SN 12.37

Natumhasutta

The body is not yours, but is old kamma, generated by choices in past lives.

ฉบับหลวงนตุมหากํสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี … พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย กายนี้ไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย ทั้งไม่ใช่ของผู้อื่น ดูกรภิกษุทั้งหลาย กรรมเก่านี้พึงเห็นว่า อันปัจจัยปรุงแต่งเกิดขึ้นด้วยความตั้งใจเป็นที่ตั้งของเวทนา ฯ

ข้อ ๑๔๔ดูกรภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วในเรื่องกายนั้น ย่อมมนสิการโดยแยบคาย ซึ่งปฏิจจสมุปบาทเป็นอย่างดีว่า เมื่อสิ่งนี้มีสิ่งนี้จึงมี เพราะสิ่งนี้เกิดขึ้นสิ่งนี้จึงเกิดขึ้น เมื่อสิ่งนี้ไม่มีสิ่งนี้ก็ไม่มี เพราะสิ่งนี้ดับสิ่งนี้จึงดับด้วยประการดังนี้ คือเพราะอวิชชาเป็นปัจจัยจึงมีสังขาร เพราะสังขารเป็นปัจจัยจึงมีวิญญาณ ฯลฯ ความเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยประการอย่างนี้ ก็เพราะอวิชชาดับโดยสำรอกไม่เหลือสังขารจึงดับ เพราะสังขารดับวิญญาณจึงดับ ฯลฯ ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยประการอย่างนี้ ฯ

จบ สูตรที่ ๗

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 12.37

    Linked Discourses 12.37

  2. 0.2

    4. Kaḷārakhattiyavagga

    4. Kaḷāra the Aristocrat

  3. Natumhasutta

    Not Yours

  4. 1.1

    Sāvatthiyaṁ viharati.

    At Sāvatthī.

  5. 1.2

    “Nāyaṁ, bhikkhave, kāyo tumhākaṁ napi aññesaṁ.

    “Mendicants, this body doesn’t belong to you or to anyone else.

  6. 1.3

    Purāṇamidaṁ, bhikkhave, kammaṁ abhisaṅkhataṁ abhisañcetayitaṁ vedaniyaṁ daṭṭhabbaṁ.

    It’s old deeds, and should be seen as produced by choices and intentions, as something to be felt.

  7. 2.1

    Tatra kho, bhikkhave, sutavā ariyasāvako paṭiccasamuppādaññeva sādhukaṁ yoniso manasi karoti:

    A learned noble disciple carefully and rationally applies the mind to dependent origination itself:

  8. 2.2

    ‘iti imasmiṁ sati idaṁ hoti, imassuppādā idaṁ uppajjati;

    ‘So, when this exists, this comes to be; due to the arising of this, this arises.

  9. 2.3

    imasmiṁ asati idaṁ na hoti, imassa nirodhā idaṁ nirujjhati, yadidaṁ—

    When this doesn’t exist, this doesn’t come to be; due to the cessation of this, this ceases. That is:

  10. 2.4

    avijjāpaccayā saṅkhārā;

    Ignorance is a requirement for choices.

  11. 2.5

    saṅkhārapaccayā viññāṇaṁ …pe…

    Choices are a requirement for consciousness. …

  12. 2.6

    evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti.

    That is how this entire mass of suffering originates.

  13. 2.7

    Avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho;

    When ignorance fades away and ceases with no residue left behind, choices cease.

  14. 2.8

    saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho …pe…

    When choices cease, consciousness ceases. …

  15. 2.9

    evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hotī’”ti.

    That is how this entire mass of suffering ceases.’”

  16. 2.10

    Sattamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn12.37
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ