DN 32

Āṭānāṭiyasutta

The Āṭānāṭiya Protection

Mighty spirits hold a congregation, and warn the Buddha that, since not all spirits are friendly, the mendicants should learn verses of protection.

ฉบับหลวงอาฏานาฏิยสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ ภูเขาคิชฌกูฏ เขตพระนครราชคฤห์ ครั้งนั้น ท้าวมหาราชทั้ง ๔ ตั้งการรักษาไว้ทั้ง ๔ ทิศ ตั้งพลขันธ์ไว้ทั้ง ๔ ทิศ ตั้งผู้ตรวจตราไว้ทั้ง ๔ ทิศ ด้วยเสนายักษ์กองใหญ่ ด้วยเสนาคนธรรพ์กองใหญ่ ด้วยเสนากุมภัณฑ์กองใหญ่ และด้วยเสนานาคกองใหญ่ เมื่อราตรีล่วงปฐมยามไปแล้ว เปล่งรัศมีงามยิ่ง ยังภูเขาคิชฌกูฏทั้งสิ้นให้สว่างไสว แล้วเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายบังคมพระผู้มีพระภาค แล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ ฝ่ายยักษ์เหล่านั้น บางพวกถวายบังคมพระผู้มีพระภาคแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง บางพวกได้ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาค ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง บางพวกประนมอัญชลีไปทางที่พระผู้มีพระภาคประทับ แล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง บางพวกประกาศชื่อและโคตร แล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง บางพวกได้นั่งนิ่ง อยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ

ท้าวเวสวัณมหาราช ประทับนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง แล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ยักษ์ชั้นสูงบางพวกมิได้เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นสูงบางพวกที่เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นกลางบางพวกมิได้เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นกลางบางพวกที่เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นต่ำบางพวกมิได้เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นต่ำบางพวกที่เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ โดยมากยักษ์มิได้เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคเลย ข้อนั้นเหตุไร เพราะพระผู้มีพระภาคทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากปาณาติบาต ทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากอทินนาทาน ทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจาร ทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากมุสาวาท ทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากการดื่มน้ำเมา คือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท แต่โดยมาก พวกยักษ์มิได้งดเว้นจากปาณาติบาต มิได้งดเว้นจากอทินนาทาน มิได้งดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจาร มิได้งดเว้นจากมุสาวาท มิได้งดเว้นจากการดื่มน้ำเมาคือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทข้อที่พระองค์ให้งดเว้นนั้น จึงไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของยักษ์เหล่านั้น ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็พระสาวกของพระผู้มีพระภาคบางพวกย่อมเสพราวไพร ในป่าเสนาสนะอันสงัด มีเสียงน้อย มีเสียงกึกก้องน้อย ปราศจากลมแต่ชนผู้เดินเข้าออก ควรแก่การทำกรรมอันเร้นลับของมนุษย์ ควรแก่การหลีกเร้น ยักษ์ชั้นสูงบางพวกมักอยู่ในป่านั้น พวกใดมิได้เลื่อมใสในปาพจน์ของพระผู้มีพระภาคนี้ ขอพระผู้มีพระภาคจงทรงเรียนการรักษา อันชื่อว่าอาฏานาฏิยะเพื่อให้ยักษ์พวกนั้นเลื่อมใส คุ้มครอง เพื่อรักษา เพื่อไม่เบียดเบียน เพื่ออยู่สำราญของอุบาสกอุบาสิกา ภิกษุ ภิกษุณีทั้งหลายเถิด พระพุทธเจ้าข้า ฯ พระผู้มีพระภาคทรงรับโดยดุษณีภาพ

ลำดับนั้น ท้าวเวสวัณมหาราชทรงทราบการทรงรับของพระผู้มีพระภาคแล้ว ได้ทรงภาษิตอาฏานาฏิยรักขานี้ ในเวลานั้นว่า

ขอนอบน้อมแด่พระวิปัสสีพุทธเจ้า ผู้มีพระจักษุ มีพระสิริ
ขอนอบน้อมแด่พระสิขีพุทธเจ้า ผู้ทรงอนุเคราะห์แก่สัตว์ทั่วหน้า
ขอนอบน้อมแด่พระเวสสภูพุทธเจ้า ผู้ทรงชำระกิเลสมีความเพียร
ขอนอบน้อมแด่พระกกุสันธพุทธเจ้า ผู้ทรงย่ำยีมารและเสนามาร
ขอนอบน้อมแด่พระโกนาคมน์พุทธเจ้า ผู้มีบาปอันลอยแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์
ขอนอบน้อมแด่พระกัสสปพุทธเจ้า ผู้พ้นพิเศษแล้วในธรรมทั้งปวง
ขอนอบน้อมแด่พระอังคีรสพุทธเจ้า ผู้ศากยบุตร ผู้มีพระสิริ
พระพุทธเจ้าพระองค์ใดได้ทรงแสดงธรรมนี้ อันเป็นเครื่องบรรเทาทุกข์ทั้งปวง
อนึ่งพระพุทธเจ้าเหล่าใด ผู้ดับแล้วในโลก ทรงเห็นแจ้งแล้วตามเป็นจริง
พระพุทธเจ้าเหล่านั้น เป็นผู้ไม่ส่อเสียด เป็นผู้ยิ่งใหญ่ ปราศจากความครั่นคร้าม
เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายนอบน้อมพระพุทธเจ้าพระองค์ใด ผู้โคตม
โคตร ทรงเกื้อกูลแก่ทวยเทพและมนุษย์ ทรงถึงพร้อมด้วยวิชชา และจรณะ
เป็นผู้ยิ่งใหญ่ ปราศจากความครั่นคร้าม
พระสุริยาทิตย์ มีมณฑลใหญ่อุทัยขึ้นแต่ทิศใดแล
เมื่อพระอาทิตย์อุทัยขึ้น ราตรีก็หายไป
ครั้นพระอาทิตย์อุทัยขึ้น ย่อมเรียกกันว่ากลางวัน แม้น่านน้ำ
ในที่พระอาทิตย์อุทัยนั้นเป็นสมุทรลึก มีน้ำแผ่เต็มไป
ชนทั้งหลายย่อมรู้จักน่านน้ำนั้นในที่นั้นอย่างนี้ว่า สมุทรมีน้ำแผ่เต็มไป ฯ

แต่ที่นี้ไป ทิศที่ชนเรียกกันว่า ปุริมทิศ ที่ท้าวมหาราชผู้ทรงยศเป็นเจ้า เป็นใหญ่ของพวกคนธรรพ์ ทรงนามว่าท้าวธตรฏฐ์ อันพวกคนธรรพ์ แวดล้อมแล้ว ทรงโปรดปรานด้วยการฟ้อนรำขับร้อง ทรงอภิบาลอยู่ ข้าพเจ้าได้สดับมาว่า โอรสของท้าวเธอมีมากองค์ มีพระนามเดียวกันทั้งเก้าสิบเอ็ดองค์ มีพระนามว่าอินทะ ทรงพระกำลังมาก ทั้งท้าว ธตรฏฐ์และโอรสเหล่านั้นเห็นพระพุทธเจ้าผู้เบิกบานแล้ว ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์พากันถวายบังคมพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นผู้ยิ่งใหญ่ปราศจากความครั่นคร้าม แต่ที่ไกลว่า ข้าพระพุทธเจ้า ขอนอบน้อมแด่พระองค์ พระอุดมบุรุษ ข้าพระพุทธเจ้าขอนอบน้อมแด่พระองค์ ขอพระองค์ทรงตรวจดูมหาชนด้วยพระญาณอันฉลาด แม้พวก อมนุษย์ก็ถวายบังคมพระองค์ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายได้สดับมาอย่างนั้นเนืองๆ ฉะนั้น จึงกล่าวเช่นนี้ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายถามเขาว่า พวกท่าน ถวายบังคมพระชินโคดมหรือ เขาพากันตอบว่า ถวายบังคมพระชินโคดม ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายขอถวายบังคมพระพุทธเจ้า ผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ ชนทั้งหลายผู้กล่าวส่อเสียด ผู้กัดเนื้อข้างหลัง ทำปาณาติบาตลามก เป็นโจร เป็นคนตลบตะแลง ตายแล้ว ชนทั้งหลายพากันกล่าวว่า จงนำออกไปโดยทิศใด ฯ

แต่นี้ไป ทิศที่ชนเรียกกันว่า ทักขิณทิศ ที่ท้าวมหาราชผู้ทรงยศเป็นเจ้า เป็นใหญ่ของพวกกุมภัณฑ์ ทรงนามว่า ท้าววิรุฬหะอันพวกกุมภัณฑ์ แวดล้อมแล้ว ทรงโปรดปรานด้วยการฟ้อนรำขับร้อง ทรงอภิบาลอยู่ ข้าพเจ้าได้สดับมาว่า โอรสของท้าวเธอมีมากองค์ มีพระนามเดียวกันทั้งเก้าสิบเอ็ดองค์ มีพระนามว่า อินทะ ทรงพระกำลังมาก ทั้งท้าววิรุฬหะและโอรสเหล่านั้นได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้เบิกบานแล้ว ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์ พากันถวายบังคมพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นผู้ยิ่งใหญ่ปราศจากความครั่นคร้าม แต่ที่ไกลว่า พระบุรุษอาชาไนย ข้าพระพุทธเจ้าขอนอบน้อมแด่พระองค์ พระบุรุษอุดม ข้าพระพุทธเจ้า ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ขอพระองค์ทรงตรวจดูมหาชนด้วยพระญาณอันฉลาด แม้พวกอมนุษย์ก็ถวายบังคมพระองค์ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายได้สดับมาอย่างนั้นเนืองๆ ฉะนั้น จึงกล่าวเช่นนี้ ข้าพระพุทธเจ้า ทั้งหลายถามเขาว่า พวกท่านถวายบังคมพระชินโคดมหรือ เขาพากันตอบว่า ถวายบังคมพระชินโคดมข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ขอถวายบังคมพระพุทธโคดม ผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ พระสุริยาทิตย์มีมณฑลใหญ่ อัสดงคตในทิศใด และเมื่อพระอาทิตย์อัสดงคต กลางวันก็ดับไปครั้นพระอาทิตย์อัสดงคตแล้ว ย่อมเรียกกันว่ากลางคืน แม้น่านน้ำในที่พระอาทิตย์อัสดงคตแล้ว เป็นสมุทรลึก มีน้ำแผ่เต็มไป ชนทั้งหลายย่อมรู้จักน่านน้ำนั้น ในที่นั้นอย่างนี้ว่าสมุทรมีน้ำแผ่เต็มไป ฯ

แต่ที่นี้ไป ทิศที่มหาชนเรียกกันว่า ปัจฉิมทิศ ที่ท้าวมหาราชผู้ทรงยศเป็นเจ้า เป็นใหญ่ของพวกนาค ทรงนามว่าท้าววิรูปักษ์อันพวกนาคแวดล้อมแล้ว ทรงโปรดปรานด้วยการฟ้อนรำ ขับร้อง ทรงอภิบาลอยู่ ข้าพเจ้าได้สดับมาว่า โอรสของท้าวเธอมีมากองค์ มีพระนามเดียวกันทั้งเก้าสิบเอ็ดองค์ มีพระนามว่าอินทะทรงพระกำลังมาก ทั้งท้าววิรูปักษ์และโอรสเหล่านั้น ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้เบิกบานแล้ว ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์พากันถวายบังคมพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นผู้ยิ่งใหญ่ปราศจากความครั่นคร้าม แต่ที่ไกลเทียวว่า พระบุรุษอาชาไนย ข้าพระพุทธเจ้า ขอนอบน้อมแด่พระองค์ พระอุดมบุรุษ ข้าพระพุทธเจ้าขอนอบน้อมแด่พระองค์ ขอพระองค์ทรงตรวจดูมหาชน ด้วยพระญาณอันฉลาด แม้พวกอมนุษย์ก็ถวายบังคมพระองค์ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ได้สดับมาอย่างนั้นเนืองๆ ฉะนั้น จึงกล่าวเช่นนี้ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายถามเขาว่า พวกท่านถวายบังคมพระชินโคดมหรือ เขาพากันตอบว่า ถวายบังคมพระชินโคดมข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ขอถวายบังคมพระพุทธโคดม ผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ อุตตรกุรุทวีปเป็นรมณียสถาน มีภูเขาหลวงชื่อสิเนรุ แลดูงดงามตั้งอยู่ทิศใด พวกมนุษย์ซึ่งเกิดในอุตตรกุรุทวีปนั้น ไม่ยึดถือสิ่งใดว่าเป็นของตน ไม่หวงแหนกัน มนุษย์เหล่านั้น ไม่ต้องหว่านพืช และไม่ต้องนำไถออกไถ หมู่มนุษย์บริโภคข้าวสาลี อันผลิตผลในที่ไม่ต้องไถ ไม่มีรำ ไม่มีแกลบ บริสุทธิ์ มีกลิ่นหอม เป็นเมล็ดข้าวสาร หุงในเตาอันปราศจากควัน แล้วบริโภคโภชนะแต่ที่นั้น ทำแม่โคให้มีกีบเดียว แล้วเที่ยวไปสู่ทิศน้อย ทิศใหญ่ ทำปศุสัตว์ให้มีกีบเดียว แล้วเที่ยวไปสู่ทิศน้อย ทิศใหญ่ ทำหญิงให้เป็นพาหนะ แล้วเที่ยวไปสู่ทิศน้อย ทิศใหญ่ ทำชายให้เป็นพาหนะ แล้วเที่ยวไปสู่ทิศน้อย ทิศใหญ่ ทำกุมารีให้เป็นพาหนะ แล้วเที่ยวไปสู่ทิศน้อย ทิศใหญ่ ทำกุมารให้เป็นพาหนะ แล้วเที่ยวไปสู่ทิศน้อย ทิศใหญ่ บรรดานางบำเรอของพระราชานั้น ก็ขึ้นยานเหล่านั้นตามห้อมล้อมไปทุกทิศด้วย ยานช้างยานม้า ยานทิพย์ ปราสาท และวอ ก็ปรากฏแก่ท้าวมหาราชผู้ทรงยศ ฯ และท้าวมหาราชนั้น ได้ทรงนิรมิตนครไว้ในอากาศ คือ อาฏานาฏานคร กุสินาฏานคร ปรกุสินาฏานคร นาฏปริยานคร ปรกุสิตนาฏานคร ทางทิศอุดร มีกปีวันตนคร และอีกนครหนึ่งชื่อ ชโนฆะ อีกนครหนึ่งชื่อ นวนวติยะ อีกนครหนึ่งชื่อ อัมพรอัมพรวติยะ มีราชธานีนามว่าอาฬก มันทา ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ก็ราชธานีของท้าวกุเวรมหาราช ชื่อวิสาณา ฉะนั้น มหาชนจึงเรียกท้าวกุเวรมหาราชว่า ท้าวเวสวัณ ยักษ์ชื่อตโตลา ชื่อตัตตลา ชื่อตโตตลา ชื่อโอชสี ชื่อเตชสี ชื่อตโตชสี ชื่อสุระ ชื่อราชา ชื่ออริฏฐะ ชื่อเนมิ ย่อมปรากฏมีหน้าที่คนละแผนก ในวิสาณาราชธานีนั้น มีห้วงน้ำชื่อธรณี เป็นแดนที่เกิดเมฆ เกิดฝนตก ในวิสาณาราชธานีนั้นมีสภาชื่อภคลวดี เป็นที่ประชุมของพวกยักษ์ ณ ที่นั้น มีต้นไม้เป็นอันมาก มีผลเป็นนิจ ดารดาษด้วยหมู่นกต่างๆ มีนกยูงนกกะเรียน นกดุเหว่า อันมีเสียงหวานประสานเสียง มีนกร้องว่า ชีวะชีวะ และบางเหล่ามีเสียงปลุกใจ มีไก่ป่า มีปู และนกโปกขรสาตกะ อยู่ในสระประทุม ในที่นั้นมีเสียงนกสุกะและนกสาลิกา และหมู่นกทัณฑมานวกะ สระนฬินีของท้าวกุเวรนั้นงดงามอยู่ตลอดเวลาทุกเมื่อ ฯ

แต่ทิศนี้ไป ทิศที่ชนเรียกกันว่า อุตตรทิศ ที่ท้าวมหาราชผู้ทรงยศเป็นเจ้า เป็นใหญ่ของยักษ์ทั้งหลาย ทรงนามว่าท้าวกุเวร อันยักษ์ทั้งหลายแวดล้อมแล้ว ทรงโปรดปรานด้วยการฟ้อนรำ ขับร้อง ทรงอภิบาลอยู่ ข้าพเจ้าได้สดับมาว่า โอรสของท้าวเธอมีมากองค์มีพระนามเดียวกัน ทั้งเก้าสิบเอ็ดพระองค์ มีพระนามว่าอินทะทรงพระกำลังมาก ทั้งท้าว กุเวรและโอรสเหล่านั้นได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้เบิกบานแล้ว ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ แห่งพระอาทิตย์พากันถวายบังคมพระพุทธเจ้าซึ่งเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ปราศจากความครั่นคร้ามแต่ที่ไกลว่า พระบุรุษอาชาไนย ข้าพระพุทธเจ้าขอนอบน้อมแด่พระองค์ พระอุดมบุรุษ ข้าพระพุทธเจ้าขอนอบน้อมแด่พระองค์ ขอพระองค์ทรงตรวจดูมหาชนด้วยพระญาณอันฉลาด แม้พวกอมนุษย์ก็ถวายบังคมพระองค์ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายได้สดับมาอย่างนั้นเนืองๆ ฉะนั้น จึงกล่าวเช่นนี้ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายถามเขาว่า พวกท่านถวายบังคมพระชินโคดมหรือ เขาพากันตอบว่า ถวายบังคมพระชินโคดม ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายขอถวายบังคมพระพุทธโคดม ผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ ฯ

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ การรักษาอันชื่อว่าอาฏานาฏิยะนี้นั้นแล ย่อมเป็นไปเพื่อคุ้มครอง เพื่อรักษา เพื่อไม่เบียดเบียน เพื่ออยู่สำราญของภิกษุ ภิกษุณีอุบาสก และอุบาสิกา ฉะนี้แล ฯ

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ผู้ใดผู้หนึ่ง จักเรียนการรักษา อันชื่อว่าอาฏานาฏิยะนี้ให้แม่นยำ ให้บริบูรณ์แล้ว ถ้าอมนุษย์เป็นยักษ์ก็ตาม ยักษิณีก็ตามบุตรยักษ์ก็ตาม ธิดายักษ์ก็ตาม ยักษ์มหาอำมาตย์ก็ตาม ยักษ์บริษัทก็ตาม ยักษ์ผู้รับใช้ก็ตาม เป็นคนธรรพ์ก็ตาม นางคนธรรพ์ก็ตาม บุตรคนธรรพ์ก็ตาม ธิดาคนธรรพ์ก็ตาม คนธรรพ์มหาอำมาตย์ก็ตาม คนธรรพ์บริษัทก็ตาม คนธรรพ์ผู้รับใช้ก็ตาม เป็นกุมภัณฑ์ก็ตาม นางกุมภัณฑ์ก็ตาม บุตรกุมภัณฑ์ก็ตาม ธิดากุมภัณฑ์ก็ตาม กุมภัณฑ์มหาอำมาตย์ก็ตาม กุมภัณฑ์บริษัทก็ตาม กุมภัณฑ์ผู้รับใช้ก็ตาม เป็นนาคก็ตาม นางนาคก็ตาม บุตรนาคก็ตาม ธิดานาคก็ตาม นาคมหาอำมาตย์ก็ตาม นาคบริษัทก็ตาม นาคผู้รับใช้ก็ตาม ซึ่งมีจิตประทุษร้ายพึงเดินตาม ยืนใกล้ นั่งใกล้ นอนใกล้ ภิกษุก็ดี ภิกษุณีก็ดี อุบาสกก็ดี อุบาสิกาก็ดี ซึ่งกำลังเดิน ยืน นั่ง นอนอยู่ ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ อมนุษย์นี้ไม่พึงได้สักการะหรือเคารพ ในบ้านหรือในนิคม ไม่พึงได้เหย้าเรือนหรือที่อยู่ในราชธานีซึ่งมีนามว่าอาฬกมันทา ไม่พึงได้เข้าสู่ที่ประชุมของพวกยักษ์ อนึ่ง พวกอมนุษย์ทั้งหลายจะไม่พึงทำอาวาหะวิวาหะกับมัน พึงบริภาษมัน ด้วยคำบริภาษอย่างเหยียดหยามเต็มที่ พึงคว่ำบาตรเปล่าบนศีรษะมัน หรือพึงทุบศีรษะของมันให้แตกออก ๗ เสี่ยง ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ มีอยู่บ้างที่พวกอมนุษย์ที่ดุร้าย หยาบช้า กล้าแข็ง มันย่อมไม่เชื่อถือถ้อยคำของท้าวมหาราช ไม่เชื่อถือถ้อยคำของราชบุรุษผู้ใหญ่แห่งท้าวมหาราช ไม่เชื่อถือถ้อยคำของราชบุรุษที่เป็น ชั้นรองๆ แห่งท้าวมหาราชพวกมันนั้นเรียกได้ว่าเป็นข้าศึกของท้าวมหาราช เปรียบเหมือนพวกโจรในแว่นแคว้นของพระเจ้ามคธ พวกมันหาได้เชื่อถือถ้อยคำของพระเจ้ามคธไม่ หาเชื่อถือถ้อยคำของราชบุรุษผู้ใหญ่แห่งพระเจ้ามคธไม่ หาเชื่อถือถ้อยคำของพวกราชบุรุษที่เป็นชั้นรองๆ ของพระเจ้ามคธไม่ มหาโจรเหล่านั้นๆ เรียกได้ว่าเป็นข้าศึกของพระเจ้ามคธฉะนั้น ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ อมนุษย์ผู้ใดผู้หนึ่งเป็นยักษ์ก็ตาม ยักษิณีก็ตาม บุตรยักษ์ก็ตาม ธิดายักษ์ก็ตาม ยักษ์มหาอำมาตย์ก็ตาม ยักษ์บริษัทก็ตาม ยักษ์ผู้รับใช้ก็ตาม เป็นคนธรรพ์ก็ตาม นางคนธรรพ์ก็ตาม บุตรคนธรรพ์ก็ตาม ธิดาคนธรรพ์ก็ตาม คนธรรพ์มหาอำมาตย์ก็ตาม คนธรรพ์บริษัทก็ตาม คนธรรพ์ผู้รับใช้ก็ตาม เป็นกุมภัณฑ์ก็ตาม นางกุมภัณฑ์ก็ตาม บุตรกุมภัณฑ์ก็ตาม ธิดากุมภัณฑ์ก็ตาม กุมภัณฑ์มหาอำมาตย์ก็ตาม กุมภัณฑ์บริษัทก็ตาม กุมภัณฑ์ผู้รับใช้ก็ตาม เป็นนาคก็ตาม นางนาคก็ตาม บุตรนาคก็ตาม ธิดานาคก็ตาม นาคมหาอำมาตย์ก็ตาม นาคบริษัทก็ตาม นาคผู้รับใช้ก็ตาม มีจิตประทุษร้ายพึงเดินตาม ยืนใกล้ นั่งใกล้ นอนใกล้ ภิกษุก็ดี ภิกษุณีก็ดี อุบาสกก็ดี อุบาสิกาก็ดี ซึ่งกำลังเดิน ยืน นั่ง นอนอยู่ อันภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก หรืออุบาสิกานั้น พึงยกโทษ พึงคร่ำครวญ พึงร้องแก่ยักษ์ มหายักษ์ เสนาบดี มหาเสนาบดีว่า ยักษ์ตนนี้ย่อมจับ ยักษ์ตนนี้ย่อมสิง ยักษ์ตนนี้ย่อมเบียดเบียน ยักษ์ตนนี้ย่อมบีบคั้น ยักษ์ตนนี้ย่อมทำให้ลำบาก ยักษ์ตนนี้ย่อมทำให้ยาก ยักษ์ตนนี้ย่อมไม่ปล่อย ดังนี้ ฯ

พวกยักษ์ มหายักษ์ เสนาบดี มหาเสนาบดี เป็นไฉน คือ
อินทะ ๑ โสมะ ๑ วรุณะ ๑ ภารทวาชะ ๑
ปชาบดี ๑ จันทนะ ๑ กามเสฏฐะ ๑ กินนุ ๑
ฆัณฑุ ๑ นิฆัณฑุ ๑ ปนาทะ ๑ โอปมัญญะ ๑
เทวสูตะ ๑ มาตลิ ๑ จิตตเสนะ ๑ คันธัพพะ ๑
นโฬราชา ๑ ชโนสภะ ๑ สาตาคิระ ๑ เหมวตะ ๑
ปุณณากะ ๑ กรติยะ ๑ คุละ ๑ สิวกะ ๑
มุจจลินทะ ๑ เวสสามิตตะ ๑ ยุคันธระ ๑ โคปาละ ๑
สุปปเคธะ ๑ หิริ ๑ เนตติ ๑ มันทิยะ ๑
ปัญจาลจันทะ ๑ อาลวกะ ๑ ปชุณณะ ๑ สุมุขะ ๑
ทธิมุขะ ๑ มณิ ๑ มานิจระ ๑ ทีฆะ ๑ กับเสริสกะ ๑ ฯ

อันภิกษุเป็นต้นนั้น พึงยกโทษ พึงคร่ำครวญ พึงร้องแก่ยักษ์ มหายักษ์ เสนาบดี มหาเสนาบดี เหล่านี้ว่า ยักษ์ตนนี้ย่อมจับ ยักษ์ตนนี้ย่อมสิง ยักษ์ตนนี้ย่อมเบียดเบียน ยักษ์ตนนี้ย่อมบีบคั้น ยักษ์ตนนี้ย่อมทำให้ลำบาก ยักษ์ตนนี้ย่อมทำให้ยาก ยักษ์ตนนี้ย่อมไม่ปล่อย ดังนี้ ฯ

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ การรักษาอันชื่อว่าอาฏานาฏิยะนี้นั้นแล ย่อมเป็นไปเพื่อความคุ้มครอง เพื่อรักษา เพื่อไม่เบียดเบียน เพื่ออยู่สำราญแห่งภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ทั้งหลายฉะนี้ ฯ

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ และบัดนี้ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้มีกิจมาก มีกรณีย์มาก ขอทูลลาไป ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรมหาบพิตร มหาบพิตรจงทรงทราบกาลอันควร ณ บัดนี้เถิด ฯ

ลำดับนั้นแล ท้าวมหาราชทั้ง ๔ เสด็จลุกขึ้นจากอาสนะถวายบังคมพระผู้มีพระภาคแล้ว ทรงกระทำประทักษิณ แล้วอันตรธานไปในที่นั้นแล ฝ่ายยักษ์เหล่านั้นก็พากันลุกขึ้นจากอาสนะ บางพวกถวายบังคมพระผู้มีพระภาค กระทำประทักษิณ แล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง บางพวกได้ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาค ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว อันตรธานไปในที่นั้นเอง บางพวกประนมอัญชลีไปทางที่พระผู้มีพระภาคประทับแล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง บางพวกประกาศนามและโคตร แล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง บางพวกนิ่งอยู่ แล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ

ครั้งนั้นแล พอล่วงราตรีนั้นไปแล้ว พระผู้มีพระภาคจึงตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมารับสั่งว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ในราตรีนี้ท้าวมหาราชทั้ง ๔ ตั้งการรักษาไว้ทั้ง ๔ ทิศ ตั้งพลขันธ์ ไว้ทั้ง ๔ ทิศ ตั้งผู้ตรวจตราไว้ทั้ง ๔ ทิศด้วยเสนายักษ์กองใหญ่ ด้วยเสนาคนธรรพ์กองใหญ่ ด้วยเสนากุมภัณฑ์กองใหญ่ และด้วยเสนานาคกองใหญ่ เมื่อราตรีล่วงปฐมยามไปแล้ว ได้เปล่งรัศมีงามยิ่งยังภูเขาคิชฌกูฏทั้งสิ้นให้สว่างไสว แล้วเข้ามาหาเราถึงที่อยู่ ไหว้เราแล้วนั่ง ณ ที่ควร ส่วนข้างหนึ่ง ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ส่วนยักษ์เหล่านั้น บางพวกไหว้เราแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง บางพวกได้ปราศรัยกับเรา ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง บางพวกประนมอัญชลีมาทางที่เราอยู่ แล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง บางพวกประกาศนามและโคตรแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง บางพวกนิ่งเฉยแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ท้าวเวสวัณมหาราชประทับนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง แล้วได้กล่าวกะเราว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ยักษ์ชั้นสูงบางพวกมิได้เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นสูงบางพวกที่เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นกลางบางพวกมิได้เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นกลางบางพวกที่เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นต่ำบางพวกมิได้เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี ยักษ์ชั้นต่ำบางพวกที่เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคก็มี พระพุทธเจ้าข้า แต่โดยมากยักษ์ทั้งหลายมิได้เลื่อมใสต่อพระผู้มีพระภาคเลย ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะพระผู้มีพระภาคทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากปาณาติบาต ทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากอทินนาทาน ทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจาร ทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากมุสาวาท ทรงแสดงธรรมเพื่องดเว้นจากการดื่มน้ำเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท แต่โดยมากพวกยักษ์ มิได้งดเว้นจากปาณาติบาตมิได้งดเว้นจากอทินนาทาน มิได้งดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจาร มิได้งดเว้นจากมุสาวาทมิได้งดเว้นจากการดื่มน้ำเมาคือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท ข้อที่พระองค์ให้งดเว้นนั้น จึงไม่เป็นที่รักไม่เป็นที่ชอบใจของยักษ์เหล่านั้น ฯ

พระพุทธเจ้าข้า ก็พระสาวกของพระผู้มีพระภาคบางพวกย่อมเสพราวไพรในป่า เสนาสนะอันสงัด มีเสียงน้อย มีเสียงกึกก้องน้อย ปราศจากลมแต่ชนผู้เดินเข้าออก ควรแก่การทำ กรรมอันเร้นลับของมนุษย์ ควรแก่การหลีกเร้น ยักษ์ชั้นสูงบางพวกมักอยู่ในป่านั้น พวกใดมิได้เลื่อมใสในปาพจน์ของพระผู้มีพระภาคนี้ ขอพระผู้มีพระภาคจงทรงเรียนการรักษาอันชื่อว่า อาฏานาฏิยะ เพื่อให้ยักษ์พวกนั้นเลื่อมใส เพื่อคุ้มครอง เพื่อรักษา เพื่อไม่เบียดเบียน เพื่ออยู่สำราญแห่งภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ทั้งหลายเถิด พระพุทธเจ้าข้า ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราได้รับอาราธนาโดยดุษณีภาพแล้ว ลำดับนั้นท้าวเวสวัณทราบว่า เรารับแล้ว ได้กล่าวอาฏานาฏิยะรักษานี้ ในเวลานั้น ความว่า ฯ

ขอนอบน้อมแด่พระวิปัสสีพุทธเจ้า
ผู้มีพระจักษุ มีพระสิริ
ขอนอบน้อมแด่พระสิขีพุทธเจ้า
ผู้ทรงอนุเคราะห์แก่สัตว์ทั่วหน้า ฯ ล ฯ

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ การรักษาอันชื่อว่า อาฏานาฏิยะ นี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อคุ้มครอง เพื่อรักษา เพื่อไม่เบียดเบียน เพื่อความอยู่สำราญแห่งภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ทั้งหลาย ฉะนี้ ฯ

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ และบัดนี้ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้มีกิจมาก มีกรณีย์มาก ขอทูลลาไป เราได้กล่าวว่า ดูกรมหาบพิตร มหาบพิตรจงทรงทราบกาลอันควร ณ บัดนี้เถิด ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลำดับนั้น ท้าวมหาราชทั้ง ๔ เสด็จลุกขึ้นจากอาสนะไหว้เรา ทำประทักษิณ แล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง ฝ่ายยักษ์เหล่านั้นก็พากันลุกขึ้นจากอาสนะ บางพวกไหว้เรา ทำประทักษิณ แล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง บางพวกปราศรัยกับเรา ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว อันตรธานไปในที่นั้นเอง บางพวกประนมอัญชลีมาทางที่เราอยู่ แล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง บางพวกประกาศนามและโคตร แล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง บางพวกนิ่งอยู่แล้วอันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงเล่าเรียนการรักษาอันชื่อว่า อาฏานาฏิยะ จงทรงไว้ซึ่งการรักษาอันชื่อว่า อาฏานาฏิยะ การรักษาอันชื่อว่า อาฏานาฏิยะ ประกอบด้วยประโยชน์ ย่อมเป็นไปเพื่อคุ้มครอง เพื่อรักษา เพื่อไม่เบียดเบียน เพื่ออยู่สำราญแห่งภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ทั้งหลาย ดังนี้ ฯ

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระพุทธพจน์นี้แล้ว ภิกษุเหล่านั้นยินดีชื่นชมพระภาษิตของพระผู้มีพระภาค ดังนี้แล ฯ

จบ อาฏานาฏิยสูตร ที่ ๙

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Dīgha Nikāya 32

    Long Discourses 32

  2. Āṭānāṭiyasutta

    The Āṭānāṭiya Protection

  3. 1. Paṭhamabhāṇavāra

    1. The First Recitation Section

  4. 1.1

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  5. 1.2

    ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati gijjhakūṭe pabbate.

    At one time the Buddha was staying near Rājagaha, on the Vulture’s Peak Mountain.

  6. 1.3

    Atha kho cattāro mahārājā mahatiyā ca yakkhasenāya mahatiyā ca gandhabbasenāya mahatiyā ca kumbhaṇḍasenāya mahatiyā ca nāgasenāya catuddisaṁ rakkhaṁ ṭhapetvā catuddisaṁ gumbaṁ ṭhapetvā catuddisaṁ ovaraṇaṁ ṭhapetvā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ gijjhakūṭaṁ pabbataṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu.

    Then, late at night, the four great kings—with large armies of spirits, centaurs, gnomes, and dragons—set guards, troops, and wards at the four quarters and then, lighting up the entire Vulture’s Peak with their beauty, went up to the Buddha, bowed, and sat down to one side.

  7. 1.4

    Tepi kho yakkhā appekacce bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu, appekacce bhagavatā saddhiṁ sammodiṁsu, sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu, appekacce yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu, appekacce nāmagottaṁ sāvetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu, appekacce tuṇhībhūtā ekamantaṁ nisīdiṁsu.

    Before sitting down to one side, some spirits bowed, some exchanged greetings and polite conversation, some held up their cupped palms toward the Buddha, some announced their name and clan, while some kept silent.

  8. 2.1

    Ekamantaṁ nisinno kho vessavaṇo mahārājā bhagavantaṁ etadavoca:

    Seated to one side, the Great King Vessavaṇa said to the Buddha,

  9. 2.2

    “santi hi, bhante, uḷārā yakkhā bhagavato appasannā.

    “Sir, some high spirits have confidence in the Buddha,

  10. 2.3

    Santi hi, bhante, uḷārā yakkhā bhagavato pasannā.

    some do not.

  11. 2.4

    Santi hi, bhante, majjhimā yakkhā bhagavato appasannā.

    Some middling spirits have confidence in the Buddha,

  12. 2.5

    Santi hi, bhante, majjhimā yakkhā bhagavato pasannā.

    some do not.

  13. 2.6

    Santi hi, bhante, nīcā yakkhā bhagavato appasannā.

    Some low spirits have confidence in the Buddha,

  14. 2.7

    Santi hi, bhante, nīcā yakkhā bhagavato pasannā.

    some do not.

  15. 2.8

    Yebhuyyena kho pana, bhante, yakkhā appasannāyeva bhagavato.

    But mostly the spirits don’t have confidence in the Buddha.

  16. 2.9

    Taṁ kissa hetu?

    Why is that?

  17. 2.10

    Bhagavā hi, bhante, pāṇātipātā veramaṇiyā dhammaṁ deseti, adinnādānā veramaṇiyā dhammaṁ deseti, kāmesumicchācārā veramaṇiyā dhammaṁ deseti, musāvādā veramaṇiyā dhammaṁ deseti, surāmerayamajjappamādaṭṭhānā veramaṇiyā dhammaṁ deseti.

    Because the Buddha teaches them to refrain from killing living creatures, stealing, lying, sexual misconduct, and consuming intoxicants of beer, wine, and liquor.

  18. 2.11

    Yebhuyyena kho pana, bhante, yakkhā appaṭiviratāyeva pāṇātipātā, appaṭiviratā adinnādānā, appaṭiviratā kāmesumicchācārā, appaṭiviratā musāvādā, appaṭiviratā surāmerayamajjappamādaṭṭhānā.

    But mostly they don’t refrain from such things.

  19. 2.12

    Tesaṁ taṁ hoti appiyaṁ amanāpaṁ.

    They don’t like that or approve of it.

  20. 2.13

    Santi hi, bhante, bhagavato sāvakā araññavanapatthāni pantāni senāsanāni paṭisevanti appasaddāni appanigghosāni vijanavātāni manussarāhasseyyakāni paṭisallānasāruppāni.

    Sir, there are disciples of the Buddha who frequent remote lodgings in the wilderness and the forest that are quiet and still, far from the madding crowd, remote from human settlements, and fit for retreat.

  21. 2.14

    Tattha santi uḷārā yakkhā nivāsino, ye imasmiṁ bhagavato pāvacane appasannā.

    There dwell high spirits who have no confidence in the Buddha’s dispensation.

  22. 2.15

    Tesaṁ pasādāya uggaṇhātu, bhante, bhagavā āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāyā”ti.

    To give them confidence, may the Buddha please learn the Āṭānāṭiya protection for the guarding, protection, safety, and comfort of the monks, nuns, laymen, and laywomen.”

  23. 2.16

    Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena.

    The Buddha consented with silence.

  24. 3.1

    Atha kho vessavaṇo mahārājā bhagavato adhivāsanaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ abhāsi:

    Then, knowing that the Buddha had consented, on that occasion Great King Vessavaṇa recited the Āṭānāṭiya protection.

  25. 3.2

    “Vipassissa ca namatthu,

    “Hail Vipassī,

  26. 3.3

    cakkhumantassa sirīmato;

    the glorious Clear-eyed One!

  27. 3.4

    Sikhissapi ca namatthu,

    Hail Sikhī,

  28. 3.5

    sabbabhūtānukampino.

    sympathetic for all beings!

  29. 3.6

    Vessabhussa ca namatthu,

    Hail Vessabhū,

  30. 3.7

    nhātakassa tapassino;

    cleansed and fervent!

  31. 3.8

    Namatthu kakusandhassa,

    Hail Kakusandha,

  32. 3.9

    mārasenāpamaddino.

    crusher of Māra’s army!

  33. 3.10

    Koṇāgamanassa namatthu,

    Hail Koṇāgamana,

  34. 3.11

    brāhmaṇassa vusīmato;

    the brahmin who has lived the life!

  35. 3.12

    Kassapassa ca namatthu,

    Hail Kassapa,

  36. 3.13

    vippamuttassa sabbadhi.

    everywhere free!

  37. 3.14

    Aṅgīrasassa namatthu,

    Hail Aṅgīrasa,

  38. 3.15

    sakyaputtassa sirīmato;

    the glorious Sakyan!

  39. 3.16

    Yo imaṁ dhammaṁ desesi,

    He taught this Dhamma

  40. 3.17

    sabbadukkhāpanūdanaṁ.

    that casts aside all suffering.

  41. 3.18

    Ye cāpi nibbutā loke,

    Those in the world who are quenched,

  42. 3.19

    yathābhūtaṁ vipassisuṁ;

    truly discerning,

  43. 3.20

    Te janā apisuṇātha,

    not backbiters; such people

  44. 3.21

    mahantā vītasāradā.

    being great of heart and intrepid,

  45. 3.22

    Hitaṁ devamanussānaṁ,

    revere that Gotama;

  46. 3.23

    yaṁ namassanti gotamaṁ;

    he who is helpful to gods and humans,

  47. 3.24

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

    accomplished in knowledge and conduct,

  48. 3.25

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

    great of heart and intrepid.

  49. 4.1

    Yato uggacchati sūriyo,

    Where rises the sun—

  50. 4.2

    ādicco maṇḍalī mahā;

    Aditi’s child, the great orb—

  51. 4.3

    Yassa cuggacchamānassa,

    with whose rising

  52. 4.4

    saṁvarīpi nirujjhati;

    night’s umbra also ends,

  53. 4.5

    Yassa cuggate sūriye,

    and of whom, when sun has risen,

  54. 4.6

    ‘divaso’ti pavuccati.

    it is said to be the day—

  55. 4.7

    Rahadopi tattha gambhīro,

    there is a deep lake,

  56. 4.8

    samuddo saritodako;

    an ocean of flowing waters.

  57. 4.9

    Evaṁ taṁ tattha jānanti,

    That’s how they understand that lake there,

  58. 4.10

    ‘samuddo saritodako’.

    as an ocean of flowing waters.

  59. 4.11

    Ito ‘sā purimā disā’,

    From here that is the eastern quarter,

  60. 4.12

    iti naṁ ācikkhatī jano;

    so the people say.

  61. 4.13

    Yaṁ disaṁ abhipāleti,

    That quarter is warded

  62. 4.14

    mahārājā yasassi so.

    by a great king, glorious,

  63. 4.15

    Gandhabbānaṁ adhipati,

    the lord of the centaurs;

  64. 4.16

    ‘dhataraṭṭho’ti nāmaso;

    his name is Dhataraṭṭha.

  65. 4.17

    Ramatī naccagītehi,

    He delights in song and dance,

  66. 4.18

    gandhabbehi purakkhato.

    honored by the centaurs.

  67. 4.19

    Puttāpi tassa bahavo,

    And he has many mighty sons

  68. 4.20

    ekanāmāti me sutaṁ;

    all of one name, so I’ve heard.

  69. 4.21

    Asīti dasa eko ca,

    Eighty, and ten, and one—

  70. 4.22

    indanāmā mahabbalā.

    all of them named Indra.

  71. 4.23

    Te cāpi buddhaṁ disvāna,

    After seeing the Awakened One,

  72. 4.24

    buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;

    the Buddha, Kinsman of the Sun,

  73. 4.25

    Dūratova namassanti,

    they revere him from afar,

  74. 4.26

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

    the one great of heart and intrepid.

  75. 4.27

    Namo te purisājañña,

    Homage to you, O thoroughbred!

  76. 4.28

    namo te purisuttama;

    Homage to you, supreme among men!

  77. 4.29

    Kusalena samekkhasi,

    You examine us skillfully;

  78. 4.30

    amanussāpi taṁ vandanti;

    the non-humans bow to you.

  79. 4.31

    Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,

    We’ve been asked many a time,

  80. 4.32

    tasmā evaṁ vademase.

    ‘Do you bow to Gotama the victor?’

  81. 4.33

    ‘Jinaṁ vandatha gotamaṁ’,

    And so we ought to declare:

  82. 4.34

    ‘jinaṁ vandāma gotamaṁ;

    ‘We bow to Gotama the victor,

  83. 4.35

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

    accomplished in knowledge and conduct!

  84. 4.36

    buddhaṁ vandāma gotamaṁ’.

    We bow to Gotama the awakened!’

  85. 5.1

    Yena petā pavuccanti,

    It’s where the departed go, they say,

  86. 5.2

    pisuṇā piṭṭhimaṁsikā;

    who are backbiters and calumniators,

  87. 5.3

    Pāṇātipātino luddā,

    killers and hunters,

  88. 5.4

    corā nekatikā janā.

    bandits and cheats.

  89. 5.5

    Ito ‘sā dakkhiṇā disā’,

    From here that is the southern quarter,

  90. 5.6

    iti naṁ ācikkhatī jano;

    so the people say.

  91. 5.7

    Yaṁ disaṁ abhipāleti,

    That quarter is warded

  92. 5.8

    mahārājā yasassi so.

    by a great king, glorious,

  93. 5.9

    Kumbhaṇḍānaṁ adhipati,

    the lord of the gnomes;

  94. 5.10

    ‘virūḷho’ iti nāmaso;

    his name is Virūḷha.

  95. 5.11

    Ramatī naccagītehi,

    He delights in song and dance,

  96. 5.12

    kumbhaṇḍehi purakkhato.

    honored by the gnomes.

  97. 5.13

    Puttāpi tassa bahavo,

    And he has many mighty sons

  98. 5.14

    ekanāmāti me sutaṁ;

    all of one name, so I’ve heard.

  99. 5.15

    Asīti dasa eko ca,

    Eighty, and ten, and one—

  100. 5.16

    indanāmā mahabbalā.

    all of them named Indra.

  101. 5.17

    Te cāpi buddhaṁ disvāna,

    After seeing the Awakened One,

  102. 5.18

    buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;

    the Buddha, Kinsman of the Sun,

  103. 5.19

    Dūratova namassanti,

    they revere him from afar,

  104. 5.20

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

    the one great of heart and intrepid.

  105. 5.21

    Namo te purisājañña,

    Homage to you, O thoroughbred!

  106. 5.22

    namo te purisuttama;

    Homage to you, supreme among men!

  107. 5.23

    Kusalena samekkhasi,

    You examine us skillfully;

  108. 5.24

    amanussāpi taṁ vandanti;

    the non-humans bow to you.

  109. 5.25

    Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,

    We’ve been asked many a time,

  110. 5.26

    tasmā evaṁ vademase.

    ‘Do you bow to Gotama the victor?’

  111. 5.27

    ‘Jinaṁ vandatha gotamaṁ’,

    And so we ought to declare:

  112. 5.28

    ‘jinaṁ vandāma gotamaṁ;

    ‘We bow to Gotama the victor,

  113. 5.29

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

    accomplished in knowledge and conduct!

  114. 5.30

    buddhaṁ vandāma gotamaṁ’.

    We bow to Gotama the awakened!’

  115. 6.1

    Yattha coggacchati sūriyo,

    Where sets the sun—

  116. 6.2

    ādicco maṇḍalī mahā;

    Aditi’s child, the great orb—

  117. 6.3

    Yassa coggacchamānassa,

    with whose setting

  118. 6.4

    divasopi nirujjhati;

    the day also ends;

  119. 6.5

    Yassa coggate sūriye,

    and of whom, when sun has set,

  120. 6.6

    ‘saṁvarī’ti pavuccati.

    it is said to be night’s umbra—

  121. 6.7

    Rahadopi tattha gambhīro,

    there is a deep lake in that place,

  122. 6.8

    samuddo saritodako;

    an ocean of flowing waters.

  123. 6.9

    Evaṁ taṁ tattha jānanti,

    That’s how they understand that lake there,

  124. 6.10

    ‘samuddo saritodako’.

    as an ocean of flowing waters.

  125. 6.11

    Ito ‘sā pacchimā disā’,

    From here that is the western quarter,

  126. 6.12

    iti naṁ ācikkhatī jano;

    so the people say.

  127. 6.13

    Yaṁ disaṁ abhipāleti,

    That quarter is warded

  128. 6.14

    mahārājā yasassi so.

    by a great king, glorious,

  129. 6.15

    Nāgānañca adhipati,

    the lord of the dragons;

  130. 6.16

    ‘virūpakkho’ti nāmaso;

    his name is Virūpakkha.

  131. 6.17

    Ramatī naccagītehi,

    He delights in song and dance,

  132. 6.18

    nāgeheva purakkhato.

    honored by the dragons.

  133. 6.19

    Puttāpi tassa bahavo,

    And he has many mighty sons

  134. 6.20

    ekanāmāti me sutaṁ;

    all of one name, so I’ve heard.

  135. 6.21

    Asīti dasa eko ca,

    Eighty, and ten, and one—

  136. 6.22

    indanāmā mahabbalā.

    all of them named Indra.

  137. 6.23

    Te cāpi buddhaṁ disvāna,

    After seeing the Awakened One,

  138. 6.24

    buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;

    the Buddha, Kinsman of the Sun,

  139. 6.25

    Dūratova namassanti,

    they revere him from afar,

  140. 6.26

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

    the one great of heart and intrepid.

  141. 6.27

    Namo te purisājañña,

    Homage to you, O thoroughbred!

  142. 6.28

    namo te purisuttama;

    Homage to you, supreme among men!

  143. 6.29

    Kusalena samekkhasi,

    You examine us skillfully;

  144. 6.30

    amanussāpi taṁ vandanti;

    the non-humans bow to you.

  145. 6.31

    Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,

    We’ve been asked many a time,

  146. 6.32

    tasmā evaṁ vademase.

    ‘Do you bow to Gotama the victor?’

  147. 6.33

    ‘Jinaṁ vandatha gotamaṁ’,

    And so we ought to declare:

  148. 6.34

    ‘jinaṁ vandāma gotamaṁ;

    ‘We bow to Gotama the victor,

  149. 6.35

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

    accomplished in knowledge and conduct!

  150. 6.36

    buddhaṁ vandāma gotamaṁ’.

    We bow to Gotama the awakened!’

  151. 7.1

    Yena uttarakuruvho,

    Where the lovely land north of Kuru is,

  152. 7.2

    mahāneru sudassano;

    and the beautiful Mount Meru,

  153. 7.3

    Manussā tattha jāyanti,

    humans born there

  154. 7.4

    amamā apariggahā.

    are unselfish, without possessions.

  155. 7.5

    Na te bījaṁ pavapanti,

    They do not sow the seed,

  156. 7.6

    napi nīyanti naṅgalā;

    nor do they draw the plough.

  157. 7.7

    Akaṭṭhapākimaṁ sāliṁ,

    The rice eaten by people

  158. 7.8

    paribhuñjanti mānusā.

    ripens in untilled soil,

  159. 7.9

    Akaṇaṁ athusaṁ suddhaṁ,

    free of powder or husk, pure,

  160. 7.10

    sugandhaṁ taṇḍulapphalaṁ;

    fragrant, with only the rice-grain.

  161. 7.11

    Tuṇḍikīre pacitvāna,

    After cooking in a tandoor oven,

  162. 7.12

    tato bhuñjanti bhojanaṁ.

    they enjoy eating that food.

  163. 7.13

    Gāviṁ ekakhuraṁ katvā,

    Having prepared a cow with hooves uncloven,

  164. 7.14

    anuyanti disodisaṁ;

    they’re drawn about from place to place.

  165. 7.15

    Pasuṁ ekakhuraṁ katvā,

    Having prepared a beast with hooves uncloven,

  166. 7.16

    anuyanti disodisaṁ.

    they’re drawn about from place to place.

  167. 7.17

    Itthiṁ vā vāhanaṁ katvā,

    Having prepared a woman-drawn carriage,

  168. 7.18

    anuyanti disodisaṁ;

    they’re drawn about from place to place.

  169. 7.19

    Purisaṁ vāhanaṁ katvā,

    Having prepared a man-drawn carriage,

  170. 7.20

    anuyanti disodisaṁ.

    they’re drawn about from place to place.

  171. 7.21

    Kumāriṁ vāhanaṁ katvā,

    Having prepared a girl-drawn carriage,

  172. 7.22

    anuyanti disodisaṁ;

    they’re drawn about from place to place.

  173. 7.23

    Kumāraṁ vāhanaṁ katvā,

    Having prepared a boy-drawn carriage,

  174. 7.24

    anuyanti disodisaṁ.

    they’re drawn about from place to place.

  175. 7.25

    Te yāne abhiruhitvā,

    Having ascended their vehicle,

  176. 7.26

    Sabbā disā anupariyāyanti;

    that king’s servants

  177. 7.27

    Pacārā tassa rājino.

    tour about in every quarter,

  178. 7.28

    Hatthiyānaṁ assayānaṁ,

    provided with heavenly vehicles

  179. 7.29

    dibbaṁ yānaṁ upaṭṭhitaṁ;

    of elephant and of horse.

  180. 7.30

    Pāsādā sivikā ceva,

    And there are palaces and palanquins

  181. 7.31

    mahārājassa yasassino.

    for that great and glorious king.

  182. 7.32

    Tassa ca nagarā ahu,

    And he has cities, too,

  183. 7.33

    Antalikkhe sumāpitā;

    well-built in the sky:

  184. 7.34

    Āṭānāṭā kusināṭā parakusināṭā,

    Āṭānāṭā, Kusināṭā, Parakusināṭā,

  185. 7.35

    Nāṭasuriyā parakusiṭanāṭā.

    Nāṭapuriyā, and Parakusiṭanāṭā.

  186. 7.36

    Uttarena kasivanto,

    To the north is Kapīvanta,

  187. 7.37

    Janoghamaparena ca;

    and Janogha lies beyond.

  188. 7.38

    Navanavutiyo ambaraambaravatiyo,

    And there’s Navanavutiya, Ambara-ambaravatiya,

  189. 7.39

    Āḷakamandā nāma rājadhānī.

    and the royal capital named Āḷakamandā.

  190. 7.40

    Kuverassa kho pana mārisa,

    The Great King Kuvera, dear sir,

  191. 7.41

    Mahārājassa visāṇā nāma rājadhānī;

    has a capital named Visāṇā,

  192. 7.42

    Tasmā kuvero mahārājā,

    which is why the great king

  193. 7.43

    ‘Vessavaṇo’ti pavuccati.

    is called ‘Vessavaṇa’.

  194. 7.44

    Paccesanto pakāsenti,

    Searching, they shine:

  195. 7.45

    Tatolā tattalā tatotalā;

    Tatolā, Tattalā, Tatotalā,

  196. 7.46

    Ojasi tejasi tatojasī,

    Ojasi, Tejasi, Tatojasi,

  197. 7.47

    Sūro rājā ariṭṭho nemi.

    Sūra, Rājā, Ariṭṭha, and Nemi.

  198. 7.48

    Rahadopi tattha dharaṇī nāma,

    There is a lake there too named Dharaṇī,

  199. 7.49

    Yato meghā pavassanti;

    whence the clouds rain forth,

  200. 7.50

    Vassā yato patāyanti,

    and the rains disperse.

  201. 7.51

    Sabhāpi tattha sālavatī nāma.

    There is a hall there too named Sālavatī,

  202. 7.52

    Yattha yakkhā payirupāsanti,

    where the spirits frequent.

  203. 7.53

    Tattha niccaphalā rukkhā;

    There the trees are ever in fruit,

  204. 7.54

    Nānā dijagaṇā yutā,

    with many different flocks of birds.

  205. 7.55

    Mayūrakoñcābhirudā;

    Peacocks and herons call out there,

  206. 7.56

    Kokilādīhi vagguhi.

    and the sweet cuckoos too.

  207. 7.57

    Jīvañjīvakasaddettha,

    One bird cries out ‘Live, live!’,

  208. 7.58

    atho oṭṭhavacittakā;

    another ‘Lift up your heart!’

  209. 7.59

    Kukkuṭakā kuḷīrakā,

    There are cocks and kookaburras,

  210. 7.60

    vane pokkharasātakā.

    and in the wood the woodpeckers.

  211. 7.61

    Sukasāḷikasaddettha,

    The parrots and mynah cry out there,

  212. 7.62

    daṇḍamāṇavakāni ca;

    and the ‘little stick-boy’ birds.

  213. 7.63

    Sobhati sabbakālaṁ sā,

    Kuvera’s pond of rushes

  214. 7.64

    kuveranaḷinī sadā.

    is lovely all the time.

  215. 7.65

    Ito ‘sā uttarā disā’,

    From here that is the northern quarter,

  216. 7.66

    iti naṁ ācikkhatī jano;

    so the people say.

  217. 7.67

    Yaṁ disaṁ abhipāleti,

    That quarter is warded

  218. 7.68

    mahārājā yasassi so.

    by a great king, glorious,

  219. 7.69

    Yakkhānañca adhipati,

    the lord of spirits;

  220. 7.70

    ‘kuvero’ iti nāmaso;

    his name is Kuvera.

  221. 7.71

    Ramatī naccagītehi,

    He delights in song and dance,

  222. 7.72

    yakkheheva purakkhato.

    honored by the spirits.

  223. 7.73

    Puttāpi tassa bahavo,

    And he has many mighty sons

  224. 7.74

    ekanāmāti me sutaṁ;

    all of one name, so I’ve heard.

  225. 7.75

    Asīti dasa eko ca,

    Eighty, and ten, and one—

  226. 7.76

    indanāmā mahabbalā.

    all of them named Indra.

  227. 7.77

    Te cāpi buddhaṁ disvāna,

    After seeing the Awakened One,

  228. 7.78

    buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;

    the Buddha, Kinsman of the Sun,

  229. 7.79

    Dūratova namassanti,

    they revere him from afar,

  230. 7.80

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

    the one great of heart and intrepid.

  231. 7.81

    Namo te purisājañña,

    Homage to you, O thoroughbred!

  232. 7.82

    namo te purisuttama;

    Homage to you, supreme among men!

  233. 7.83

    Kusalena samekkhasi,

    You examine us skillfully;

  234. 7.84

    amanussāpi taṁ vandanti;

    the non-humans bow to you.

  235. 7.85

    Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,

    We’ve been asked many a time,

  236. 7.86

    tasmā evaṁ vademase.

    ‘Do you bow to Gotama the victor?’

  237. 7.87

    ‘Jinaṁ vandatha gotamaṁ’,

    And so we ought to declare:

  238. 7.88

    ‘jinaṁ vandāma gotamaṁ;

    ‘We bow to Gotama the victor,

  239. 7.89

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

    accomplished in knowledge and conduct!

  240. 7.90

    buddhaṁ vandāma gotaman’ti.

    We bow to Gotama the awakened!’

  241. 8.1

    Ayaṁ kho sā, mārisa, āṭānāṭiyā rakkhā bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāya.

    This, good fellow, is the Āṭānāṭiya protection for the guarding, protection, safety, and comfort of the monks, nuns, laymen, and laywomen.

  242. 8.2

    Yassa kassaci, mārisa, bhikkhussa vā bhikkhuniyā vā upāsakassa vā upāsikāya vā ayaṁ āṭānāṭiyā rakkhā suggahitā bhavissati samattā pariyāputā.

    The monks, nuns, laymen, and laywomen should learn this Āṭānāṭiya protection well and completely memorize it.

  243. 8.3

    Tañce amanusso yakkho vā yakkhinī vā yakkhapotako vā yakkhapotikā vā yakkhamahāmatto vā yakkhapārisajjo vā yakkhapacāro vā, gandhabbo vā gandhabbī vā gandhabbapotako vā gandhabbapotikā vā gandhabbamahāmatto vā gandhabbapārisajjo vā gandhabbapacāro vā, kumbhaṇḍo vā kumbhaṇḍī vā kumbhaṇḍapotako vā kumbhaṇḍapotikā vā kumbhaṇḍamahāmatto vā kumbhaṇḍapārisajjo vā kumbhaṇḍapacāro vā, nāgo vā nāgī vā nāgapotako vā nāgapotikā vā nāgamahāmatto vā nāgapārisajjo vā nāgapacāro vā, paduṭṭhacitto bhikkhuṁ vā bhikkhuniṁ vā upāsakaṁ vā upāsikaṁ vā gacchantaṁ vā anugaccheyya, ṭhitaṁ vā upatiṭṭheyya, nisinnaṁ vā upanisīdeyya, nipannaṁ vā upanipajjeyya.

    If anyone who does so is approached while walking, standing, sitting, or lying down by any non-human being with malicious intent—including males, females, boys, girls, chief ministers, councillors, and servants among the spirits, centaurs, gnomes, and dragons—

  244. 8.4

    Na me so, mārisa, amanusso labheyya gāmesu vā nigamesu vā sakkāraṁ vā garukāraṁ vā.

    that non-human will receive no homage or respect in any village or town.

  245. 8.5

    Na me so, mārisa, amanusso labheyya āḷakamandāya nāma rājadhāniyā vatthuṁ vā vāsaṁ vā.

    And they will receive no ground or dwelling in my capital of Ālakamandā.

  246. 8.6

    Na me so, mārisa, amanusso labheyya yakkhānaṁ samitiṁ gantuṁ.

    Nor will they get to go to the conference of the spirits.

  247. 8.7

    Apissu naṁ, mārisa, amanussā anāvayhampi naṁ kareyyuṁ avivayhaṁ.

    In addition, the non-humans would not give or take them in marriage.

  248. 8.8

    Apissu naṁ, mārisa, amanussā attāhipi paripuṇṇāhi paribhāsāhi paribhāseyyuṁ.

    They’d heap personal abuse on them,

  249. 8.9

    Apissu naṁ, mārisa, amanussā rittampissa pattaṁ sīse nikkujjeyyuṁ.

    drop an empty bowl on their head,

  250. 8.10

    Apissu naṁ, mārisa, amanussā sattadhāpissa muddhaṁ phāleyyuṁ.

    and even split their head into seven pieces!

  251. 9.1

    Santi hi, mārisa, amanussā caṇḍā ruddhā rabhasā, te neva mahārājānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ purisakānaṁ ādiyanti.

    For there are, good fellow, non-humans who are fierce, cruel, and violent. They don’t obey the Great Kings or their men or their men’s men.

  252. 9.2

    Te kho te, mārisa, amanussā mahārājānaṁ avaruddhā nāma vuccanti.

    They’re said to be rebelling against the Great Kings.

  253. 9.3

    Seyyathāpi, mārisa, rañño māgadhassa vijite mahācorā.

    They’re just like the bandits in the king of Magadha’s realm

  254. 9.4

    Te neva rañño māgadhassa ādiyanti, na rañño māgadhassa purisakānaṁ ādiyanti, na rañño māgadhassa purisakānaṁ purisakānaṁ ādiyanti.

    who don’t obey the king, his men, or his men’s men,

  255. 9.5

    Te kho te, mārisa, mahācorā rañño māgadhassa avaruddhā nāma vuccanti.

    and are said to be rebelling against the king.

  256. 9.6

    Evameva kho, mārisa, santi amanussā caṇḍā ruddhā rabhasā, te neva mahārājānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ purisakānaṁ ādiyanti.

  257. 9.7

    Te kho te, mārisa, amanussā mahārājānaṁ avaruddhā nāma vuccanti.

  258. 9.8

    Yo hi koci, mārisa, amanusso yakkho vā yakkhinī vā …pe… gandhabbo vā gandhabbī vā …pe… kumbhaṇḍo vā kumbhaṇḍī vā …pe… nāgo vā nāgī vā nāgapotako vā nāgapotikā vā nāgamahāmatto vā nāgapārisajjo vā nāgapacāro vā paduṭṭhacitto bhikkhuṁ vā bhikkhuniṁ vā upāsakaṁ vā upāsikaṁ vā gacchantaṁ vā anugaccheyya, ṭhitaṁ vā upatiṭṭheyya, nisinnaṁ vā upanisīdeyya, nipannaṁ vā upanipajjeyya.

    If any non-human being with malicious intent—including males, females, boys, girls, ministers, councillors, and servants among the spirits, centaurs, gnomes, and dragons—approaches a monk, nun, layman, or laywoman while walking, standing, sitting, or lying down,

  259. 9.9

    Imesaṁ yakkhānaṁ mahāyakkhānaṁ senāpatīnaṁ mahāsenāpatīnaṁ ujjhāpetabbaṁ vikkanditabbaṁ viravitabbaṁ:

    one ought to yell, cry, and scream to the spirits, great spirits, generals, great generals:

  260. 9.10

    ‘ayaṁ yakkho gaṇhāti, ayaṁ yakkho āvisati, ayaṁ yakkho heṭheti, ayaṁ yakkho viheṭheti, ayaṁ yakkho hiṁsati, ayaṁ yakkho vihiṁsati, ayaṁ yakkho na muñcatī’ti.

    ‘This spirit’s got me! This spirit’s entered me! This spirit’s annoying me! This spirit’s harassing me! This spirit’s hurting me! This spirit’s harming me! This spirit won’t let me go!’

  261. 10.1

    Katamesaṁ yakkhānaṁ mahāyakkhānaṁ senāpatīnaṁ mahāsenāpatīnaṁ?

    To what spirits, great spirits, generals, great generals?

  262. 10.2

    Indo somo varuṇo ca,

    ‘Indra, Soma, and Varuṇa,

  263. 10.3

    bhāradvājo pajāpati;

    Bhāradvāja, the Progenitor,

  264. 10.4

    Candano kāmaseṭṭho ca,

    Candana and Kāmaseṭṭha,

  265. 10.5

    kinnughaṇḍu nighaṇḍu ca.

    Kinnughaṇḍu and Nighaṇḍu,

  266. 10.6

    Panādo opamañño ca,

    Panāda and Opamañña,

  267. 10.7

    devasūto ca mātali;

    and Mātali, the god’s equerry.

  268. 10.8

    Cittaseno ca gandhabbo,

    Cittasena the centaur,

  269. 10.9

    naḷo rājā janesabho.

    and the kings Nala and Janesabha,

  270. 10.10

    Sātāgiro hemavato,

    Sātāgira, Hemavata,

  271. 10.11

    puṇṇako karatiyo guḷo;

    Puṇṇaka, Karatiya, and Guḷa;

  272. 10.12

    Sivako mucalindo ca,

    Sivaka and Mucalinda,

  273. 10.13

    vessāmitto yugandharo.

    Vessāmitta, Yugandhara,

  274. 10.14

    Gopālo supparodho ca,

    Gopāla, Suppagedha,

  275. 10.15

    Hiri netti ca mandiyo;

    Hiri, Netti, and Mandiya;

  276. 10.16

    Pañcālacaṇḍo āḷavako,

    Pañcālacaṇḍa, Āḷavaka,

  277. 10.17

    Pajjunno sumano sumukho;

    Pajjunna, Sumana, Sumukha,

  278. 10.18

    Dadhimukho maṇi māṇivaro dīgho,

    Dadhimukha, Maṇi, Māṇivara, Dīgha,

  279. 10.19

    Atho serīsako saha.

    together with Serīsaka.’

  280. 10.20

    Imesaṁ yakkhānaṁ mahāyakkhānaṁ senāpatīnaṁ mahāsenāpatīnaṁ ujjhāpetabbaṁ vikkanditabbaṁ viravitabbaṁ:

  281. 10.21

    ‘ayaṁ yakkho gaṇhāti, ayaṁ yakkho āvisati, ayaṁ yakkho heṭheti, ayaṁ yakkho viheṭheti, ayaṁ yakkho hiṁsati, ayaṁ yakkho vihiṁsati, ayaṁ yakkho na muñcatī’ti.

  282. 11.1

    Ayaṁ kho sā, mārisa, āṭānāṭiyā rakkhā bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāya.

    This, good fellow, is the Āṭānāṭiya protection for the guarding, protection, safety, and comfort of the monks, nuns, laymen, and laywomen.

  283. 11.2

    Handa ca dāni mayaṁ, mārisa, gacchāma bahukiccā mayaṁ bahukaraṇīyā”ti.

    Well, now, good fellow, I must go. I have many duties, and much to do.”

  284. 11.3

    “Yassadāni tumhe, mahārājāno, kālaṁ maññathā”ti.

    “Please, Great Kings, go at your convenience.”

  285. 11.4

    Atha kho cattāro mahārājā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyiṁsu.

    Then the four great kings got up from their seats, bowed and respectfully circled the Buddha, keeping him on their right side, before vanishing right there.

  286. 11.5

    Tepi kho yakkhā uṭṭhāyāsanā appekacce bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyiṁsu. Appekacce bhagavatā saddhiṁ sammodiṁsu, sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā tatthevantaradhāyiṁsu. Appekacce yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā tatthevantaradhāyiṁsu. Appekacce nāmagottaṁ sāvetvā tatthevantaradhāyiṁsu. Appekacce tuṇhībhūtā tatthevantaradhāyiṁsūti.

    And before the other spirits present vanished, some bowed and respectfully circled the Buddha, keeping him on their right side, some exchanged greetings and polite conversation, some held up their cupped palms toward the Buddha, some announced their name and clan, while some kept silent.

  287. 11.6

    Paṭhamabhāṇavāro niṭṭhito.

    The first recitation section is complete.

  288. 2. Dutiyabhāṇavāra

    2. The Second Recitation Section

  289. 12.1

    Atha kho bhagavā tassā rattiyā accayena bhikkhū āmantesi:

    Then, when the night had passed, the Buddha told the mendicants all that had happened, repeating all the verses spoken. Then he added:

  290. 12.2

    “imaṁ, bhikkhave, rattiṁ cattāro mahārājā mahatiyā ca yakkhasenāya mahatiyā ca gandhabbasenāya mahatiyā ca kumbhaṇḍasenāya mahatiyā ca nāgasenāya catuddisaṁ rakkhaṁ ṭhapetvā catuddisaṁ gumbaṁ ṭhapetvā catuddisaṁ ovaraṇaṁ ṭhapetvā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ gijjhakūṭaṁ pabbataṁ obhāsetvā yenāhaṁ tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā maṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu.

  291. 12.3

    Tepi kho, bhikkhave, yakkhā appekacce maṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce mayā saddhiṁ sammodiṁsu, sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce yenāhaṁ tenañjaliṁ paṇāmetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce nāmagottaṁ sāvetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce tuṇhībhūtā ekamantaṁ nisīdiṁsu.

  292. 12.4

    Ekamantaṁ nisinno kho, bhikkhave, vessavaṇo mahārājā maṁ etadavoca:

  293. 12.5

    ‘santi hi, bhante, uḷārā yakkhā bhagavato appasannā …pe… santi hi, bhante, nīcā yakkhā bhagavato pasannā.

  294. 12.6

    Yebhuyyena kho pana, bhante, yakkhā appasannāyeva bhagavato.

  295. 12.7

    Taṁ kissa hetu?

  296. 12.8

    Bhagavā hi, bhante, pāṇātipātā veramaṇiyā dhammaṁ deseti … surāmerayamajjappamādaṭṭhānā veramaṇiyā dhammaṁ deseti.

  297. 12.9

    Yebhuyyena kho pana, bhante, yakkhā appaṭiviratāyeva pāṇātipātā … appaṭiviratā surāmerayamajjappamādaṭṭhānā.

  298. 12.10

    Tesaṁ taṁ hoti appiyaṁ amanāpaṁ.

  299. 12.11

    Santi hi, bhante, bhagavato sāvakā araññavanapatthāni pantāni senāsanāni paṭisevanti appasaddāni appanigghosāni vijanavātāni manussarāhasseyyakāni paṭisallānasāruppāni.

  300. 12.12

    Tattha santi uḷārā yakkhā nivāsino, ye imasmiṁ bhagavato pāvacane appasannā, tesaṁ pasādāya uggaṇhātu, bhante, bhagavā āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāyā’ti.

  301. 12.13

    Adhivāsesiṁ kho ahaṁ, bhikkhave, tuṇhībhāvena.

  302. 12.14

    Atha kho, bhikkhave, vessavaṇo mahārājā me adhivāsanaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ abhāsi:

  303. 12.15

    ‘Vipassissa ca namatthu,

  304. 12.16

    cakkhumantassa sirīmato;

  305. 12.17

    Sikhissapi ca namatthu,

  306. 12.18

    sabbabhūtānukampino.

  307. 12.19

    Vessabhussa ca namatthu,

  308. 12.20

    nhātakassa tapassino;

  309. 12.21

    Namatthu kakusandhassa,

  310. 12.22

    mārasenāpamaddino.

  311. 12.23

    Koṇāgamanassa namatthu,

  312. 12.24

    brāhmaṇassa vusīmato;

  313. 12.25

    Kassapassa ca namatthu,

  314. 12.26

    vippamuttassa sabbadhi.

  315. 12.27

    Aṅgīrasassa namatthu,

  316. 12.28

    sakyaputtassa sirīmato;

  317. 12.29

    Yo imaṁ dhammaṁ desesi,

  318. 12.30

    sabbadukkhāpanūdanaṁ.

  319. 12.31

    Ye cāpi nibbutā loke,

  320. 12.32

    yathābhūtaṁ vipassisuṁ;

  321. 12.33

    Te janā apisuṇātha,

  322. 12.34

    mahantā vītasāradā.

  323. 12.35

    Hitaṁ devamanussānaṁ,

  324. 12.36

    yaṁ namassanti gotamaṁ;

  325. 12.37

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

  326. 12.38

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

  327. 12.39

    Yato uggacchati sūriyo,

  328. 12.40

    ādicco maṇḍalī mahā;

  329. 12.41

    Yassa cuggacchamānassa,

  330. 12.42

    saṁvarīpi nirujjhati;

  331. 12.43

    Yassa cuggate sūriye,

  332. 12.44

    “divaso”ti pavuccati.

  333. 12.45

    Rahadopi tattha gambhīro,

  334. 12.46

    samuddo saritodako;

  335. 12.47

    Evaṁ taṁ tattha jānanti,

  336. 12.48

    “samuddo saritodako”.

  337. 12.49

    Ito “sā purimā disā”,

  338. 12.50

    iti naṁ ācikkhatī jano;

  339. 12.51

    Yaṁ disaṁ abhipāleti,

  340. 12.52

    mahārājā yasassi so.

  341. 12.53

    Gandhabbānaṁ adhipati,

  342. 12.54

    “dhataraṭṭho”ti nāmaso;

  343. 12.55

    Ramatī naccagītehi,

  344. 12.56

    gandhabbehi purakkhato.

  345. 12.57

    Puttāpi tassa bahavo,

  346. 12.58

    ekanāmāti me sutaṁ;

  347. 12.59

    Asīti dasa eko ca,

  348. 12.60

    indanāmā mahabbalā.

  349. 12.61

    Te cāpi buddhaṁ disvāna,

  350. 12.62

    buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;

  351. 12.63

    Dūratova namassanti,

  352. 12.64

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

  353. 12.65

    Namo te purisājañña,

  354. 12.66

    namo te purisuttama;

  355. 12.67

    Kusalena samekkhasi,

  356. 12.68

    amanussāpi taṁ vandanti;

  357. 12.69

    Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,

  358. 12.70

    tasmā evaṁ vademase.

  359. 12.71

    “Jinaṁ vandatha gotamaṁ,

  360. 12.72

    jinaṁ vandāma gotamaṁ;

  361. 12.73

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

  362. 12.74

    buddhaṁ vandāma gotamaṁ”.

  363. 12.75

    Yena petā pavuccanti,

  364. 12.76

    pisuṇā piṭṭhimaṁsikā;

  365. 12.77

    Pāṇātipātino luddā,

  366. 12.78

    corā nekatikā janā.

  367. 12.79

    Ito “sā dakkhiṇā disā”,

  368. 12.80

    iti naṁ ācikkhatī jano;

  369. 12.81

    Yaṁ disaṁ abhipāleti,

  370. 12.82

    mahārājā yasassi so.

  371. 12.83

    Kumbhaṇḍānaṁ adhipati,

  372. 12.84

    “virūḷho” iti nāmaso;

  373. 12.85

    Ramatī naccagītehi,

  374. 12.86

    kumbhaṇḍehi purakkhato.

  375. 12.87

    Puttāpi tassa bahavo,

  376. 12.88

    ekanāmāti me sutaṁ;

  377. 12.89

    Asīti dasa eko ca,

  378. 12.90

    indanāmā mahabbalā.

  379. 12.91

    Te cāpi buddhaṁ disvāna,

  380. 12.92

    buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;

  381. 12.93

    Dūratova namassanti,

  382. 12.94

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

  383. 12.95

    Namo te purisājañña,

  384. 12.96

    namo te purisuttama;

  385. 12.97

    Kusalena samekkhasi,

  386. 12.98

    amanussāpi taṁ vandanti;

  387. 12.99

    Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,

  388. 12.100

    tasmā evaṁ vademase.

  389. 12.101

    “Jinaṁ vandatha gotamaṁ,

  390. 12.102

    jinaṁ vandāma gotamaṁ;

  391. 12.103

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

  392. 12.104

    buddhaṁ vandāma gotamaṁ”.

  393. 12.105

    Yattha coggacchati sūriyo,

  394. 12.106

    ādicco maṇḍalī mahā;

  395. 12.107

    Yassa coggacchamānassa,

  396. 12.108

    divasopi nirujjhati;

  397. 12.109

    Yassa coggate sūriye,

  398. 12.110

    “saṁvarī”ti pavuccati.

  399. 12.111

    Rahadopi tattha gambhīro,

  400. 12.112

    samuddo saritodako;

  401. 12.113

    Evaṁ taṁ tattha jānanti,

  402. 12.114

    samuddo saritodako.

  403. 12.115

    Ito “sā pacchimā disā”,

  404. 12.116

    iti naṁ ācikkhatī jano;

  405. 12.117

    Yaṁ disaṁ abhipāleti,

  406. 12.118

    mahārājā yasassi so.

  407. 12.119

    Nāgānañca adhipati,

  408. 12.120

    “virūpakkho”ti nāmaso;

  409. 12.121

    Ramatī naccagītehi,

  410. 12.122

    nāgeheva purakkhato.

  411. 12.123

    Puttāpi tassa bahavo,

  412. 12.124

    ekanāmāti me sutaṁ;

  413. 12.125

    Asīti dasa eko ca,

  414. 12.126

    indanāmā mahabbalā.

  415. 12.127

    Te cāpi buddhaṁ disvāna,

  416. 12.128

    buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;

  417. 12.129

    Dūratova namassanti,

  418. 12.130

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

  419. 12.131

    Namo te purisājañña,

  420. 12.132

    namo te purisuttama;

  421. 12.133

    Kusalena samekkhasi,

  422. 12.134

    amanussāpi taṁ vandanti;

  423. 12.135

    Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,

  424. 12.136

    tasmā evaṁ vademase.

  425. 12.137

    “Jinaṁ vandatha gotamaṁ,

  426. 12.138

    jinaṁ vandāma gotamaṁ;

  427. 12.139

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

  428. 12.140

    buddhaṁ vandāma gotamaṁ”.

  429. 12.141

    Yena uttarakuruvho,

  430. 12.142

    mahāneru sudassano;

  431. 12.143

    Manussā tattha jāyanti,

  432. 12.144

    amamā apariggahā.

  433. 12.145

    Na te bījaṁ pavapanti,

  434. 12.146

    nāpi nīyanti naṅgalā;

  435. 12.147

    Akaṭṭhapākimaṁ sāliṁ,

  436. 12.148

    paribhuñjanti mānusā.

  437. 12.149

    Akaṇaṁ athusaṁ suddhaṁ,

  438. 12.150

    sugandhaṁ taṇḍulapphalaṁ;

  439. 12.151

    Tuṇḍikīre pacitvāna,

  440. 12.152

    tato bhuñjanti bhojanaṁ.

  441. 12.153

    Gāviṁ ekakhuraṁ katvā,

  442. 12.154

    anuyanti disodisaṁ;

  443. 12.155

    Pasuṁ ekakhuraṁ katvā,

  444. 12.156

    anuyanti disodisaṁ.

  445. 12.157

    Itthiṁ vā vāhanaṁ katvā,

  446. 12.158

    anuyanti disodisaṁ;

  447. 12.159

    Purisaṁ vāhanaṁ katvā,

  448. 12.160

    anuyanti disodisaṁ.

  449. 12.161

    Kumāriṁ vāhanaṁ katvā,

  450. 12.162

    anuyanti disodisaṁ;

  451. 12.163

    Kumāraṁ vāhanaṁ katvā,

  452. 12.164

    anuyanti disodisaṁ.

  453. 12.165

    Te yāne abhiruhitvā,

  454. 12.166

    Sabbā disā anupariyāyanti;

  455. 12.167

    Pacārā tassa rājino.

  456. 12.168

    Hatthiyānaṁ assayānaṁ,

  457. 12.169

    dibbaṁ yānaṁ upaṭṭhitaṁ;

  458. 12.170

    Pāsādā sivikā ceva,

  459. 12.171

    mahārājassa yasassino.

  460. 12.172

    Tassa ca nagarā ahu,

  461. 12.173

    Antalikkhe sumāpitā;

  462. 12.174

    Āṭānāṭā kusināṭā parakusināṭā,

  463. 12.175

    Nāṭasuriyā parakusiṭanāṭā.

  464. 12.176

    Uttarena kasivanto,

  465. 12.177

    Janoghamaparena ca;

  466. 12.178

    Navanavutiyo ambaraambaravatiyo,

  467. 12.179

    Āḷakamandā nāma rājadhānī.

  468. 12.180

    Kuverassa kho pana mārisa,

  469. 12.181

    Mahārājassa visāṇā nāma rājadhānī;

  470. 12.182

    Tasmā kuvero mahārājā,

  471. 12.183

    “Vessavaṇo”ti pavuccati.

  472. 12.184

    Paccesanto pakāsenti,

  473. 12.185

    Tatolā tattalā tatotalā;

  474. 12.186

    Ojasi tejasi tatojasī,

  475. 12.187

    Sūro rājā ariṭṭho nemi.

  476. 12.188

    Rahadopi tattha dharaṇī nāma,

  477. 12.189

    Yato meghā pavassanti;

  478. 12.190

    Vassā yato patāyanti,

  479. 12.191

    Sabhāpi tattha sālavatī nāma.

  480. 12.192

    Yattha yakkhā payirupāsanti,

  481. 12.193

    Tattha niccaphalā rukkhā;

  482. 12.194

    Nānā dijagaṇā yutā,

  483. 12.195

    Mayūrakoñcābhirudā;

  484. 12.196

    Kokilādīhi vagguhi.

  485. 12.197

    Jīvañjīvakasaddettha,

  486. 12.198

    atho oṭṭhavacittakā;

  487. 12.199

    Kukkuṭakā kuḷīrakā,

  488. 12.200

    vane pokkharasātakā.

  489. 12.201

    Sukasāḷika saddettha,

  490. 12.202

    daṇḍamāṇavakāni ca;

  491. 12.203

    Sobhati sabbakālaṁ sā,

  492. 12.204

    kuveranaḷinī sadā.

  493. 12.205

    Ito “sā uttarā disā”,

  494. 12.206

    iti naṁ ācikkhatī jano;

  495. 12.207

    Yaṁ disaṁ abhipāleti,

  496. 12.208

    mahārājā yasassi so.

  497. 12.209

    Yakkhānañca adhipati,

  498. 12.210

    “kuvero” iti nāmaso;

  499. 12.211

    Ramatī naccagītehi,

  500. 12.212

    yakkheheva purakkhato.

  501. 12.213

    Puttāpi tassa bahavo,

  502. 12.214

    ekanāmāti me sutaṁ;

  503. 12.215

    Asīti dasa eko ca,

  504. 12.216

    indanāmā mahabbalā.

  505. 12.217

    Te cāpi buddhaṁ disvāna,

  506. 12.218

    buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;

  507. 12.219

    Dūratova namassanti,

  508. 12.220

    mahantaṁ vītasāradaṁ.

  509. 12.221

    Namo te purisājañña,

  510. 12.222

    namo te purisuttama;

  511. 12.223

    Kusalena samekkhasi,

  512. 12.224

    amanussāpi taṁ vandanti;

  513. 12.225

    Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,

  514. 12.226

    tasmā evaṁ vademase.

  515. 12.227

    “Jinaṁ vandatha gotamaṁ,

  516. 12.228

    jinaṁ vandāma gotamaṁ;

  517. 12.229

    Vijjācaraṇasampannaṁ,

  518. 12.230

    buddhaṁ vandāma gotaman”ti.

  519. 12.231

    Ayaṁ kho sā, mārisa, āṭānāṭiyā rakkhā bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāya.

  520. 12.232

    Yassa kassaci, mārisa, bhikkhussa vā bhikkhuniyā vā upāsakassa vā upāsikāya vā ayaṁ āṭānāṭiyā rakkhā suggahitā bhavissati samattā pariyāputā tañce amanusso yakkho vā yakkhinī vā …pe… gandhabbo vā gandhabbī vā …pe… kumbhaṇḍo vā kumbhaṇḍī vā …pe… nāgo vā nāgī vā nāgapotako vā nāgapotikā vā nāgamahāmatto vā nāgapārisajjo vā nāgapacāro vā, paduṭṭhacitto bhikkhuṁ vā bhikkhuniṁ vā upāsakaṁ vā upāsikaṁ vā gacchantaṁ vā anugaccheyya, ṭhitaṁ vā upatiṭṭheyya, nisinnaṁ vā upanisīdeyya, nipannaṁ vā upanipajjeyya.

  521. 12.233

    Na me so, mārisa, amanusso labheyya gāmesu vā nigamesu vā sakkāraṁ vā garukāraṁ vā.

  522. 12.234

    Na me so, mārisa, amanusso labheyya āḷakamandāya nāma rājadhāniyā vatthuṁ vā vāsaṁ vā.

  523. 12.235

    Na me so, mārisa, amanusso labheyya yakkhānaṁ samitiṁ gantuṁ.

  524. 12.236

    Apissu naṁ, mārisa, amanussā anāvayhampi naṁ kareyyuṁ avivayhaṁ.

  525. 12.237

    Apissu naṁ, mārisa, amanussā attāhi paripuṇṇāhi paribhāsāhi paribhāseyyuṁ.

  526. 12.238

    Apissu naṁ, mārisa, amanussā rittampissa pattaṁ sīse nikkujjeyyuṁ.

  527. 12.239

    Apissu naṁ, mārisa, amanussā sattadhāpissa muddhaṁ phāleyyuṁ.

  528. 12.240

    Santi hi, mārisa, amanussā caṇḍā ruddhā rabhasā, te neva mahārājānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ purisakānaṁ ādiyanti.

  529. 12.241

    Te kho te, mārisa, amanussā mahārājānaṁ avaruddhā nāma vuccanti.

  530. 12.242

    Seyyathāpi, mārisa, rañño māgadhassa vijite mahācorā.

  531. 12.243

    Te neva rañño māgadhassa ādiyanti, na rañño māgadhassa purisakānaṁ ādiyanti, na rañño māgadhassa purisakānaṁ purisakānaṁ ādiyanti.

  532. 12.244

    Te kho te, mārisa, mahācorā rañño māgadhassa avaruddhā nāma vuccanti.

  533. 12.245

    Evameva kho, mārisa, santi amanussā caṇḍā ruddhā rabhasā, te neva mahārājānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ purisakānaṁ ādiyanti.

  534. 12.246

    Te kho te, mārisa, amanussā mahārājānaṁ avaruddhā nāma vuccanti.

  535. 12.247

    Yo hi koci, mārisa, amanusso yakkho vā yakkhinī vā …pe… gandhabbo vā gandhabbī vā …pe… kumbhaṇḍo vā kumbhaṇḍī vā …pe… nāgo vā nāgī vā …pe… paduṭṭhacitto bhikkhuṁ vā bhikkhuniṁ vā upāsakaṁ vā upāsikaṁ vā gacchantaṁ vā upagaccheyya, ṭhitaṁ vā upatiṭṭheyya, nisinnaṁ vā upanisīdeyya, nipannaṁ vā upanipajjeyya.

  536. 12.248

    Imesaṁ yakkhānaṁ mahāyakkhānaṁ senāpatīnaṁ mahāsenāpatīnaṁ ujjhāpetabbaṁ vikkanditabbaṁ viravitabbaṁ:

  537. 12.249

    “ayaṁ yakkho gaṇhāti, ayaṁ yakkho āvisati, ayaṁ yakkho heṭheti, ayaṁ yakkho viheṭheti, ayaṁ yakkho hiṁsati, ayaṁ yakkho vihiṁsati, ayaṁ yakkho na muñcatī”ti.

  538. 12.250

    Katamesaṁ yakkhānaṁ mahāyakkhānaṁ senāpatīnaṁ mahāsenāpatīnaṁ?

  539. 12.251

    Indo somo varuṇo ca,

  540. 12.252

    bhāradvājo pajāpati;

  541. 12.253

    Candano kāmaseṭṭho ca,

  542. 12.254

    kinnughaṇḍu nighaṇḍu ca.

  543. 12.255

    Panādo opamañño ca,

  544. 12.256

    devasūto ca mātali;

  545. 12.257

    Cittaseno ca gandhabbo,

  546. 12.258

    naḷo rājā janesabho.

  547. 12.259

    Sātāgiro hemavato,

  548. 12.260

    puṇṇako karatiyo guḷo;

  549. 12.261

    Sivako mucalindo ca,

  550. 12.262

    vessāmitto yugandharo.

  551. 12.263

    Gopālo supparodho ca,

  552. 12.264

    Hiri netti ca mandiyo;

  553. 12.265

    Pañcālacaṇḍo āḷavako,

  554. 12.266

    Pajjunno sumano sumukho;

  555. 12.267

    Dadhimukho maṇi māṇivaro dīgho,

  556. 12.268

    Atho serīsako saha.

  557. 12.269

    Imesaṁ yakkhānaṁ mahāyakkhānaṁ senāpatīnaṁ mahāsenāpatīnaṁ ujjhāpetabbaṁ vikkanditabbaṁ viravitabbaṁ:

  558. 12.270

    “ayaṁ yakkho gaṇhāti, ayaṁ yakkho āvisati, ayaṁ yakkho heṭheti, ayaṁ yakkho viheṭheti, ayaṁ yakkho hiṁsati, ayaṁ yakkho vihiṁsati, ayaṁ yakkho na muñcatī”ti.

  559. 12.271

    Ayaṁ kho, mārisa, āṭānāṭiyā rakkhā bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāya.

  560. 12.272

    Handa ca dāni mayaṁ, mārisa, gacchāma, bahukiccā mayaṁ bahukaraṇīyā’ti.

  561. 12.273

    ‘Yassadāni tumhe, mahārājāno, kālaṁ maññathā’ti.

  562. 12.274

    Atha kho, bhikkhave, cattāro mahārājā uṭṭhāyāsanā maṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyiṁsu.

  563. 12.275

    Tepi kho, bhikkhave, yakkhā uṭṭhāyāsanā appekacce maṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyiṁsu.

  564. 12.276

    Appekacce mayā saddhiṁ sammodiṁsu, sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā tatthevantaradhāyiṁsu.

  565. 12.277

    Appekacce yenāhaṁ tenañjaliṁ paṇāmetvā tatthevantaradhāyiṁsu.

  566. 12.278

    Appekacce nāmagottaṁ sāvetvā tatthevantaradhāyiṁsu.

  567. 12.279

    Appekacce tuṇhībhūtā tatthevantaradhāyiṁsu.

  568. 13.1

    Uggaṇhātha, bhikkhave, āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ.

    “Mendicants, learn the Āṭānāṭiya protection!

  569. 13.2

    Pariyāpuṇātha, bhikkhave, āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ.

    Memorize the Āṭānāṭiya protection!

  570. 13.3

    Dhāretha, bhikkhave, āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ.

    Remember the Āṭānāṭiya protection!

  571. 13.4

    Atthasaṁhitā, bhikkhave, āṭānāṭiyā rakkhā bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāyā”ti.

    The Āṭānāṭiya protection is beneficial, and is for the guarding, protection, safety, and comfort of the monks, nuns, laymen, and laywomen.”

  572. 13.5

    Idamavoca bhagavā.

    That is what the Buddha said.

  573. 13.6

    Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.

    Satisfied, the mendicants approved what the Buddha said.

  574. 13.7

    Āṭānāṭiyasuttaṁ niṭṭhitaṁ navamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · dn32
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ