SN 9.4

Sambahulasutta

When a group of mendicants leave the forest in which they had been staying, the local deities lament their absence.

ฉบับหลวงสัมพหุลสูตรที่ ๔

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

สมัยหนึ่ง ภิกษุมากด้วยกันพำนักอยู่ในแนวป่าแห่งหนึ่งในแคว้นโกศล ครั้งนั้นแล ภิกษุเหล่านั้นอยู่จำพรรษาถ้วนไตรมาสแล้วหลีกไปสู่จาริก ฯ

ครั้งนั้น เทวดาผู้สิงอยู่ในแนวป่านั้นเมื่อไม่เห็นภิกษุเหล่านั้นก็คร่ำครวญถึง ได้กล่าวคาถานี้ในเวลานั้นว่า ความสนิทสนมย่อมปรากฏประดุจความไม่ยินดี เพราะเห็นภิกษุเป็นอันมากในอาสนะอันสงัด ท่านเหล่านั้นเป็นพหุสูตมีถ้อยคำไพเราะ ท่านเป็นสาวกของพระโคดมไปที่ไหนกันเสียแล้ว ฯ

เมื่อเทวดานั้นกล่าวอย่างนี้แล้ว เทวดาอีกองค์หนึ่งได้กล่าวกะเทวดานั้นด้วยคาถาว่า ภิกษุทั้งหลายเป็นผู้ไม่อาลัยที่อยู่เที่ยวไปเป็นหมู่ ประดุจวานรไปสู่แคว้นมคธและโกศล บางพวกก็บ่ายหน้าไปสู่แคว้นวัชชี ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 9.4

    Linked Discourses 9.4

  2. 0.2

    1. Vanavagga

    1. In the Woods

  3. Sambahulasutta

    Several Mendicants Set Out Wandering

  4. 1.1

    Ekaṁ samayaṁ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.

    At one time several mendicants were staying in the land of the Kosalans in a certain forest grove.

  5. 1.2

    Atha kho te bhikkhū vassaṁvuṭṭhā temāsaccayena cārikaṁ pakkamiṁsu.

    Then after completing the three months of the rainy season residence, those mendicants set out wandering.

  6. 1.3

    Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā te bhikkhū apassantī paridevamānā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:

    Not seeing those mendicants, the deity haunting that forest cried. And on that occasion they spoke this verse:

  7. 2.1

    “Arati viya mejja khāyati,

    “Dissatisfaction,
    it seems to me today,

  8. 2.2

    Bahuke disvāna vivitte āsane;

    seeing so many vacated seats.

  9. 2.3

    Te cittakathā bahussutā,

    They were so learned, such brilliant speakers!

  10. 2.4

    Kome gotamasāvakā gatā”ti.

    Where have these disciples of Gotama gone?”

  11. 3.1

    Evaṁ vutte, aññatarā devatā taṁ devataṁ gāthāya paccabhāsi:

    When they had spoken, another deity replied with this verse:

  12. 4.1

    “Māgadhaṁ gatā kosalaṁ gatā,

    “They’ve gone to Magadha, they’ve gone to Kosala,

  13. 4.2

    Ekacciyā pana vajjibhūmiyā;

    and some are in the Vajjian lands.

  14. 4.3

    Magā viya asaṅgacārino,

    Like deer that wander free of ties,

  15. 4.4

    Aniketā viharanti bhikkhavo”ti.

    the mendicants live with no abode.”

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn9.4
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ