SN 35.8

Ajjhattadukkhātītānāgatasutta

In the past, future, and present, the six interior sense fields are suffering and not-self. When a noble disciple truly sees them like this, they become disillusioned and liberated.

ฉบับหลวงอตีตานาคตปัจจุปันนทุกขสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ดูกรภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นอดีตและอนาคตเป็นทุกข์ จะกล่าวไปไยถึงจักษุที่เป็นปัจจุบันเล่า อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมไม่มีเยื่อใยในจักษุที่เป็นอดีต ไม่เพลิดเพลินจักษุที่เป็นอนาคต ย่อมปฏิบัติเพื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับซึ่งจักษุที่เป็นปัจจุบัน หู จมูก ลิ้น กาย ใจที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นทุกข์ จะกล่าวไปไยถึงใจที่เป็นปัจจุบันเล่า อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมไม่มีเยื่อใยในใจที่เป็นอดีต ไม่เพลิดเพลินใจที่เป็นอนาคต ย่อมปฏิบัติเพื่อเบื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับซึ่งใจที่เป็นปัจจุบัน ฯ

จบสูตรที่ ๘

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 35.8

    Linked Discourses 35.8

  2. 0.2

    1. Aniccavagga

    1. Impermanence

  3. Ajjhattadukkhātītānāgatasutta

    The Interior as Suffering in the Three Times

  4. 1.1

    “Cakkhuṁ, bhikkhave, dukkhaṁ atītānāgataṁ;

    “Mendicants, the eye of the past and future is suffering,

  5. 1.2

    ko pana vādo paccuppannassa.

    let alone the present.

  6. 1.3

    Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṁ cakkhusmiṁ anapekkho hoti;

    Seeing this, a learned noble disciple is not concerned with the eye of the past,

  7. 1.4

    anāgataṁ cakkhuṁ nābhinandati;

    they don’t look forward to enjoying the eye in the future,

  8. 1.5

    paccuppannassa cakkhussa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.

    and they practice for disillusionment, dispassion, and cessation regarding the eye in the present. …”

  9. 1.6

    Sotaṁ dukkhaṁ …pe…

  10. 1.7

    ghānaṁ dukkhaṁ …pe…

  11. 1.8

    jivhā dukkhā atītānāgatā;

  12. 1.9

    ko pana vādo paccuppannāya.

  13. 1.10

    Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītāya jivhāya anapekkho hoti;

  14. 1.11

    anāgataṁ jivhaṁ nābhinandati;

  15. 1.12

    paccuppannāya jivhāya nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.

  16. 1.13

    Kāyo dukkho …pe…

  17. 1.14

    mano dukkho atītānāgato;

  18. 1.15

    ko pana vādo paccuppannassa.

  19. 1.16

    Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṁ manasmiṁ anapekkho hoti;

  20. 1.17

    anāgataṁ manaṁ nābhinandati;

  21. 1.18

    paccuppannassa manassa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī”ti.

  22. 1.19

    Aṭṭhamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn35.8
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ