AN 8.61

Icchāsutta

The Buddha describes eight cases where a mendicant has a desire for material things. Sometimes they fall under the sway of that desire, but sometimes they rise above it.

ฉบับหลวงอิจฉาสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

เล่ม ๒๓ · หน้า ๒๓๒ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ จำพวกมีปรากฏอยู่ในโลก ๘ จำพวกเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ชอบสงัด ไม่เจริญกรรมฐานให้ติดต่อเนื่องกันไป ย่อม เกิดความปรารถนาลาภ เธอย่อมหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ เมื่อเธอหมั่นเพียรพยายามเพื่อ ที่จะได้ลาภ ลาภไม่เกิดขึ้นเธอย่อมเศร้าโศก ลำบาก ร่ำไร ทุบอกคร่ำครวญ ถึงความหลงใหล เพราะไม่ได้ลาภนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนี้เรียกว่าผู้ปรารถนาลาภ หมั่นเพียรพยายามเพื่อ จะได้ลาภ แต่ไม่ได้ลาภ เศร้าโศก ร่ำไร และเคลื่อนจากสัทธรรม ฯ

อนึ่ง ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ชอบสงัด ไม่เจริญกรรมฐานให้ติดต่อเนื่องกันไป ย่อมเกิด ความปรารถนาลาภ เธอย่อมหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภเมื่อเธอหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะ ได้ลาภ ลาภเกิดขึ้น เธอย่อมมัวเมาถึงความประมาทเพราะลาภนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนี้ เรียกว่าผู้มีความปรารถนาลาภย่อมหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ ได้ลาภแล้ว มัวเมา ประมาท และเคลื่อนจากสัทธรรม ฯ

อนึ่ง ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ชอบสงัด ไม่เจริญกรรมฐานให้ติดต่อเนื่องกันไป ย่อมเกิด ความปรารถนาลาภ เธอไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ เมื่อเธอไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะ ได้ลาภ ลาภไม่เกิดขึ้น เธอย่อมเศร้าโศก ลำบากร่ำไร ทุบอกคร่ำครวญ ถึงความหลงใหล เพราะไม่ได้ลาภนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลายภิกษุนี้เรียกว่าผู้มีความปรารถนาลาภ ไม่หมั่นเพียร พยายามเพื่อจะได้ลาภ ไม่ได้ลาภเศร้าโศก ร่ำไร และเคลื่อนจากสัทธรรม ฯ

อนึ่ง ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ชอบสงัด ไม่เจริญกรรมฐานให้ติดต่อเนื่องกันไป ย่อมเกิด ความปรารถนาลาภ เธอไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ เมื่อเธอไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะ ได้ลาภ ลาภเกิดขึ้น เธอย่อมมัวเมาถึงประมาทเพราะลาภนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนี้เรียกว่า

เล่ม ๒๓ · หน้า ๒๓๓ผู้มีความปรารถนาลาภ ไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ ได้ลาภแล้ว มัวเมา ประมาท และ เคลื่อนจากสัทธรรม ฯ

อนึ่ง ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ชอบสงัด ไม่เจริญกรรมฐานให้ติดต่อเนื่องกันไป ย่อมเกิด ความปรารถนาลาภ เธอหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ เมื่อเธอหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ

ลาภไม่เกิดขึ้น เธอไม่เศร้าโศก ไม่ลำบากไม่ร่ำไร ไม่ทุบอกคร่ำครวญ ไม่ถึงความหลงใหล เพราะไม่ได้ลาภนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนี้เรียกว่าผู้มีความปรารถนาลาภ หมั่นเพียรพยายาม เพื่อจะได้ลาภไม่ได้ลาภแล้ว ไม่เศร้าโศก ไม่ร่ำไร และไม่เคลื่อนจากสัทธรรม ฯ

อนึ่ง ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ชอบสงัด ไม่เจริญกรรมฐานให้ติดต่อเนื่องกันไป ย่อม เกิดความปรารถนาลาภ เธอหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ เมื่อเธอหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะ ได้ลาภ ลาภเกิดขึ้น เธอไม่มัวเมา ไม่ถึงความประมาทเพราะได้ลาภนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย

ภิกษุนี้เรียกว่าผู้มีความปรารถนาลาภย่อมหมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ ได้ลาภแล้ว ก็ไม่ มัวเมาประมาท และไม่เคลื่อนจากสัทธรรม ฯ

อนึ่ง ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ชอบสงัด ไม่เจริญกรรมฐานให้ติดต่อเนื่องกันไป ย่อมเกิด ความปรารถนาลาภ เธอไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ เมื่อเธอไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ ลาภ ลาภไม่เกิดขึ้น เธอไม่เศร้าโศก ไม่ร่ำไรไม่ทุบอกคร่ำครวญ ไม่ถึงความหลงใหลเพราะไม่ได้ ลาภนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลายภิกษุนี้เรียกว่าผู้มีความปรารถนาลาภ ไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะ ได้ลาภ ไม่ได้ลาภแล้ว ไม่เศร้าโศก ไม่ร่ำไร และไม่เคลื่อนจากสัทธรรม ฯ

อนึ่ง ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ชอบสงัด ไม่เจริญกรรมฐานให้ติดต่อเนื่องกันไป ย่อมเกิด ความปรารถนาลาภ เธอไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะได้ลาภ เมื่อเธอไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อจะ ได้ลาภ ลาภเกิดขึ้น เธอไม่มัวเมา ไม่ถึงความประมาทเพราะได้ลาภนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนี้เรียกว่าผู้มีความปรารถนาลาภไม่หมั่นเพียรพยายามเพื่อได้ลาภ ได้ลาภแล้ว ไม่มัวเมา ประมาท และไม่เคลื่อนจากสัทธรรม ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ จำพวกนี้แล มีปรากฏอยู่ ในโลก ฯ

จบสูตรที่ ๑

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Aṅguttara Nikāya 8.61

    Numbered Discourses 8.61

  2. 0.2

    7. Bhūmicālavagga

    7. Earthquakes

  3. Icchāsutta

    Desire

  4. 1.1

    “Aṭṭhime, bhikkhave, puggalā santo saṁvijjamānā lokasmiṁ.

    “Mendicants, these eight individuals are found in the world.

  5. 1.2

    Katame aṭṭha?

    What eight?

  6. 1.3

    Idha, bhikkhave, bhikkhuno pavivittassa viharato nirāyattavuttino icchā uppajjati lābhāya.

    First, when a mendicant stays secluded, living independently, a desire arises for material things.

  7. 1.4

    So uṭṭhahati ghaṭati vāyamati lābhāya.

    They try hard, strive, and make an effort to get them.

  8. 1.5

    Tassa uṭṭhahato ghaṭato vāyamato lābhāya lābho nuppajjati.

    But material things don’t come to them.

  9. 1.6

    So tena alābhena socati kilamati paridevati, urattāḷiṁ kandati, sammohaṁ āpajjati.

    And so they sorrow and wail and lament, beating their breast and falling into confusion because they don’t get those material things.

  10. 1.7

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  11. 1.8

    ‘bhikkhu iccho viharati lābhāya, uṭṭhahati ghaṭati vāyamati lābhāya, na ca lābhī, socī ca paridevī ca, cuto ca saddhammā’.

    a mendicant who lives desiring material things. They try hard, strive, and make an effort to get them. But when they do not acquire material things, they sorrow and lament. They’ve fallen from the true teaching.

  12. 2.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhuno pavivittassa viharato nirāyattavuttino icchā uppajjati lābhāya.

    Next, when a mendicant stays secluded, living independently, a desire arises for material things.

  13. 2.2

    So uṭṭhahati ghaṭati vāyamati lābhāya.

    They try hard, strive, and make an effort to get them.

  14. 2.3

    Tassa uṭṭhahato ghaṭato vāyamato lābhāya lābho uppajjati.

    And material things do come to them.

  15. 2.4

    So tena lābhena majjati pamajjati pamādamāpajjati.

    And so they become indulgent and fall into negligence regarding those material things.

  16. 2.5

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  17. 2.6

    ‘bhikkhu iccho viharati lābhāya, uṭṭhahati ghaṭati vāyamati lābhāya, lābhī ca madī ca pamādī ca, cuto ca saddhammā’.

    a mendicant who lives desiring material things. They try hard, strive, and make an effort to get them. And when they acquire material things, they become intoxicated and negligent. They’ve fallen from the true teaching.

  18. 3.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhuno pavivittassa viharato nirāyattavuttino icchā uppajjati lābhāya.

    Next, when a mendicant stays secluded, living independently, a desire arises for material things.

  19. 3.2

    So na uṭṭhahati na ghaṭati na vāyamati lābhāya.

    They don’t try hard, strive, and make an effort to get them.

  20. 3.3

    Tassa anuṭṭhahato aghaṭato avāyamato lābhāya lābho nuppajjati.

    And material things don’t come to them.

  21. 3.4

    So tena alābhena socati, kilamati, paridevati, urattāḷiṁ kandati, sammohaṁ āpajjati.

    And so they sorrow and wail and lament, beating their breast and falling into confusion because they don’t get those material things.

  22. 3.5

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  23. 3.6

    ‘bhikkhu iccho viharati lābhāya, na uṭṭhahati na ghaṭati na vāyamati lābhāya, na ca lābhī, socī ca paridevī ca, cuto ca saddhammā’.

    a mendicant who lives desiring material things. They don’t try hard, strive, and make an effort to get them. And when they do not acquire material things, they sorrow and lament. They’ve fallen from the true teaching.

  24. 4.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhuno pavivittassa viharato nirāyattavuttino icchā uppajjati lābhāya.

    Next, when a mendicant stays secluded, living independently, a desire arises for material things.

  25. 4.2

    So na uṭṭhahati, na ghaṭati, na vāyamati lābhāya.

    They don’t try hard, strive, and make an effort to get them.

  26. 4.3

    Tassa anuṭṭhahato, aghaṭato, avāyamato lābhāya lābho uppajjati.

    But material things do come to them.

  27. 4.4

    So tena lābhena majjati, pamajjati, pamādamāpajjati.

    And so they become indulgent and fall into negligence regarding those material things.

  28. 4.5

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  29. 4.6

    ‘bhikkhu iccho viharati lābhāya, na uṭṭhahati na ghaṭati na vāyamati lābhāya, lābhī ca madī ca, pamādī ca, cuto ca saddhammā’.

    a mendicant who lives desiring material things. They don’t try hard, strive, and make an effort to get them. But when they acquire material things, they become intoxicated and negligent. They’ve fallen from the true teaching.

  30. 5.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhuno pavivittassa viharato nirāyattavuttino icchā uppajjati lābhāya.

    Next, when a mendicant stays secluded, living independently, a desire arises for material things.

  31. 5.2

    So uṭṭhahati ghaṭati vāyamati lābhāya.

    They try hard, strive, and make an effort to get them.

  32. 5.3

    Tassa uṭṭhahato ghaṭato vāyamato lābhāya lābho nuppajjati.

    But material things don’t come to them.

  33. 5.4

    So tena alābhena na socati na kilamati na paridevati, na urattāḷiṁ kandati, na sammohaṁ āpajjati.

    But they don’t sorrow and wail and lament, beating their breast and falling into confusion because they don’t get those material things.

  34. 5.5

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  35. 5.6

    ‘bhikkhu iccho viharati lābhāya, uṭṭhahati ghaṭati vāyamati lābhāya, na ca lābhī, na ca socī na ca paridevī, accuto ca saddhammā’.

    a mendicant who lives desiring material things. They try hard, strive, and make an effort to get them. But when they do not acquire material things, they don’t sorrow and lament. They haven’t fallen from the true teaching.

  36. 6.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhuno pavivittassa viharato nirāyattavuttino icchā uppajjati lābhāya.

    Next, when a mendicant stays secluded, living independently, a desire arises for material things.

  37. 6.2

    So uṭṭhahati ghaṭati vāyamati lābhāya.

    They try hard, strive, and make an effort to get them.

  38. 6.3

    Tassa uṭṭhahato ghaṭato vāyamato lābhāya lābho uppajjati.

    And material things do come to them.

  39. 6.4

    So tena lābhena na majjati, na pamajjati, na pamādamāpajjati.

    But they don’t become indulgent and fall into negligence regarding those material things.

  40. 6.5

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  41. 6.6

    ‘bhikkhu iccho viharati lābhāya, uṭṭhahati ghaṭati vāyamati lābhāya, lābhī ca, na ca madī na ca pamādī, accuto ca saddhammā’.

    a mendicant who lives desiring material things. They try hard, strive, and make an effort to get them. But when they acquire material things, they don’t become intoxicated and negligent. They haven’t fallen from the true teaching.

  42. 7.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhuno pavivittassa viharato nirāyattavuttino icchā uppajjati lābhāya.

    Next, when a mendicant stays secluded, living independently, a desire arises for material things.

  43. 7.2

    So na uṭṭhahati, na ghaṭati, na vāyamati lābhāya.

    They don’t try hard, strive, and make an effort to get them.

  44. 7.3

    Tassa anuṭṭhahato, aghaṭato, avāyamato lābhāya lābho nuppajjati.

    And material things don’t come to them.

  45. 7.4

    So tena alābhena na socati, na kilamati, na paridevati, na urattāḷiṁ kandati, na sammohaṁ āpajjati.

    But they don’t sorrow and wail and lament, beating their breast and falling into confusion because they don’t get those material things.

  46. 7.5

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  47. 7.6

    ‘bhikkhu iccho viharati lābhāya, na uṭṭhahati, na ghaṭati, na vāyamati lābhāya, na ca lābhī, na ca socī na ca paridevī, accuto ca saddhammā’.

    a mendicant who lives desiring material things. They don’t try hard, strive, and make an effort to get them. And when they do not acquire material things, they don’t sorrow and lament. They haven’t fallen from the true teaching.

  48. 8.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhuno pavivittassa viharato nirāyattavuttino icchā uppajjati lābhāya.

    Next, when a mendicant stays secluded, living independently, a desire arises for material things.

  49. 8.2

    So na uṭṭhahati, na ghaṭati, na vāyamati lābhāya.

    They don’t try hard, strive, and make an effort to get them.

  50. 8.3

    Tassa anuṭṭhahato aghaṭato avāyamato lābhāya lābho uppajjati.

    But material things do come to them.

  51. 8.4

    So tena lābhena na majjati, na pamajjati, na pamādamāpajjati.

    But they don’t become indulgent and fall into negligence regarding those material things.

  52. 8.5

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  53. 8.6

    ‘bhikkhu iccho viharati lābhāya, na uṭṭhahati, na ghaṭati, na vāyamati lābhāya, lābhī ca, na ca madī na ca pamādī, accuto ca saddhammā’.

    a mendicant who lives desiring material things. They don’t try hard, strive, and make an effort to get them. And when they acquire material things, they don’t become intoxicated and negligent. They haven’t fallen from the true teaching.

  54. 9.1

    Ime kho, bhikkhave, aṭṭha puggalā santo saṁvijjamānā lokasmin”ti.

    These are the eight individuals found in the world.”

  55. 9.2

    Paṭhamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · an8.61
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ