ปริตตัตติกนปริตัตติกะ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๕ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปริตตัตติกนปริตัตติกะ
๙๑ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๙๒ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคต-*ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคต-*ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๙๓ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณ-*ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๙๔ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็นอัปปมาณ-*ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตต-*ธรรม และธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
๙๕ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคต-*ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคตธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคต-*ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรมและธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตต-*ธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๙๖ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒๓ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑๔ ฯลฯ พึงให้พิสดารทุกวาร ปริตตารัมมณัตติกนปริตตารัมมณัตติกะ
๙๗ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๙๘ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑๙หีนัตติกนหีนัตติกะ
๙๙ธรรมที่ไม่ใช่หีนธรรม อาศัยธรรมที่เป็นหีนธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย เหมือนกับสังกิลิฏฐสังกิเลสิกัตติกะ
๑๐๐ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑๙มิจฉัตตัตติกนมิจฉัตตัตติกะ
๑๐๑ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะ-*เหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๑๐๒ธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตต-*นิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
๑๐๓ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ นัย
๑๐๔ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม และ ธรรมที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
๑๐๕ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม และธรรม ที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
๑๐๖ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙ ฯลฯ พึงให้พิสดารทุกวาร
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๒. ปริตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร ๑. ปัจจยานุโลม - เหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๒๔๒}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกปัฏฐาน] ๑๒. ปริตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะและที่ไม่เป็นมหัคคตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็น อัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๒๔๓}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกปัฏฐาน] ๑๓. ปริตตารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๒๓ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๑๔ วาระ อธิปติปัจจัย มี ๑๙ วาระ ฯลฯ อัญญมัญญปัจจัย มี ๑๖ วาระ ฯลฯ ปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๒๓ วาระ (ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร) ๑๓. ปริตตารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีปริตตะเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีปริตตะเป็น อารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๒๔๔}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกปัฏฐาน] ๑๕. มัจฉัตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร เหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ อัญญมัญญปัจจัย มี ๑๗ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑๙ วาระ ๑๔. หีนติกะ ๑. ปฏิจจวาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นชั้นต่ำอาศัยสภาวธรรมที่เป็นชั้นต่ำเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (เหมือนกับสังกิลิฏฐสังกิเลสิกติกะ) เหตุปัจจัย มี ๑๙ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ วิปากปัจจัย มี ๑๑ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑๙ วาระ ๑๕. มิจฉัตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร ๑. ปัจจยานุโลม - เหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มี สภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่ให้ผลไม่แน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะชอบให้ผลแน่นอนและที่มิใช่ไม่แน่นอนโดยอาการทั้งสองนั้นอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะผิดให้ผลแน่นอนและที่ไม่ใช่มีสภาวะชอบให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๕ หน้า : ๒๔๕}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลมปัจจนียะ [ติกปัฏฐาน] ๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๗. ปัญหาวาร สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่มิใช่ไม่แน่นอนโดยอาการทั้งสองนั้นอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะผิดให้ผลแน่นอนและที่มิใช่ไม่แน่นอนโดยอาการทั้งสองนั้นอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะผิดให้ผลแน่นอนและที่ไม่ใช่มีสภาวะชอบให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่ไม่แน่นอนโดยอาการทั้งสองนั้นเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะผิดให้ผลแน่นอนและที่ไม่แน่นอนโดยอาการทั้งสองนั้นเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะชอบให้ผลแน่นอนและที่ไม่แน่นอนโดยอาการทั้งสองนั้นเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓วาระ (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๑๙ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ วิปากปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑๙ วาระ (ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)
ไม่มีอรรถกถาของข้อนี้ — ต้นทางระบุว่าคำอธิบายของข้อนี้อยู่ที่ข้อ ๕๐๖ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน นสรณทุกนสเหตุกทุกะเป็นต้น