SN 2.10

Sūriyasutta

In a parable of a solar eclipse, the sun god Suriya is swallowed by the demon lord Rāhu. Suriya appeals to the Buddha, who tells Rāhu to let go. This sutta is recited as a protection verse.

ฉบับหลวงสุริยสูตรที่ ๑๐

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ก็โดยสมัยนั้น สุริยเทวบุตร ถูกอสุรินทราหูเข้าจับแล้ว ครั้งนั้น สุริยเทวบุตร ระลึกถึงพระผู้มีพระภาค ได้กล่าวคาถานี้ในเวลานั้นว่า ข้าแต่พระพุทธเจ้าผู้แกล้วกล้า ขอความนอบน้อมจงมีแด่พระองค์ พระองค์เป็นผู้หลุดพ้นแล้วในธรรมทั้งปวง ข้าพระองค์ถึงเฉพาะแล้วซึ่งฐานะอันคับขัน ขอพระองค์จงเป็นที่พึ่งแห่งข้าพระองค์นั้น ฯ

ข้อ ๒๔๗ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคทรงปรารภสุริยเทวบุตร ได้ตรัสกะอสุรินทราหูด้วยพระคาถาว่า สุริยเทวบุตรถึงตถาคตผู้เป็นพระอรหันต์ว่าเป็นที่พึง ดูกรราหู ท่านจงปล่อยสุริยะ พระพุทธเจ้าทั้งหลายเป็นผู้อนุเคราะห์แก่โลก สุริยะใดเป็นผู้ส่องแสง กระทำความสว่างในที่มืดมิด มีสัณฐานเป็นวงกลม มีเดชสูง ดูกรราหู ท่านอย่ากลืนกินสุริยะนั้นผู้เที่ยวไปในอากาศ ดูกรราหู ท่านจงปล่อยสุริยะผู้เป็นบุตรของเรา ฯ

ลำดับนั้น อสุรินทราหูปล่อยสุริยเทวบุตรแล้ว มีรูปอันกระหืดกระหอบ เข้าไปหาอสุรินทเวปจิตติถึงที่อยู่ ครั้นแล้วก็เป็นผู้เศร้าสลด เกิดขนพอง ได้ยืนอยู่ ณ ที่ควร ส่วนข้างหนึ่ง ฯ

อสุรินทเวปจิตติ ได้กล่าวกะอสุรินทราหูผู้ยืนอยู่ ณ ที่ ควรส่วนข้างหนึ่ง ด้วยคาถาว่า ดูกรราหู ทำไมหนอ ท่านจึงกระหืดกระหอบ ปล่อยพระสุริยะเสีย ทำไมหนอ ท่านจึงมีรูปเศร้าสลด มายืนกลัวอยู่ ฯ

เล่ม ๑๕ · หน้า ๖๔อสุรินทราหู กล่าวว่า ข้าพเจ้าถูกขับด้วยคาถาของพระพุทธเจ้า ถ้าข้าพเจ้าไม่พึงปล่อยพระสุริยะ ศีรษะของข้าพเจ้าพึงแตกเจ็ดเสี่ยง มีชีวิตอยู่ก็ไม่พึงได้รับความสุข ฯ

จบ วรรคที่ ๑

รวมพระสูตรในวรรคที่ ๑ นี้ มี ๑๐ สูตร คือ ปฐมกัสสปสูตรที่ ๑ ทุติยกัสสปสูตร ที่ ๒ มาฆสูตรที่ ๓ มาคธสูตรที่ ๔ ทามลิสูตรที่ ๕ กามทสูตร ที่ ๖ ปัญจาลจัณฑสูตรที่ ๗
ตายนสูตรที่ ๘ จันทิมสูตรที่ ๙ และสุริยสูตรที่ ๑๐ ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 2.10

    Linked Discourses 2.10

  2. 0.2

    1. Paṭhamavagga

    Chapter One

  3. Sūriyasutta

    The Sun

  4. 1.1

    Sāvatthinidānaṁ.

    At Sāvatthī.

  5. 1.2

    Tena kho pana samayena sūriyo devaputto rāhunā asurindena gahito hoti.

    Now at that time the Sun God had been seized by Rāhu, lord of titans.

  6. 1.3

    Atha kho sūriyo devaputto bhagavantaṁ anussaramāno tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:

    Then the Sun God, recollecting the Buddha, at that time spoke this verse:

  7. 2.1

    “Namo te buddha vīratthu,

    “Homage to you, Buddha, hero!

  8. 2.2

    vippamuttosi sabbadhi;

    You’re free in every way.

  9. 2.3

    Sambādhapaṭipannosmi,

    I’ve wandered into confinement:

  10. 2.4

    tassa me saraṇaṁ bhavā”ti.

    be my refuge!”

  11. 3.1

    Atha kho bhagavā sūriyaṁ devaputtaṁ ārabbha rāhuṁ asurindaṁ gāthāhi ajjhabhāsi:

    Then the Buddha addressed Rāhu in verse concerning the Sun God:

  12. 4.1

    “Tathāgataṁ arahantaṁ,

    “The Sun God has gone for refuge

  13. 4.2

    sūriyo saraṇaṁ gato;

    to the Realized One, the perfected one.

  14. 4.3

    Rāhu sūriyaṁ pamuñcassu,

    The Buddhas have compassion for the world—

  15. 4.4

    buddhā lokānukampakā.

    so Rāhu, release the Sun!

  16. 5.1

    Yo andhakāre tamasi pabhaṅkaro,

    He is a beacon in the darkness,

  17. 5.2

    Verocano maṇḍalī uggatejo;

    the dazzling sun, circle of awesome might.

  18. 5.3

    Mā rāhu gilī caramantalikkhe,

    Rāhu, do not swallow him as he traverses the sky.

  19. 5.4

    Pajaṁ mamaṁ rāhu pamuñca sūriyan”ti.

    Rāhu, release my offspring, the Sun!”

  20. 6.1

    Atha kho rāhu asurindo sūriyaṁ devaputtaṁ muñcitvā taramānarūpo yena vepacitti asurindo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā saṁviggo lomahaṭṭhajāto ekamantaṁ aṭṭhāsi.

    Then Rāhu, having released the Sun, rushed to see Vepacitti, lord of titans and stood to one side, shocked and awestruck.

  21. 6.2

    Ekamantaṁ ṭhitaṁ kho rāhuṁ asurindaṁ vepacitti asurindo gāthāya ajjhabhāsi:

    Vepacitti addressed him in verse:

  22. 7.1

    “Kiṁ nu santaramānova,

    “Why the rush?

  23. 7.2

    rāhu sūriyaṁ pamuñcasi;

    Rāhu, you released the Sun

  24. 7.3

    Saṁviggarūpo āgamma,

    and came here looking like you’re in shock:

  25. 7.4

    kiṁ nu bhītova tiṭṭhasī”ti.

    why do you stand there so scared?”

  26. 8.1

    “Sattadhā me phale muddhā,

    “My head would have exploded in seven pieces,

  27. 8.2

    jīvanto na sukhaṁ labhe;

    I would have found no joy in life,

  28. 8.3

    Buddhagāthābhigītomhi,

    if, when enchanted by the Buddha’s verse,

  29. 8.4

    no ce muñceyya sūriyan”ti.

    I had not released the Sun.”

  30. 8.5

    Paṭhamo vaggo.

  31. 9.0

    Tassuddānaṁ

  32. 9.1

    Dve kassapā ca māgho ca,

  33. 9.2

    Māgadho dāmali kāmado;

  34. 9.3

    Pañcālacaṇḍo tāyano,

  35. 9.4

    Candimasūriyena te dasāti.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn2.10
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ