SN 1.34

Nasantisutta

Two deities exchange verses with the Buddha on how sensual pleasures give rise to suffering.

ฉบับหลวงนสันติสูตรที่ ๔

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๑๐๒สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ฯ

เล่ม ๑๕ · หน้า ๒๖ครั้งนั้นแล เมื่อปฐมยามล่วงไปแล้ว พวกเทวดาสตุลลปกายิกามากด้วยกัน มีวรรณงาม ยังพระวิหารเชตวันทั้งสิ้นให้สว่างเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นแล้วจึงถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาค แล้วยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฯ

ข้อ ๑๐๓เทวดาตนหนึ่ง ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคว่า กามทั้งหลายในหมู่มนุษย์ที่เป็นของเที่ยงย่อมไม่มี บุรุษผู้เกี่ยวข้องแล้ว ผู้ประมาทแล้วในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความใคร่ทั้งหลายอันมีอยู่ในหมู่มนุษย์นี้ ไม่มาถึงนิพพานเป็นที่ไม่กลับมาแต่วัฏฏะเป็นที่ตั้งแห่งมัจจุเบญจขันธ์เกิดแต่ฉันทะ ทุกข์ก็เกิดแต่ฉันทะ เพราะกำจัดฉันทะเสีย จึงกำจัดเบญจขันธ์ได้ เพราะกำจัดเบญจขันธ์ได้ จึงกำจัดทุกข์ได้ อารมณ์อันงามทั้งหลายในโลกไม่เป็นกาม ความกำหนัดที่พร้อมไปด้วยความดำริเป็นกามของบุรุษ อารมณ์อันงามทั้งหลายย่อมตั้งอยู่ในโลก อย่างนั้นนั่นแหละ บุคคลผู้มีปัญญาทั้งหลายย่อมกำจัดฉันทะในอารมณ์ทั้งหลายนั้นโดยแท้ บุคคลพึงละความโกรธเสีย พึงทิ้งมานะเสีย พึงล่วงสังโยชน์ทั้งปวงเสีย ทุกข์ทั้งหลายย่อมไม่ตกถึงบุคคลนั้น ผู้ไม่เกี่ยวข้องในนามรูป ผู้ไม่มีกิเลสเป็นเครื่องกังวล ขีณาสวภิกษุละบัญญัติเสียแล้ว ไม่ติดมานะแล้ว ได้ตัดตัณหาในนามรูปนี้เสียแล้ว พวกเทวดา พวกมนุษย์ ในโลกนี้ก็ดี ในโลกอื่นก็ดี ในสวรรค์ทั้งหลายก็ดี ในสถานเป็นที่อาศัยแห่งสัตว์ทั้งปวงก็ดี เที่ยวค้นหา ก็ไม่พบขีณาสวภิกษุนั้น ผู้มีเครื่องผูกอันตัดเสียแล้ว ไม่มีทุกข์ ไม่มีตัณหา ฯ

ข้อ ๑๐๔(ท่านพระโมฆราชกล่าว) ก็หากว่า พวกเทวดา พวกมนุษย์ ในโลกนี้ก็ดี ในโลกอื่นก็ดี ไม่ได้เห็นพระขีณาสพนั้น ผู้อุดมกว่านรชน ผู้ประพฤติประโยชน์เพื่อพวกนรชน ผู้พ้นแล้วอย่างนั้น เทวดาและมนุษย์เหล่าใด ย่อมไหว้พระขีณาสพนั้น เทวดาและมนุษย์เหล่านั้น ย่อมเป็นผู้อันบัณฑิตพึงสรรเสริญ ฯ

เล่ม ๑๕ · หน้า ๒๗(พระผู้มีพระภาคตรัส) ดูกรภิกษุ แม้พวกเทวดาและมนุษย์เหล่านั้น ย่อมเป็นผู้อันบัณฑิตพึงสรรเสริญ พวกเทวดาและมนุษย์เหล่าใด ย่อมไหว้ขีณาสวภิกษุนั้น ผู้พ้นแล้วอย่างนั้น ดูกรภิกษุ แม้พวกเทวดาและมนุษย์เหล่านั้นรู้ธรรมแล้ว ละวิจิกิจฉาแล้ว ก็ย่อมเป็นผู้ล่วงแล้วซึ่งธรรมเป็นเครื่องข้อง ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 1.34

    Linked Discourses 1.34

  2. 0.2

    4. Satullapakāyikavagga

    4. The Host of a Hundred Felicities

  3. Nasantisutta

    There Are None

  4. 1.1

    Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

    At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.

  5. 1.2

    Atha kho sambahulā satullapakāyikā devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.

    Then, late at night, several glorious deities of the host of a hundred felicities, lighting up the entire Jeta’s Grove, went up to the Buddha, bowed, and stood to one side.

  6. 1.3

    Ekamantaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:

    Standing to one side, one deity spoke this verse in the Buddha’s presence:

  7. 2.1

    “Na santi kāmā manujesu niccā,

    “Among mankind there are no sensual pleasures that are permanent.

  8. 2.2

    Santīdha kamanīyāni yesu baddho;

    Here there are sensuous things, bound to which,

  9. 2.3

    Yesu pamatto apunāgamanaṁ,

    drunk on which, there’s no coming back.

  10. 2.4

    Anāgantā puriso maccudheyyā”ti.

    That person doesn’t return from Death’s dominion.”

  11. 3.1

    “Chandajaṁ aghaṁ chandajaṁ dukkhaṁ,

    “Gloom is born of desire; suffering is born of desire;

  12. 3.2

    Chandavinayā aghavinayo;

    when desire is removed, gloom is removed;

  13. 3.3

    Aghavinayā dukkhavinayo”ti.

    when gloom is removed, suffering is removed.”

  14. 4.1

    “Na te kāmā yāni citrāni loke,

    “The world’s pretty things aren’t sensual pleasures.

  15. 4.2

    Saṅkapparāgo purisassa kāmo;

    Greedy intention is a person’s sensual pleasure.

  16. 4.3

    Tiṭṭhanti citrāni tatheva loke,

    The world’s pretty things stay just as they are,

  17. 4.4

    Athettha dhīrā vinayanti chandaṁ.

    but the attentive remove desire for them.

  18. 5.1

    Kodhaṁ jahe vippajaheyya mānaṁ,

    Give up anger, get rid of conceit,

  19. 5.2

    Saṁyojanaṁ sabbamatikkameyya;

    and get past all the fetters.

  20. 5.3

    Taṁ nāmarūpasmimasajjamānaṁ,

    Sufferings don’t torment the one who has nothing,

  21. 5.4

    Akiñcanaṁ nānupatanti dukkhā.

    not clinging to name and form.

  22. 6.1

    Pahāsi saṅkhaṁ na vimānamajjhagā,

    They gave up judgment without falling into conceit;

  23. 6.2

    Acchecchi taṇhaṁ idha nāmarūpe;

    craving for name and form was cut off right here.

  24. 6.3

    Taṁ chinnaganthaṁ anighaṁ nirāsaṁ,

    They cut the ties, untroubled,
    with no need for hope.

  25. 6.4

    Pariyesamānā nājjhagamuṁ;

    Though gods and humans search for them

  26. 6.5

    Devā manussā idha vā huraṁ vā,

    in this life or the next, they never find them,

  27. 6.6

    Saggesu vā sabbanivesanesū”ti.

    not in heaven nor in any abode.”

  28. 7.1

    “Tañce hi nāddakkhuṁ tathāvimuttaṁ,

    “If neither gods nor humans see one freed in this way,”

  29. 7.2

    (iccāyasmā mogharājā)

    said Venerable Mogharāja,

  30. 7.3

    Devā manussā idha vā huraṁ vā;

    “in this life or the next,

  31. 7.4

    Naruttamaṁ atthacaraṁ narānaṁ,

    are those who revere that supreme man,

  32. 7.5

    Ye taṁ namassanti pasaṁsiyā te”ti.

    who lives for the good of mankind,
    also worthy of praise?”

  33. 8.1

    “Pasaṁsiyā tepi bhavanti bhikkhū,

    “The mendicants who revere one freed in this way,”

  34. 8.2

    (mogharājāti bhagavā)

    said the Buddha,

  35. 8.3

    Ye taṁ namassanti tathāvimuttaṁ;

    “are also worthy of praise, Mogharāja.

  36. 8.4

    Aññāya dhammaṁ vicikicchaṁ pahāya,

    Having understood the teaching
    and given up doubt,

  37. 8.5

    Saṅgātigā tepi bhavanti bhikkhū”ti.

    those mendicants slip their chains.”

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn1.34
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ