๓. โสภิตเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๓. โสภิตเถรคาถา ภาษิตของพระโสภิตเถระ ทราบว่า ท่านพระโสภิตเถระ เมื่อเปล่งอุทาน จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า
เราเป็นภิกษุ มีสติ มีปัญญา บำเพ็ญเพียรอย่างแรงกล้า ระลึกชาติก่อนได้ ๕๐๐ กัปเพียงคืนเดียว
เราเจริญสติปัฏฐาน ๔ โพชฌงค์ ๗ มรรค ๘ ระลึกชาติก่อนได้ ๕๐๐ กัป เพียงคืนเดียว @เชิงอรรถ : @ สติปัฏฐาน ๔ หมายถึงที่ตั้งของสติ ๔ ประการ คือ @(๑) กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณากายเป็นอารมณ์ @(๒) เวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาเวทนาเป็นอารมณ์ @(๓) จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาจิตเป็นอารมณ์ @(๔) ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาธรรมเป็นอารมณ์. @(ที.ม. ๑๐/๓๗๓/๒๔๘) @โพชฌงค์ ๗ ธรรมที่เป็นองค์แห่งการตรัสรู้ ๗ ประการ คือ @(๑) สติ ความระลึกได้ (๒) ธัมมวิจยะ ความเฟ้นธรรม @(๓) วิริยะ ความเพียร (๔) ปีติ ความอิ่มใจ @(๕) ปัสสัทธิ ความสงบกายสงบใจ (๖) สมาธิ ความตั้งใจมั่น @(๗) อุเบกขา ความมีใจเป็นกลางเพราะเห็นตามความเป็นจริง @(ที.ป. ๑๑/๓๕๗/๒๕๘) @มรรค ๘ ทางมีองค์แปดประการอันประเสริฐ คือ @(๑) สัมมาทิฏฐิ เห็นชอบ (๒) สัมมาสังกัปปะ ดำริชอบ @(๓) สัมมาวาจา เจรจาชอบ (๔) สัมมากัมมันตะ การกระทำชอบ @(๕) สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีวิตชอบ (๖) สัมมาวายาม พยายามชอบ @(๗) สัมมาสติ ระลึกชอบ (๘) สัมมาสมาธิ ตั้งจิตมั่นชอบ @(ที.ม. ๑๐/๔๐๒/๒๖๖)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๕๘}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๓. โสภิตเถรคาถา สุภาษิตชี้ผลการปฏิบัติธรรม
|๒๘๐.๑๖๕| ๓ สติมา ปญฺญวา ภิกฺขุ อารทฺธพลวีริโย ปญฺจ กปฺปสตานาหํ เอกรตฺตึ อนุสฺสรึ ฯ |๒๘๐.๑๖๖| จตฺตาโร สติปฏฺฐาเน สตฺต อฏฺฐ จ ภาวยํ ปญฺจ กปฺปสตานาหํ เอกรตฺตึ อนุสฺสรินฺติ ฯ โสภิโต เถโร ฯ
เราเป็นภิกษุผู้มีสติ มีปัญญา ปรารภความเพียรเป็นกำลัง ระลึกชาติ ก่อนได้ ๕๐๐ กัป ดุจคืนเดียว เราเจริญสติปัฏฐาน ๔ โพชฌงค์ ๗ มรรค ๘ ระลึกชาติก่อนได้ ๕๐๐ กัป ดุจคืนเดียว.