SN 9.1

Vivekasutta

A monk in the forest lets his mind drift to thoughts of the lay life, but is warned by a local deity.

ฉบับหลวงวิเวกสูตรที่ ๑

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง ภิกษุรูปหนึ่งพำนักอยู่ในแนวป่าแห่งหนึ่ง ในแคว้นโกศล สมัยนั้นแล ภิกษุรูปนั้นพักผ่อนกลางวันตรึกอกุศลวิตกลามกอิงอาศัยเรือน ฯ

ครั้งนั้น เทวดาที่สิงอยู่ในป่านั้นมีความเอ็นดูใคร่ประโยชน์แก่ภิกษุนั้น หวังจะให้เธอสลดใจจึงเข้าไปหาแล้วกล่าวกะเธอด้วยคาถาว่า ท่านใคร่วิเวกจึงเข้าป่า ส่วนใจของท่านแส่ซ่านไปภายนอก ท่านเป็นคน จงกำจัดความพอใจในคนเสีย แต่นั้นท่านจักเป็นผู้มีความสุข ปราศจากความกำหนัด ท่านมีสติ ละความไม่ยินดีเสียได้ เราเตือนให้ท่านระลึกถึงธรรมของสัตบุรุษ ธุลีคือกิเลสประดุจบาดาลที่ข้ามได้ยาก ได้แก่ ความกำหนัดในกาม อย่าได้ครอบงำท่านเลย นกที่เปื้อนฝุ่นย่อมสลัดธุลีที่แปดเปื้อนให้ตกไป ฉันใด ภิกษุผู้มีเพียร มีสติย่อมสลัดธุลีคือกิเลสที่แปดเปื้อนให้ตกไป ฉันนั้น ดังนี้ ลำดับนั้น ภิกษุนั้นเป็นผู้อันเทวดานั้นเตือนให้สังเวชถึงซึ่งความสลดใจแล้วแล ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 9.1

    Linked Discourses 9.1

  2. 0.2

    1. Vanavagga

    1. In the Woods

  3. Vivekasutta

    Seclusion

  4. 1.1

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  5. 1.2

    ekaṁ samayaṁ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.

    At one time one of the mendicants was staying in the land of the Kosalans in a certain forest grove.

  6. 1.3

    Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato pāpake akusale vitakke vitakketi gehanissite.

    Now at that time that mendicant, during their day’s meditation, was thinking bad, unskillful thoughts to do with the domestic life.

  7. 1.4

    Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṁ bhikkhuṁ saṁvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṁ bhikkhuṁ gāthāhi ajjhabhāsi:

    The deity haunting that forest had sympathy for that mendicant, and wanted what’s best for them. So they approached that mendicant wanting to stir them up, and addressed them in verse:

  8. 2.1

    “Vivekakāmosi vanaṁ paviṭṭho,

    “You entered the woods desiring seclusion,

  9. 2.2

    Atha te mano niccharatī bahiddhā;

    yet your mind strays to outward things.

  10. 2.3

    Jano janasmiṁ vinayassu chandaṁ,

    As a person, dispel the desire for people;

  11. 2.4

    Tato sukhī hohisi vītarāgo.

    then you’ll be happy, free of greed.

  12. 3.1

    Aratiṁ pajahāsi sato,

    Give up discontent; be mindful;

  13. 3.2

    Bhavāsi sataṁ taṁ sārayāmase;

    let us remind you to be mindful.

  14. 3.3

    Pātālarajo hi duttaro,

    The dusty abyss is so hard to cross;

  15. 3.4

    Mā taṁ kāmarajo avāhari.

    don’t let sensual dust drag you down.

  16. 4.1

    Sakuṇo yathā paṁsukunthito,

    Just as a bird strewn with dirt

  17. 4.2

    Vidhunaṁ pātayati sitaṁ rajaṁ;

    sheds that clingy dust with a shake;

  18. 4.3

    Evaṁ bhikkhu padhānavā satimā,

    so too, an energetic, mindful mendicant

  19. 4.4

    Vidhunaṁ pātayati sitaṁ rajan”ti.

    sheds that clingy dust with a shake.”

  20. 5.1

    Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṁvejito saṁvegamāpādīti.

    Impelled by that deity, that mendicant was struck with a sense of urgency.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn9.1
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
การเทียบฉบับ
มุมมองแต่ละฉบับระบบวางตัวบทของแต่ละฉบับไว้ให้เทียบเท่านั้น ไม่สรุปว่าฉบับใดตรงหรือต่างจากฉบับใด และไม่ตัดสินว่าฉบับใดถูกกว่า — การเทียบเชิงความหมายต้องมาจากผู้รู้ที่ระบุตัวตนได้
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ