อ่านตัวบท · ไม่ตีความ

คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ฉบับฉบับมหาจุฬาฯจับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกันแสดง
ฉบับหลวง · ทั้งหมด · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ ๗๙

อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๙–๙๐พระไตรปิฎกบาลี อักษรไทย ฉบับสยามรัฐ 12 ข้อ / พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง 12 ข้อ / พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 2 ข้อ3 ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง


บาลีและคำแปล

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๕ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ

ข้อ ๗๙

เหตุยา นว อวิคเต นว สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ โนอาสวทุกํ

ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย

ข้อ ๘๐

โนอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ โนอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: โนอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นโนอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: โนอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ โนอาสโว จ นโนอาสโว จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นโนอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นโนอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ สงฺขิตฺตํ ฯ โนอาสวญฺจ นโนอาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ โนอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: โนอาสวญฺจ นโนอาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ โนอาสโว จ นโนอาสโว จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย

ข้อ ๘๑

เหตุยา นว อารมฺมเณ นว อวิคเต นว สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ นสาสวทุกํ

ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

ข้อ ๘๒

นสาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นสาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นสาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสาสโว จ นอนาสโว จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นอนาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ นสาสวญฺจ นอนาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

ข้อ ๘๓

เหตุยา ปญฺจ อารมฺมเณ เทฺว อวิคเต ปญฺจ สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ นอาสวสมฺปยุตฺตทุกํ

ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๓ นัย

ข้อ ๘๔

นอาสวสมฺปยุตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสวสมฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวสมฺปยุตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสว- วิปฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวสมฺปยุตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสวสมฺปยุตฺโต จ นอาสววิปฺปยุตฺโต จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นอาสววิปฺปยุตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสว- วิปฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสววิปฺปยุตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสวสมฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสว- วิปฺปยุตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสวสมฺปยุตฺโต จ นอาสววิปฺปยุตฺโต จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นอาสวสมฺปยุตฺตญฺจ นอาสววิปฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสวสมฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวสมฺปยุตฺตญฺจ นอาสววิปฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสววิปฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวสมฺปยุตฺตญฺจ นอาสววิปฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสวสมฺปยุตฺโต จ นอาสววิปฺปยุตฺโต จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙พึงให้พิสดารทุกวาร เสกขัตติกนเสกขัตติกะ

ข้อ ๘๕

เหตุยา นว อารมฺมเณ ฉ อวิคเต นว สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ นอาสวสาสวทุกํ

ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย

ข้อ ๘๖

นอาสวญฺเจวนอนาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจว- นอนาสโวจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวญฺเจว- นอนาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนาสโวเจวนโนจอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวญฺเจวนอนาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนาสโวเจวนอนาสโวจ นอนาสโวเจวนโนจอาสโว จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นอนาสวญฺเจวนโนจอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนาสโวเจวนโนจอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอนาสวญฺเจวนโนจอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจวนอนาสโวจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอนาสวญฺเจวนโนจอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจวนอนาสโวจ นอนาสโวเจวนโนจอาสโวจ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นอาสวญฺเจวนอนาสวญฺจ นอนาสวญฺเจวนโนจอาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจวนอนาสโวจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวญฺเจวนอนาสวญฺจ นอนาสวญฺ- เจวนโนจอาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนาสโวเจวนโนจอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวญฺเจวนอนาสวญฺจ นอนาสวญฺเจวนโนจอาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจว- นอนาสโวจ นอนาสโวเจวนโนจอาสโว จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย

ข้อ ๘๗

เหตุยา นว อารมฺมเณ นว อวิคเต นว สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ นอาสวอาสวสมฺปยุตฺตทุกํ

ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานา-*เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

ข้อ ๘๘

นอาสวญฺเจวนอาสววิปฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโว- เจวนอาสววิปฺปยุตฺโตจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวญฺ- เจวนอาสววิปฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสววิปฺปยุตฺโตเจว- นโนจอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวญฺเจว- นอาสววิปฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจวนอาสววิปฺปยุตฺโตจ นอาสววิปฺปยุตฺโตเจวนโนจอาสโว จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นอาสววิปฺปยุตฺตญฺเจวนโนจอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสววิปฺปยุตฺโตเจวนโนจอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสววิปฺปยุตฺตญฺเจวนโนจอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจว- นอาสววิปฺปยุตฺโตจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสว- วิปฺปยุตฺตญฺเจวนโนจอาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจวนอาสว- วิปฺปยุตฺโตจ นอาสววิปฺปยุตฺโตเจวนโนจอาสโว จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ นอาสวญฺเจวนอาสววิปฺปยุตฺตญฺจ นอาสววิปฺปยุตฺตญฺเจวนโนจอาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจว- นอาสววิปฺปยุตฺโตจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวญฺ- เจวนอาสววิปฺปยุตฺตญฺจ นอาสววิปฺปยุตฺตญฺเจวนโนจอาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสววิปฺปยุตฺโตเจวนโนจอาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: นอาสวญฺเจวนอาสววิปฺปยุตฺตญฺจ นอาสววิปฺปยุตฺตญฺ- เจวนโนจอาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอาสโวเจวนอาสววิปฺปยุตฺโตจ นอาสววิปฺปยุตฺโตเจวนโนจอาสโว จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม และธรรมที่เป็น เนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานา-*เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรมและธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

ข้อ ๘๙

เหตุยา นว อารมฺมเณ นว อวิคเต นว สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ อาสววิปฺปยุตฺตนสาสวทุกํ

ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็น เนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานา-*เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรมและธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

ข้อ ๙๐

อาสววิปฺปยุตฺตํ นสาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อาสววิปฺปยุตฺโต นสาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อาสววิปฺปยุตฺตํ นสาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อาสววิปฺปยุตฺโต นอนาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อาสววิปฺปยุตฺตํ นสาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อาสววิปฺปยุตฺโต นสาสโว จ อาสววิปฺปยุตฺโต นอนาสโว จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ อาสววิปฺปยุตฺตํ นอนาสวํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อาสว- วิปฺปยุตฺโต นอนาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ อาสว- วิปฺปยุตฺตํ นสาสวญฺจ อาสววิปฺปยุตฺตํ นอนาสวญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อาสววิปฺปยุตฺโต นอนาสโว ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙ พึงให้พิสดารทุกวาร

ฉบับมหาจุฬาฯ

ชั้นตัวบทพุทธพจน์

หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน

เปิดหน้าของฉบับนี้

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกปัฏฐาน] ๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. ปฏิจจวาร ๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. ปฏิจจวาร ๑. ปัจจยานุโลม - เหตุปัจจัย

ข้อ ๓๘

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานและที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติและนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติและนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิจุติ และนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๒๓๙}

พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกปัฏฐาน] ๑๑. เสกขติกะ ๑. ปฏิจจวาร สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๑๙ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ วิปากปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑๙ วาระ (ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร) ๑๑. เสกขติกะ ๑. ปฏิจจวาร ๑. ปัจจยานุโลม - เหตุปัจจัย

ข้อ ๓๙

สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๒๔๐}

พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกปัฏฐาน] ๑๑. เสกขติกะ ๑. ปฏิจจวาร สภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสขบุคคลและที่มิใช่ไม่เป็นของเสขบุคคลอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) สภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและที่มิใช่ไม่เป็นของเสขบุคคลอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลและที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๒๔๑}

พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกปัฏฐาน] ๑๒. ปริตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร สภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลและที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลและที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลและที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลและที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลและที่ไม่เป็นของเสขบุคคลอเสขบุคคลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๑๙ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑๙ วาระ (ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)

ไม่มีอรรถกถาของข้อนี้ต้นทางระบุว่าคำอธิบายของข้อนี้อยู่ที่ข้อ ๕๐๖ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน นสรณทุกนสเหตุกทุกะเป็นต้น

ฉบับที่ใช้และสัญญาอนุญาต

พระไตรปิฎกบาลี อักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

pli-siamrath · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ฉบับสยามรัฐ จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๔๖๘–๒๔๗๑ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมายhttps://84000.org/tipitaka/pali/

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง

th-chabab-luang · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๔

ฉบับหลวง จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๕๑๔ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมายhttps://84000.org/tipitaka/

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ

th-mahachula · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ผู้ดำเนินการแจ้ง ๒๕ ส.ค. ๖๙ ว่าได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยให้เผยแพร่ตัวบทฉบับนี้ · **เป็นคำยืนยันด้วยวาจา ยังไม่มีหนังสืออนุญาตประกอบ** ⇒ ฐานของการเผยแพร่คือวินิจฉัยของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่หลักฐานเอกสารและไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย · ข้อเท็จจริงที่ยังเป็นจริง: จัดพิมพ์ พ.ศ. ๒๕๓๙ งานที่นิติบุคคลเป็นเจ้าของคุ้มครอง ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา (พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒) ถึงราว พ.ศ. ๒๕๘๙ — การอนุญาตจึงจำเป็นและต้องเก็บเอกสารไว้ให้ได้docs/legal/PERMISSIONS.md#มจร