SN 5.5

Uppalavaṇṇāsutta

Uppalavaṇṇā is rebuked by Māra, who says a beautiful woman like her should fear rogues when alone in the forest. However, she dismisses such fears, saying she can use her psychic powers to defeat thousands of rogues like him.

ฉบับหลวงอุบลวรรณาสูตรที่ ๕

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

สาวัตถีนิทาน ฯ

ครั้งนั้นเวลาเช้า อุบลวรรณาภิกษุณีนุ่งห่มแล้ว ถือบาตรและจีวร ฯลฯ ได้ยืนอยู่ที่โคนต้นสาลพฤกษ์ซึ่งมีดอกบานสะพรั่ง ต้นหนึ่ง ฯ

ข้อ ๕๓๕ลำดับนั้น มารผู้มีบาปใคร่จะให้อุบลวรรณาภิกษุณีบังเกิดความกลัว ความหวาดเสียว ความขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้เคลื่อนจากสมาธิ จึงเข้าไปหาอุบลวรรณาภิกษุณีถึงที่ที่ยืนอยู่ ครั้นแล้วได้กล่าวกะอุบลวรรณาภิกษุณี ด้วยคาถาว่า ดูกรภิกษุณี ท่านคนเดียวเข้ามายังต้นสาลพฤกษ์ ซึ่งมีดอกบานสะพรั่งตลอดยอด แล้วยืนอยู่ที่โคนต้นสาลพฤกษ์ ก็ฉวีวรรณของท่านไม่มีที่สอง คนทั้งหลายก็จะมาในที่นี้เช่นท่าน ท่านกลัวพวกนักเลงเพราะความเขลาหรือ ฯ

ข้อ ๕๓๖ลำดับนั้น อุบลวรรณาภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่ใครหนอกล่าวคาถา จะเป็นมนุษย์หรืออมนุษย์ ฯ

ทันใดนั้น อุบลวรรณาภิกษุณีได้มีความดำริว่า นี่คือมารผู้มีบาป ใคร่จะให้เราบังเกิดความกลัว ความหวาดเสียว ความขนพองสยองเกล้า และใคร่จะให้เคลื่อนจากสมาธิ จึงกล่าวคาถา ฯ

ครั้นอุบลวรรณาภิกษุณีทราบว่า นี่คือมารผู้มีบาปแล้ว จึงได้กล่าวกะมารผู้มีบาปด้วยคาถาว่า แม้นักเลงตั้งแสนมาในที่นี้ก็ตามเถิด เราไม่สะเทือนขน ไม่สะดุ้ง ดูกรมาร ถึงเราคนเดียวก็ไม่กลัวท่าน ฯ เรานี้จะหายตัวหรือเข้าท้องพวกท่าน แม้จะยืนอยู่ ณ ระหว่างดวงตา บนดั้งจมูก ท่านจักไม่เห็นเรา ฯ เราเป็นผู้ชำนาญในจิต อิทธิบาทเราเจริญดีแล้ว เราพ้นแล้วจากเครื่องผูกทุกชนิด เราไม่กลัวท่านดอก ท่านผู้มีอายุ ฯ

ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า อุบลวรรณาภิกษุณีรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 5.5

    Linked Discourses 5.5

  2. 0.2

    1. Bhikkhunīvagga

    1. Nuns

  3. Uppalavaṇṇāsutta

    With Uppalavaṇṇā

  4. 1.1

    Sāvatthinidānaṁ.

    At Sāvatthī.

  5. 1.2

    Atha kho uppalavaṇṇā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā …pe…

    Then the nun Uppalavaṇṇā robed up in the morning …

  6. 1.3

    aññatarasmiṁ supupphitasālarukkhamūle aṭṭhāsi.

    and stood at the root of a sal tree in full flower.

  7. 1.4

    Atha kho māro pāpimā uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena uppalavaṇṇā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā uppalavaṇṇaṁ bhikkhuniṁ gāthāya ajjhabhāsi:

    Then Māra the Wicked, wanting to make the nun Uppalavaṇṇā feel fear, terror, and goosebumps, wanting to make her fall away from immersion, went up to her and addressed her in verse:

  8. 2.1

    “Supupphitaggaṁ upagamma bhikkhuni,

    “You’ve come to this sal tree all crowned with flowers,

  9. 2.2

    Ekā tuvaṁ tiṭṭhasi sālamūle;

    and stand at its root all alone, O nun.

  10. 2.3

    Na catthi te dutiyā vaṇṇadhātu,

    Your beauty is second to none—

  11. 2.4

    Bāle na tvaṁ bhāyasi dhuttakānan”ti.

    silly girl, aren’t you afraid of rascals?”

  12. 3.1

    Atha kho uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā etadahosi:

    Then the nun Uppalavaṇṇā thought,

  13. 3.2

    “ko nu khvāyaṁ manusso vā amanusso vā gāthaṁ bhāsatī”ti?

    “Who’s speaking this verse, a human or a non-human?”

  14. 3.3

    Atha kho uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā etadahosi:

    Then she thought,

  15. 3.4

    “māro kho ayaṁ pāpimā mama bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṁ bhāsatī”ti.

    “This is Māra the Wicked, wanting to make me feel fear, terror, and goosebumps, wanting to make me fall away from immersion!”

  16. 3.5

    Atha kho uppalavaṇṇā bhikkhunī “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi paccabhāsi:

    Then Uppalavaṇṇā, knowing that this was Māra the Wicked, replied to him in verse:

  17. 4.1

    “Sataṁ sahassānipi dhuttakānaṁ,

    “Even if 100,000 rascals like you

  18. 4.2

    Idhāgatā tādisakā bhaveyyuṁ;

    were to come here,

  19. 4.3

    Lomaṁ na iñjāmi na santasāmi,

    I’d stir not a hair nor panic.

  20. 4.4

    Na māra bhāyāmi tamekikāpi.

    I’m not scared of you, Māra, even alone.

  21. 5.1

    Esā antaradhāyāmi,

    I’ll vanish,

  22. 5.2

    kucchiṁ vā pavisāmi te;

    or I’ll enter your belly;

  23. 5.3

    Pakhumantarikāyampi,

    I could stand between your eyebrows

  24. 5.4

    tiṭṭhantiṁ maṁ na dakkhasi.

    and you still wouldn’t see me.

  25. 6.1

    Cittasmiṁ vasībhūtāmhi,

    I’m the master of my own mind,

  26. 6.2

    iddhipādā subhāvitā;

    I’ve developed the bases of psychic power well.

  27. 6.3

    Sabbabandhanamuttāmhi,

    I’m free from all bonds,

  28. 6.4

    na taṁ bhāyāmi āvuso”ti.

    and I’m not afraid of you, sir!”

  29. 7.1

    Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ uppalavaṇṇā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

    Then Māra the Wicked, thinking, “The nun Uppalavaṇṇā knows me!” miserable and sad, vanished right there.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn5.5
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ