Dukkhasamudayasutta
The origin and ending of suffering are explained in terms of sense experience giving rise to craving.
ฉบับหลวงทุกขสูตร
ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง
ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงความเกิดและความดับแห่งทุกข์ เธอทั้งหลายจงฟัง ก็ความเกิดแห่งทุกข์เป็นไฉน ความเกิดแห่งทุกข์นั้นคือ อาศัยจักษุและรูป เกิดจักขุวิญญาณ รวมธรรมทั้ง ๓ ประการเป็นผัสสะ เพราะผัสสะเป็นปัจจัยจึงเกิดเวทนา เพราะเวทนาเป็นปัจจัยจึงเกิดตัณหา นี้เป็นความเกิดแห่งทุกข์ ฯลฯ อาศัยใจและธรรมารมณ์ เกิดมโนวิญญาณ รวมธรรม ๓ ประการเป็นผัสสะ เพราะผัสสะเป็นปัจจัยจึงเกิดเวทนา เพราะเวทนาเป็นปัจจัยจึงเกิดตัณหา นี้แลเป็นความเกิดแห่งทุกข์ ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ความดับแห่งทุกข์เป็นไฉน ความดับแห่งทุกข์นั้นคือ อาศัยจักษุและรูป เกิดจักขุวิญญาณ รวมธรรม ๓ ประการเป็นผัสสะ เพราะผัสสะเป็นปัจจัยจึงเกิดเวทนา เพราะเวทนาเป็นปัจจัยจึงเกิดตัณหา เพราะตัณหานั้นแลดับเพราะสำรอกโดยไม่เหลือ อุปาทานจึงดับ เพราะอุปาทานดับ ภพจึงดับ เพราะภพดับ ชาติจึงดับ เพราะชาติดับ ชรา มรณะโสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส และอุปายาสจึงดับ ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยอาการอย่างนี้ นี้แลเป็นความดับแห่งทุกข์ ฯลฯ อาศัยใจและธรรมารมณ์ เกิดมโนวิญญาณ รวมธรรม ๓ ประการเป็นผัสสะ เพราะผัสสะเป็นปัจจัยจึงเกิดเวทนา เพราะเวทนาเป็นปัจจัยจึงเกิดตัณหา เพราะตัณหานั้นแลดับเพราะสำรอกโดยไม่เหลือ อุปาทานจึงดับ เพราะอุปาทานดับ ภพจึงดับ เพราะภพดับ ชาติจึงดับ เพราะชาติดับ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์โทมนัส และอุปายาสจึงดับ ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยอาการอย่างนี้ ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้แลเป็นความดับแห่งทุกข์ ฯ
จบสูตรที่ ๓
- 0.1
Saṁyutta Nikāya 35.106
Linked Discourses 35.106
- 0.2
11. Yogakkhemivagga
11. Sanctuary from the Yoke
Dukkhasamudayasutta
The Origin of Suffering
- 1.1
“Dukkhassa, bhikkhave, samudayañca atthaṅgamañca desessāmi.
“Mendicants, I will teach you the origin and disappearance of suffering.
- 1.2
Taṁ suṇātha.
Listen …
- 1.3
Katamo ca, bhikkhave, dukkhassa samudayo?
And what, mendicants, is the origin of suffering?
- 1.4
Cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṁ. Tiṇṇaṁ saṅgati phasso.
Eye consciousness arises dependent on the eye and sights. The meeting of the three is contact.
- 1.5
Phassapaccayā vedanā;
Contact is a requirement for feeling.
- 1.6
vedanāpaccayā taṇhā.
Feeling is a requirement for craving.
- 1.7
Ayaṁ dukkhassa samudayo …pe…
This is the origin of suffering …
- 1.8
jivhañca paṭicca rase ca uppajjati jivhāviññāṇaṁ. Tiṇṇaṁ saṅgati phasso.
- 1.9
Phassapaccayā vedanā;
- 1.10
vedanāpaccayā taṇhā.
- 1.11
Ayaṁ dukkhassa samudayo …pe… manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṁ.
Mind consciousness arises dependent on the mind and ideas.
- 1.12
Tiṇṇaṁ saṅgati phasso.
The meeting of the three is contact.
- 1.13
Phassapaccayā vedanā;
Contact is a requirement for feeling.
- 1.14
vedanāpaccayā taṇhā.
Feeling is a requirement for craving.
- 1.15
Ayaṁ kho, bhikkhave, dukkhassa samudayo.
This is the origin of suffering.
- 2.1
Katamo ca, bhikkhave, dukkhassa atthaṅgamo?
And what is the disappearance of suffering?
- 2.2
Cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṁ. Tiṇṇaṁ saṅgati phasso.
Eye consciousness arises dependent on the eye and sights. The meeting of the three is contact.
- 2.3
Phassapaccayā vedanā;
Contact is a requirement for feeling.
- 2.4
vedanāpaccayā taṇhā.
Feeling is a requirement for craving.
- 2.5
Tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodhā upādānanirodho;
When that craving fades away and ceases with no residue left behind, grasping ceases.
- 2.6
upādānanirodhā bhavanirodho;
When grasping ceases, continued existence ceases.
- 2.7
bhavanirodhā jātinirodho;
When continued existence ceases, rebirth ceases.
- 2.8
jātinirodhā jarāmaraṇaṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti.
When rebirth ceases, old age and death, sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress cease.
- 2.9
Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti.
That is how this entire mass of suffering ceases.
- 2.10
Ayaṁ dukkhassa atthaṅgamo …pe…
This is the disappearance of suffering. …
- 2.11
jivhañca paṭicca rase ca uppajjati jivhāviññāṇaṁ …pe…
- 2.12
manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṁ. Tiṇṇaṁ saṅgati phasso.
Mind consciousness arises dependent on the mind and ideas. The meeting of the three is contact.
- 2.13
Phassapaccayā vedanā;
Contact is a requirement for feeling.
- 2.14
vedanāpaccayā taṇhā.
Feeling is a requirement for craving.
- 2.15
Tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodhā upādānanirodho;
When that craving fades away and ceases with no residue left behind, grasping ceases.
- 2.16
upādānanirodhā bhavanirodho;
When grasping ceases, continued existence ceases.
- 2.17
bhavanirodhā jātinirodho;
When continued existence ceases, rebirth ceases.
- 2.18
jātinirodhā jarāmaraṇaṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti.
When rebirth ceases, old age and death, sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress cease.
- 2.19
Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti.
That is how this entire mass of suffering ceases.
- 2.20
Ayaṁ kho, bhikkhave, dukkhassa atthaṅgamo”ti.
This is the disappearance of suffering.”
- 2.21
Tatiyaṁ.
- แหล่งที่มา
- SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 ·
sn35.106 - ฉบับที่ใช้
- Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
- English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
- พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
- การเทียบฉบับ
- มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
- สิทธิ์การใช้งาน
- สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ