณาผิด.

บทว่า มิจฺฉาวิมุตฺติโน ได้แก่ พวกที่ยังไม่หลุดพ้นออกจากทุกข์ คือยึดถือว่าเป็นกุศลวิมุตติ ตั้งอยู่.

บทว่า สมฺมาญาณิโน คือ การพิจารณาโดยชอบ.

บทว่า สมฺมาวิมุตฺติโน ความว่า ผู้ประกอบด้วยผลวิมุตติ อันเป็นเครื่องนำออกจากทุกข์.

จบอรรถกถาทสังคิกสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อสมาหิตสูตร

๒. ทุสสีลสูตร

๓. ปัญจสิกขาปทสูตร

๔. สัตตกัมมปถสูตร

๕. ทสกัมมปถสูตร

๖. อัฏฐังคิกสูตร

๗. ทสังคิกสูตร จบทสกัมมปถวรรคที่ ๓ -----------------------------------------------------